هنر و تجربه: روز یکشنبه دوم آبان در میان خبرهای سینمایی رسانه‌های کشور مطالب متعددی در ارتباط با فیلم‌های به نمایش درآمده در گروه هنروتجربه به چشم می‌خورد که در زیر به بعضی از آن‌ها اشاره می‌کنیم.

روزنامه اعتماد در گفت‌وگویی مفصل با سیامک صفری بازیگر تئاتر و حالا سینمای کشور درباره کارنامه کاری او، ایده‌آل‌هایش در بازیگری و فیلم‌هایی که بازی کرده صحبت کرده است. در بخشی از این گفت‌وگو صفری درباره نقشی که در «اعترافات ذهن خطرناک من» بازی کرده می‌گوید: «خدا را شکر می‌کنم که «اعترافات ذهن خطرناک من» را جوان‌ها دوست داشتند. در واقع سال گذشته من خودم را در سینما پرُو کردم. در هر کاری حاضر شدن اندازه و مقدار و کیفیتش برایم مهم نبود. اما حالا متوجه خیلی چیزها در سینما شدم و تازه فهمیدم نگاه اهالی سینما به بعضی نقش‌ها بهتر است. یعنی اگر تو بازیگر تیراژت در فیلمی بیشتر باشد، بیشتر دوستت دارند و بهتر دیده می‌شوی. به این مفهوم که فرصت‌های بهتری به دست می‌آوری.»

سیامک صفری در بخش دیگری از این گفت‌وگو درباره وضعیت تئاتر، جایی که از آن آمده، گفته است: «وضعیت تئاتر هم خیلی خوب نیست. تئاتر الان دیگر نه متولی مالی ندارد و نه معنوی. تئاتر ما دولتی است اما مدت‌هاست که دولت کمکی به آن نمی‌کند. حالا تئاترها خودشان پول‌شان را تهیه می‌کنند و تازه به دولت هم مبلغی پول می‌دهند. مثلا در حال حاضر تالاری به نام حافظ وجود دارد که شنیدم شبی ۶٠٠ هزار تومان از گروه‌های نمایشی می‌گیرد و سالنش را اجاره می‌دهد. در واقع الان دولت از تئاتر پول هم درمی‌آورد. یادم است دوره‌ای بود که دولت یک مقدار به سرپا ماندن تئاتر کمک می‌کرد. حداقل دست گروه‌ها را می‌گرفت که کارشان را شروع کنند. نمی‌گویم آن موقع هم اوضاع خیلی خوب بود اما حالا کار کردن در تئاتر سخت‌تر شده است و سالن‌های خصوصی هم می‌خواهند درآمدزایی کنند.»

خبرگزاری مهر با علیرضا علویان گفت‌وگو کرده است. کسی که نام او را در تیتراژ بسیاری از فیلم‌ها دیده‌ایم و برای اهالی و علاقمندان سینما یک صداگذار معتبر و قابل تکیه است. علویان در این گفت‌وگو کار صداگذاران در سینمای ایران را حرفه‌ای و نزدیک به استانداردهای جهانی دانسته است. «در سال‌های اخیر صداگذاران تلاش کرده اند تا سطح صداگذاری ایران ارتقا پیدا کند این در حالی است که تا ۷ سال گذشته صداگذاری آثار به شیوه مونو انجام می شد اما ما حالا به استانداردهای جهانی نزدیک شده ایم البته این موضوع به تجهیزات سینماها هم بستگی دارد برای مثال در همان سال ها در ایران تنها ۵ سینما قابلیت نمایش فیلم ها با صدای فراگیر را داشت اما حالا سینماها سراغ پخش کننده های دیجیتال رفته اند.»

خبرگزاری ایلنا گفت‌وگوی اصغر فرهادی با بی‌بی‌سی را منعکس کرده است. در این گفت‌وگو فرهادی درباره اتفاق اصلی فیلمش و پرسش‌های ناشی از آن گفته است: « ما در کلیشه‌های روزمره تصور می‌کنیم کسی که به‌جای عماد (شهاب حسینی) وارد خانه شده یک جوان قوی است اما وقتی پیرمردی را می‌بینیم که خانواده‌ای دارد و دخترش قرار است ازدواج کند؛ تمام پیش‌فرض‌های ما به‌هم می‌ریزد و اینکه با این آدم باید چگونه برخورد کرد، چگونه او را مجازات کرد و چه کسی و چه میزانی این مجازات را تشخیص می‌دهد، میزان این مجازات چقدر به شخص خاطی است بازمی‌گردد و چقدر به جامعه و اطرافیان؟ … همه سوالاتی است که ذهن تماشاگر را پرمی‌کند.»

علیرضا رسولی‌نژاد کارگردان فیلم مستند «مینور/ماژور» در گفت‌وگویی با وبلاگ نماوا درباره وجه تسمیه فیلمش گفته است: «بله گام مینور و گام ماژور از اصطلاحات رایج موسیقی است. مینور به معنی کوچک، کم و سبک و ماژور به معنی بزرگ و سنگین هستند. چون فضا موزیکال بود با این اصطلاحات موسیقی بازی کردیم. از طرفی در فیلم با دوگانه‌های متعددی بازی می‌شود. لحن عوض می‌شود. یکجایی خشنود است و یکجایی ملال‌آور. یکجا خوش‌بین است و یکجا بدبین. این دوگانه‌ها موتور محرکه فیلم هستند و به‌جای قصه این دوگانه فیلم را به جلو می‌برد.»

در بخش دیگری از این مصاحبه رسولی‌نژاد در ارتباط با رویکرد غیرمینی‌مالیستی فیلمش می‌گوید: «مستندی که من ساخته‌ام یک مستند تخیلی است؛ یعنی فیلم‌ساز در این فیلم دارد به تخیل استناد می‌کند. بله از آماتوریسم فیلم اول فاصله گرفتیم و رفتیم به سمت چیزی که سینما باید داشته باشد یعنی صدا و تصویر عالی؛ و این برخلاف رویکرد رایج سینمای هنری نسبت به «حذف» است. سینمایی که سعی می‌کند دائم مینی‌مال‌تر از پیش باشد.»