هنروتجربه: جدیدترین کتاب محمد تهامی‌نژاد پژوهش‌گر سینمای مستند با عنوان «۱۱۶ سال جهان تصویری تهران؛ شهر مصور» به زودی منتشر می‌شود.

این کتاب خاطره یک قرن تهران و تصاویری که در ۱۱۶ سال اخیر از شهر تهران گرفته شده را بررسی می‌کند. کتابی که به گفته تهامی‌نژاد حاصل ۴۰ سال پژوهش اوست. «۱۱۶ سال جهان تصویری تهران؛ شهر مصور» که به زودی از سوی انجمن مستندسازان ایران و فیلم‌خانه ملی ایران منتشر می‌شود.

تهامی‌نژاد در گفت‌و‌گویی با خبرگزاری مهر درباره کتاب خود توضیح می‌دهد:«در این کتاب شرح داده‌ام که تهران در ۱۱۶ سال گذشته چگونه ثبت شده و چه مراحلی را از جنبه زندگی در فضاهای عمومی و خصوصی گذرانده است؟ پیاده‌روها چه زمانی به‌وجود آمدند؟ استخوان‌بندی‌های فضایی این شهر چگونه شکل گرفت؟ مناسبات اجتماعی جاری در این شهر چگونه بود؟ همچنین مقایسه طرح مسائل شهری در حال حاضر با دهه ۳۰ از دیگر مباحث مطرح شده در کتاب است.»
این پژوهش‌گر سینمای مستند درباره سابقه این پژوهش و مراحل کامل شدنش در طول سال‌ها می‌گوید: «از اواسط دهه ۷۰ شمسی تحقیق من درباره سینمای مستند ایران جهت خاصی پیدا کرد که منجر شد به سلسله مقالات «نظم‌بخشی به خاطره بصری از تاریخ معاصر ایران» که جنبه‌های مختلفی داشت. از جمله این نظم بخشی‌ها، نظم‌بخشی به تاریخ بصری تهران بود که در این راستا برای نخستین بار کتابی نیز فراهم آمد که توسط فیلم‌خانه ملی ایران در پاریس منتشر شد. این ایده بعدها به شکل کامل‌تر یعنی با مقاله «بازسازی بصری صد سال تهران» منتشر و در نشریه «اندیشه ایرانشهر» مطرح شد.در تعدادی از فیلم‌ها، تهران به مثابه یک هیولا و در تعدادی دیگر شهری زیبا به تصویر درآمده است. همچنین فیلم‌هایی تنها به ثبت وضعیتی از تهران پرداخته و در مقابل آثاری نیز وضعیت تهران را تفسیر کرده‌اند. فیلم‌سازانی به تهران نگاه شاعرانه داشته و فیلم‌سازانی دیگر این نگاه را به شدت رد می‌کنند. در تمامی این موارد ما با بازنمایی از شهر روبه‌رو هستیم.»
تهامی نژاد در ادامه یکی از فیلم‌های معتبر درباره شهر تهران را معرفی می‌کند: فیلم «سرزمین شیروخورشید» ساختۀ اروفی‌یف، فیلم‌ساز روسی که در حوالی سال‌های ۱۳۱۲ تا ۱۳۱۴ ساخته شد یکی از مهم‌ترین منابع سینمایی در شناخت تاریخی شهر تهران است. این فیلم در سی‌وچهارمین جشنواره جهانی فیلم فجر به نمایش درآمد.»
تهامی نژاد در پایان عنوان می‌کند: «انسان جستجوگر امروز برای قدم زدن در تصویر شهر به راهنما یعنی فیلم، متکی است. حال این راهنماهای او انواع مختلف دارند؛ «فیلم‌هایی با گفتارهای متین و سنگین و مهم»، «فیلم‌های ظاهراً ساده و بی‌ادعا»، «فیلم‌های مشکل، مدرن بی‌گفتار با تأکید بر زیبایی با تأکید بر زشتی» و «فیلم‌هایی که بحث متقابل به‌وجود آورده‌اند». امیدوارم کتاب من بتواند به خواننده‌اش بگوید که رابطه‌ای بین بازنمایی و فیلم‌ساز و روح زمانه وجود دارد.»