هنر و تجربه، رضا حسینی:آلفونسو کوارون و امانوئل لوبزکی که دوستی‌شان به دوران کودکی برمی‌گردد و پس از حضور در مدرسه‌ی سینمایی در مکزیکوسیتی، مدت‌هاست با یکدیگر همکاری می‌کنند، در جریان جشنواره فیلم تریبکای اخیر، جزییاتی را با تماشاگران و علاقه‌مندان حاضر در نشست ویژه‌شان در میان گذاشتند که به‌خوبی نشان از رفاقت سی‌ساله‌ی آن‌ها و همکاری خلاقه‌ی مؤثرشان دارد. لوبزکی که شش فیلم بلند کوارون را فیلم‌برداری کرده است، امسال به اولین فیلم‌برداری تبدیل شد که برای سومین سال پیاپی جایزه اسکار را به دست می‌آورد (جاذبه، بردمن و ازگوربرخاسته). امامی‌دانید لوبزکی که دوستان و علاقه‌مندانش او را با لقب چی‌وو (Chivo) می‌شناسند، در واقع کارش را به عنوان دستیار فیلم‌بردار کوارون شروع کرد؟ در ادامه می‌توانید چند راز جالب این دو همکار قدیمی را مرور کنید که در نشست اخیرشانبا علاقه‌مندان در میان گذاشتند.

۱- چی‌وو، کوارون را از بدل شدن به کارگردان سریال‌های آبکی نجات داد:

سال‌ها پیش این زوج در مکزیک کسب‌وکار حرفه‌ای خودشان را شروع کرده بودند و مشغول تهیه و تولید یک مجموعه‌ی تلویزیونی علمی‌خیالی بودندکه روزی در جریان پیدا کردن لوکیشن‌های جدید، لوبزکی به طعنه از کوارون می‌پرسد: «بعد از این می‌خوای چی کار کنی؟ سریال‌های آبکی (soap opera) بسازی؟» کوارون در این باره توضیح داد که این سؤال چه‌طور کاملاً او را تکان داد و متوجه شد که در تلویزیون بیش از حد جا خوش کرده است و چه‌گونه در معرض خطر از دست دادن هدف و علاقه‌ی حقیقی‌اش یعنی فیلم‌سازی قرار گرفته است. این تجربه و خاطره به‌خوبی گویای میزان تأثیرگذاری این دو بر زندگی یکدیگر است. البته کوارون اعتراف می‌کند که در اصل از این کنایه ناراحت شد اما «اظهار نظر درست از آدم درخور در زمان مناسب می‌تواند مسیر هر چیزی را تغییر بدهد.» در مورد کوارون همین اظهار نظر لوبزکی باعث شد که اونگارش یک فیلم‌نامه‌ی بلند را آغاز کند و در نهایت راهش را به دنیای سینما پیدا کند.

222

۲- هر دو از همکاری‌شان در فیلم «شاهزاده‌‌خانم کوچولو» بسیار راضی‌اند:

چی‌وو خطاب به حضار می‌گوید: «معمولاً کاری را که انجام می‌دهم دوست ندارم؛ و برایم کار بسیار سختی است که نگاه دوباره‌ای به فیلم‌هایی بیندازم که در ساخت‌شان مشارکت داشته‌ام. اما “شاهزاده‌‌خانم کوچولو” را می‌توانم دوباره تماشا کنم.»لوبزکی و کوارون از ساختن این فیلم – که درباره سرگذشت یک دختر یتیم است -خاطرات خیلی دلپذیر و خوشایندی دارند: از هدایت گروهی از دختربچه‌ها و انتخاب پسر ده‌ساله‌ی کوارون برای بازی در یکی از نقش‌ها گرفته تا همکاری با بو ولچ، طراح صحنه‌ی مشهور تیم برتن(بیتل‌جوس، ادوارد دست‌قیچی). به‌علاوهاین فیلم نقطه‌ی عطفی شد در کارنامه‌ی خلاقه‌ی این دو، که کوارون آن را این طور توضیح می‌دهد: «در این فیلم دیگر مسأله‌ی ما فیلم‌برداری صرف نبود و به عنوان مثال تصمیم گرفتیم همه‌ی وقایع را از نقطه نظر شخصیت اصلی روایت کنیم. حتی نماهای معرف و عمومی را هم از نقطه نظر شخصیت اصلی گرفتیم.»

۳- آن‌ها از «آرزوهای بزرگ» متنفرند:

با این‌که «آرزوهای بزرگ» یکی از مشهورترین همکاری‌های این دو است، اما آن را تجربه‌ی چندان رضایت‌بخشی نمی‌دانند و از نتیجه‌ی آن راضی نیستند. البته کوارون به این موضوع هم اشاره می‌کند که از تولید این فیلم خیلی آموخت. او هم می‌گویدمثل لوبزکی به‌ندرت فیلمی را بعد از ساختن آن تماشا می‌کند.کوارون می‌گویدیکی از درس‌هایی که از «آرزوهای بزرگ» گرفته، اعتماد کردن به غریزه‌هایش بوده است: «اولین احساسم این بود که ساختن فیلم را قبول نکنم. پنج بار نه گفتم اما در نهایت به دلایل اشتباهی این تجربه را قبول کردم.»

۴- چی‌وو«نازک‌نارنجی» است و سر صحنه حداقل سه بار گریه می‌کند:

لوبزکی خودش را «نازک‌نارنجی» توصیف و به چند موردی اشاره می‌کند که سر صحنه به گریه افتاده است. یکی صحنه‌ای است که در آن یک نمای هوایی پیچیده را در زمان گرگ‌ومیش هوا روی یکی از بلندترین ساختمان‌های مکزیکوسیتی در اولین همکاری‌اش با کوارون به تصویر درآورد؛ و یکی دیگر، جایی که فهمید چه‌طور صحنه‌ای «جادویی» را بداهه‌پردازی کند، آن هم در حالی که تهیه‌کنندگان گرفتن آن صحنه را با توجه به بودجه، غیرممکن دانسته بودند، و در نهایت به یکی از محبوب‌ترین صحنه‌های این دو در «شاهزاده‌خانم کوچولو» تبدیل شد.

۵- راز فیلم‌سازی کمال‌یافته‌ی آن‌ها درک‌نشدنی است!

راز موفقیتی که کوارون در جریان فیلم‌سازی به آن پی برده است دست‌کم در قالب کلامی که آن را توضیح می‌دهد دست‌نیافتنی و درک‌نشدنی به نظر می‌رسد: «مسأله بازی‌ها نیست. مسأله فیلم‌نامه نیست. مسأله فیلم‌برداری نیست. مسأله موسیقی نیست. مسأله تدوین نیست. مسأله آن چیزی است که همه‌ی این‌ها را به هم پیوند می‌دهد و ناگهان همه چیز برای شما روشن می‌شود و با هم جور درمی‌آید و تجربه‌ی شما شکل می‌گیرد. همه چیز درباره همین موضوع است که معما و راز اصلی سینماست.»

منبع: ایندی‌وایر

برچسب‌ها: