هنر و تجربه: روز شنبه ۸ آبان ماه خبرهای مربوط به گروه هنر و تجربه و فیلم‌های به نمایش درآمده در آن در رسانه‌های چاپی و مجازی کشور انعکاس داشت. مستند «نویسنده بودن»، فیلم «اینجا کسی نمی‌میرد» و حضور «لانتوری» در مکزیک از آن جمله بودند.

حضور مصطفی آل احمد کارگردان مستند «نویسنده بودن» در آخرین بخش از برنامه هفت در رسانه‌ها انعکاس داشت. مسعود فراستی درخصوص مستند «نویسنده بودن» بیان داشت: «نویسنده بودن» عنوان مناسبی برای این فیلم نیست چون بیشتر از نویسنده بودن به جوانب دیگر این فرد پرداخته می شود. دوم اینکه نبود منابع کافی سبب می شود که نهایتا بعد از تماشای فیلم چیز زیادی دست ما را نمی گیرد. یک سری تصاویر آرشیوی داریم که حذف آن چیزی را کم نمی کند. در مقابل مصطفی آل احمد گفت: «من خیلی دوست داشتم که امشب با شما موافق باشم. ما باید بدانیم فیلم هایی که می سازیم خالی از اشکال نیست و من تاکید می کنم که باید نقد پذیر باشیم. چون امروز از وکیل تا وزیر هیچ کس نقد پذیر نیست و همه فکر می کنند در هاله ای قرار گرفتند که انگار از اشتباه به دور هستند، اما وقتی نقدهای آقای فراستی را شنیدم فهمیدم که نمی توان با نقدهای ایشان در مورد این فیلم موافق باشم، متاسفانه نقدهای مسعود را درست نمی دانم. در فیلم من ملات محتوایی کم نیست و با افراد بسیاری مصاحبه شده است… اتفاقا جلال هربار روایت شده است از سوی جریان ایدئولوژیک مصادره شده است و سعی کردند بخش هایی از خود واقعی جلال را نادیده بگیرند و جلال ایده آل خود را بسازند!»

محمدعلی طالبی در گفت‌وگویی با خبرگزاری مهر از اکران نشده فیلم‌هایش گله کرده است: «من سینماهای عادی را برای نمایش فیلم هایم بوسیدم و کنار گذاشتم. از گروه «هنر و تجربه» هم قطع امید کردم زیرا پیشتر از آنها تقاضا کرده بودم که «قول» را در این گروه سینمایی به نمایش بگذارند، اما این اتفاق نیفتاد این در حالی است که آنها به من قول های مساعدی را برای اکران این فیلم داده بودند.»

روزنامه شرق نقدی روی فیلم «اینجا کسی نمی‌میرد» به قلم علی فرهمند منتشر کرده است. در بخشی از این نقد می‌خوانیم: «در ٣٠ دقیقه نخست فیلم (فیلمی که کمتر از ٩٠ دقیقه است)، شاهد نماهایی شیک هستیم که هیچ ارتباطی با خط داستانی ندارد. مثلا بی‌دلیل باید سیگارکشیدن اشکان را تماشا کنیم که در یک قاب بسته چند دقیقه به طول می‌انجامد. یا پرسه‌زنی‌های بی‌دلیل او و گفت‌وگوهای پیش‌پاافتاده‌اش با قاسم که هیچ دردی از فیلم دوا نمی‌کند. دلیل این صحنه‌ها چیست؟ شاید فیلم‌ساز قصد داشته تا در این ٣٠ دقیقه به موضوع تنهایی اشکان اشاره و پافشاری کند، اما به نظر می‌رسد در همان نماهای اولیه که با کمک تراولینگ، مکان معرفی می‌شود، می‌توان به مضمون تنهایی پی برد. همچنین در این ٣٠ دقیقه باید بدون هیچ دلیل دراماتیکی، حضور روژین را بپذیریم که او هر‌از‌گاهی به اشکان سر می‌زند.»

فرید فرخنده کیش، دبیر سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران در پاسخ به انتقاداتی که این روزها درباره استفاده بیش از حد جشنواره‌ها و نام‌گذاری جایزه‌ها به نام کیارستمی مطرح شده گفته است: «پیش از درگذشت کیارستمی قرار بود از یکی از تصاویر فیلم‌های ایشان به عنوان پوستر جشنواره سی و سوم استفاده کنیم و بر همین اساس با همکاری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تصویر فیلم «نان و کوچه» را انتخاب کردیم. اما پس از درگذشت این فیلمساز شهیر ترجیح دادیم به جای استفاده از تصویر این فیلم، از عکس خود ایشان به عنوان قدردانی و پاسداشت از این هنرمند فقید استفاده کنیم.» این گفت‌وگو در خبرگزاری ایلنا منتشر شده است.

در چهاردهمین دوره از جشنواره «مورلیا»ی مکزیک که مهم‌ترین جشنواره مکزیک است، بخشی به نام «زیرذره بین برلین » ایجاد شده که در آن منتخب فیلم‌های شصت و ششمین دوره جشنواره برلین به نمایش در می‌آید. در این جشنواره جلسه پرسش و پاسخی برای فیلم «لانتوری» برپا شده که رضا درمیشیان در آن به سوالات خبرنگاران مکزیکی و غیرمکزیکی پاسخ داده است.
درمیشیان در پاسخ به سوال یکی از تماشاگران  مکزیکی درخصوص نیتش از ساخت فیلم گفته است: « فارغ از مفهوم بخشش، «لانتوری» قصه حذف است. این که ما انسان‌ها به راحتی به خود اجازه می‌دهیم، یکدیگر را حذف کنیم. هیچ چیز جز خودمان قائل نیستیم و تاب و تحمل صدای مخالف، فرد مخالف، نظر مخالف خود را نداریم. من «پاشا» قهرمان این فیلم را این‌گونه می بینم. او به مریم حس مالکیت دارد ولی وقتی با پاسخ منفی‌اش روبرو می‌شود ، می‌خواهد او را حذف کند و به تنها چیزی که فکر می‌کند، خودش است.»