هنروتجربه – شراره داودی: طی روزهای برگزاری سی‌وچهارمین جشنواره جهانی فیلم فجر در پردیس سینمایی چارسو، مهمانان زیادی از کشورهای مختلف با سِمَت‌های متفاوتی حضور پیدا کردند. در یکی از این روزهای جشنواره پای صحبت‌های ایتالو اسپینِلی (Italo Spinelli) کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه نویس و بازیگر از ایتالیا نشستیم، او که در کارنامه حرفه‌ای‌اش دبیری جشنواره فیلم‌های آسیایی در ایتالیا را هم دارد، آشنایی زیادی با سینمای ایران داشت. در برخورد اول برای معرفی گروه هنروتجربه، فیلم سینمایی «ماهی و گربه» را مثال زدم و خوشحال شدم وقتی او گفت فیلم را دیده‌است.

در ابتدای صحبت از فیلم‌هایی که در این جشنواره دیده بود، پرسیدم و اینکه کدام یک از آثاری که دیده را دوست داشته‌است:«در مدتی ‌که در ایران بودم، فیلم‌های ایرانی خوب زیادی دیدم که در زمینه‌های مختلفی بودند. و باید به «دختر» از رضا میرکریمی، «مالاریا» به کارگردانی پرویز شهبازی، «سینما نیمکت» نخستین فیلم محمد رحمانیان و «ایستاده در غبار» به کارگردانی محمد حسین مهدویان اشاره کنم.» برای او گفتم که «ایستاده در غبار» بهترین فیلم جشنواره ملی فجر بوده و نخستین فیلم سینمایی کارگردان جوانش محسوب می‌شود و او خودش درباره فیلم توضیح داد» «به من گفتند این کارگردان جوان این تجربه متفاوت را در یک مجموعه دیگر هم داشته و خیلی دوست داشتم او را می‌دیدم و حرف می‌زدیم.»

اسپینِلی با اشاره به فیلم سینمایی «لانتوری» به کارگردانی رضا درمیشیان تاکید کرد که آن را هم دوست داشته و فکر می‌کند حرف‌های جالبی در فیلم زده شده که البته من از نظرهای متفاوتی که در ارتباط با «لانتوری» وجود دارد، برای او گفتم و از این‌ که برخی فیلم را خشن و پر از استرس می‌دانند و از طرفی چون سینمای ایران محدودیت سنی مشخصی برای فیلم‌ها ندارد، حتی ممکن است یک کودک ۱۰ ساله به تماشای فیلم بنشیند و از آن تاثیر منفی بگیرد، او اما اعتقادات خودش را در این زمینه داشت: «این حرف اصلا درست نیست که فیلم خشن است، «لانتوری» و دیگر فیلم‌هایی از این دست حقایق موجود در جامعه را بیان می‌کنند و باید آن‌ها را به تصویر کشید و مخفی نکرد. فیلم بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده‌است. حوادثی که برای آمنه افتاده بود، در همه روزنامه‌ها و اخبار وجود داشت و جامعه آن‌را دیده و دیگر بحث کودک و بزرگسال نیست، در این شرایط چرا نباید این اتفاقات را در سینما به تماشا نشست؟ از طرفی سالانه تعداد زیادی فیلم گانگستری یا کشت و کشتاری در دنیا ساخته می‌شود و به دلیل تاثیر منفی که ممکن است روی برخی داشته باشد، نباید آن‌ها ساخته شوند؟»

این کارگردان ایتالیایی معتقد است که سینما مشکلات موجود در جامعه را به تصویر می‌کشد و سعی می‌کند برای حل آن‌ها قدمی بردارد، از او پرسیدم واقعا نشان دادن معضلات و مشکلات اجتماعی در سینما به حل آن‌ها کمک می‌کند که توضیح داد: «لانتوری واقعیت موجود در جامعه را روایت می‌کند و کارگردان هم فقط می‌خواسته آن را نشان دهد، وقتی مردم این موضوعات را در سینما می‌بینند، حداقل درباره مشکلات حرف می‌زنند که این اتفاق خوبی است.»

او میان صحبت‌هایش چندین بار به این نکته که فیلم‌های ایرانی را دوست دارد و از سینمای میرکریمی لذت می‌برد، اشاره کرد، از او پرسیدم چرا فیلم‌های ایرانی و برای مثال فیلم «دختر» را دوست دارد،در پاسخ گفت: «قبل از هر چیز باید بگویم، یکی از طرفداران بزرگ رضا میرکریمی و فیلم‌هایش هستم و به نظرم فیلم «به همین سادگی» شاهکار بزرگی بود و همچنین «زیر نورماه» را خیلی خیلی دوست داشتم. میرکریمی در فیلم‌هایش بخشی از مشکلات جامعه را تصویر می‌کشد و در فیلم «دختر» نگاهی به مسائل و مشکلات نسل جدید دارد، مخصوصا دخترها که به دنبال آزادی بیشتری هستند و می‌خواهند برای خودشان تصمیم‌هایی را بگیرند که در این فیلم مشکلاتی از این دست را به خوبی می‌توانیم ببینیم.»

و در ادامه صحبت‌هایش به فیلم سینمایی «سینما نیمکت» به کارگردانی محمد رحمانیان هم اشاره کرد:«در این فیلم روایتی از هنر مستقل در تمام دنیا را می‌توان دید. در واقع در تمام دنیا چنین مشکلاتی برای گروه‌های هنری وجود دارد.»

ایتالو که با سینمای ایران آشنایی زیادی دارد و فیلم‌ها را هم دنبال می‌کند، در ادامه توضیح داد که فیلم‌های سینمای ایران مشکلات جامعه را در بستری از فرهنگ غنی جامعه نشان می‌دهد و مشخص است که نسل جدید در ارتباط با جهان بیرون و تکنولوژی در حال پیشرفت دنیا دید تازه‌ای از مشکلات را نشان می‌دهد و از همین رو شکل روایت کردن آن‌ها در سینما هم عوض شده است. البته به نظر او نکته‌ای که در سینمای ایران کاملا آشکار است، ظهور چهره‌های درخشان در نسل جدید سینماست که در فیلم‌های‌شان نشان می‌دهد چیزهای بیشتری می‌خواهند و به دنبال کسب بالاترین جایگاه‌ها هستند.»

ایتالو اسپینلی

ساخت فیلم‌های تولید مشترک یکی از مسائلی است که همیشه در جشنواره‌های مختلف مورد بحث است و این‌بار اسپینِلی با گفتن یک «ان‌شا‌الله» از این موضوع ابراز رضایت کرد:«امیدارم تهیه فیلم تولید مشترک میان ایران و ایتالیا زودتر بیافتد و با توجه به اینکه سینمای ایران کیفیت بالایی دارد، اتفاق خیلی خوبی است.»

به گفته او عباس کیارستمی سینمای ایران را به جهانیان معرفی کرد و بعد از او حضور اصغر فرهادی با فیلم‌هایش پنجره‌های تازه‌ای از سینمای ایران را به نمایش گذاشت، اما در سال‌های اخیر کارگران‌های جوانی که واقعیت و حقیقت را در سینما نگه داشته‌اند، توانسته‌اند در مسیر سنت کشور خودشان قدم بردارند که در چنین شرایطی تولید مشترک با دیگر کشورها موضوعی هیجان انگیز خواهد بود.

برای آقای اسپینِلی از فیلم‌های به نمایش درآمده در گروه هنر و تجربه گفتم، فیلم‌های اغلب مستقل و تجربه‌گرایی که در برخی موارد فیلم‌های اول کارگردان‌های‌شان محسوب می‌شوند و او از جایگاه چنین فیلم‌هایی در سینمای ایتالیا گفت:«ما در ایتالیا هم چنین فیلم‌هایی داریم، اما تعداد آن‌ها خیلی کم است و تولید فیلم‌های کاملا مستقل از این جهت که خیلی سخت است، کم هم اتفاق می‌افتد. اما برای من این بخش از سینما اهمیت زیادی دارد و کارگردان‌ها، فیلم‌نامه‌نویس‌ها و کارگردان‌های خوبی در بخش‌های هنری سینماهای دنیا تربیت شده‌اند.»