هنروتجربه-مرسده محمدی: دوشنبه ۲۴ آبان ماه تماشاگران پروپاقرص هنرو تجربه علی رغم آلودگی شدید هوا در اصفهان به تماشای فیلم « مینور/ماژور» به کارگردانی علیرضا رسولی نژاد نشستند .

در  ابتدا نشست سید مهدی سجادزاده مجری برنامه از کارگردان فیلم خواست تا از فعالیت‌های خودش بگوید.رسولی نژاد ضمن اعلام اینکه در حال آماده کردن فیلم داستانی جدیدش برای جشنواره ی فجر است گفت :«من در سینما کمی نابلد بودم نه دستیاری کرده‌ام و نه سینما خوانده‌ام ،اما کارم را در سال ۷۸ با ساخت فیلمی کوتاه آغاز کردم سپس اولین فیلم بلندم با نام« صحنه های خارجی» را در سال ۸۳ ساختم که به عنوان فیلم اولم به جشنواره فجر راه یافت و بعد از دوازده سال در هنروتجربه اکران شد . بعد هم در سال ۸۸ فیلم  مینور ، ماژور  را ساختم که بعد از هفت سال در هنرو تجربه اکران شد».

کارگردان فیلم  مینور/ماژور درمورد علت نامگذاری فیلمش توضیح داد : « من نمی‌دانستم این عنوان یک نوع بیماری تالاسمی هم هست اما مقصود من دو اصطلاح کلیدی گام مینور و ماژور بود . ما می‌خواستیم حال و هوای موزیکالی را که فیلم دارد بسط بدهیم به دوگانه‌هایی که در فیلم است، مثل دوگانه سارا کوچولو و دکتر فروید.  این فیلم هم نوستالژیک است و هم ضد نوستالژیک ، در فیلم راوی می‌آید و فضا را از حس نوستالژیک بیرون می‌آورد که خود باز هم نوعی دوگانگی در این فیلم است . همه‌ی این‌ها باعث شد من نام فیلم را  دوگانه‌ی مینور ، ماژور بگذارم ».

علیرضا رسولی نژاد درپاسخ به پرسش یکی از حضار که از رابطه ی فلسفه و معماری برای رسیدن به هویت در فیلم مینور ، ماژور رسیده بود گفت : « من در هر دو فیلمم طوری از سینما استفاده می‌کنم که انگار قرار است از سینما به فلسفه برسم اما واقعیت این است که این فیلم حاصل نابلدی و بلدی من است . من در ادامه‌ی راهم می‌خواهم از این سینما کنده شده و به سینمای فانتزی و قصه وارد شوم ».

در ادامه کارگردان مینور ، ماژور درباره‌ی استفاده‌ی بیش از حد از صدای راوی در فیلمش توضیح داد : « این مدل فیلم ها پر از ریسک است ، شما باید اول کل فیلم را در ذهن تصور کنید و متن را بنویسید و بعد هم از گوینده بخواهید برایتان چیزی را که ندیده صحبت کند . من از ابتدا تصمیم داشتم فیلمی با صدای ایشان بسازم ، این دوبلورهای قدیمی خیلی ارزشمند هستند و قوه‌ی تخیل خیلی خوبی دارند برای همین می‌توانند نقش کاراکتری را که می بینند خیلی خوب اجرا کنند اما وقتی از روی نوشته‌ای که آن‌را ندیده‌اند می‌خوانند بسته به اینکه متن خوب است یا بد کار سخت می‌شود . شاید بعضی جاها هم کار در نیاید که این ایراد به نویسنده‌ی متن و کارگردان برمی‌گردد یعنی تقصیر من است، کار آقای ناصر طهماسب عالی و بی نقص است .  ”

علیرضا رسولی نژاد درمورد نوشتن فیلم‌نامه ی فیلم‌های تجربی و همکاری‌اش با محمود سعیدنیا هم اشاره کرد :« این مدل فیلم ها یک طرح کلی دارند نه فیلم‌نامه‌ی منسجم ، قسمتی از کار هم در بخش مونتاژ درمی‌آید . آقای سعیدنیا روی نوشتن نریشن‌ها کار کردند چرا که بیش‌تر با ادبیات سروکار داشتند و جنس نثری را که به صدای آقای طهماسب بیاید را می‌شناختند».

کارگردان  مینور/ماژور با اشاره به مسئله‌ی هویت گمشده در این فیلم موضوع اصلی فیلم را این طور بیان کرد :«موضوع اصلی این فیلم فقط هویت نیست ، یکی از مسائل فیلم هویت گمشده است . راوی به بهانه‌ی گم شدن و به همراه کاراکترها از جایی به جای دیگر می‌رود . سه چهارم فیلم در مورد گم شدن نیست پس موضوع اصلی هویت نیست . هویت راوی هم موسیقی است ، هم جان فورد ، هم بچه و کلا ً هر چیزی که در صد سال اخیر تحت تأثیر  مدرنیت ساخته شده است . ما ایرانی هستیم ، مسلمان و مدرن و این مدرن بودنمان خیلی سخت و جالب است».

رسولی‌نژاد

وی درباره ی استفاده از فیلم های آرشیوی در فیلم  هم  توضیح داد : « از ۸۰ دقیقه زمان فیلم ده تا دوازده دقیقه از آثار وودی آلن ، پولانسکی و … استفاده شده ، باقی فیلم ساخته شده است . بخش های زیادی از این فیلم را خودم فیلمبرداری کرده ام یا مثلا ً به صورت فیلم‌هایی که از آرشیو خودم آمده ( قبلا ً فیلمبرداری کرده بودم ) ساخته شده است . ۳۰ درصد این فیلم از سال ۸۴ تا ۸۸ فیلمبرداری شده بود . بخش اصلی را هم که در خانه‌ی اردیبهشت که الان خراب شده است سه روز فیلم گرفتیم و دو هفته‌ای هم مابقی کار را در شهر گرفتیم . بعد هم در طول یکسال به صورت متفرقه حدود دو الی سه ماه مونتاژ کار طول  کشید».

علیرضا رسولی نژاد با اشاره به علاقه‌اش به وودی آلن درمورد تأثیر‌پذیری از او عنوان کرد : « من خیلی وودی آلن را دوست دارم البته خودم هم فکر می‌کنم باید از جهان‌بینی او دور شوم چرا که او بسیار بدبین است و به سمت نهیلیسم می رود اما در مورد سینمایش باید بگویم او بسیار سنتی است و می شود از فیلم‌هایش خیلی چیز یاد گرفت. مثلا ً او از راوی در فیلم‌هایش استفاده می‌کند یا موسیقی در کارهایش چشمگیر است . ظاهر فیلم‌های من هم با این‌که رادیکال است اما سنتی است با این حال در فیلم‌هایم یک جور ادای دینی هم به وودی آلن دارم . در فیلم اولم صحنه‌های خارجی آقای افضلی دوبلور نقش وودی آلن صحبت کرد  که ادای دینی به وودی آلن بود .»

کارگردان فیلم مینور ، ماژور در پاسخ به این پرسش که اگر فیلم را دوباره مونتاژ کنید چه تغییراتی در آن می‌دهد گفت : « چند جا صدای راوی را حذف می کنم . شاید صدای راوی برای جاهایی که می‌خواهد بیننده را شیرفهم کند برای این است که خیلی هم فیلم پست مدرن نشود ، قسمت خداحافظی هم به همین منظور آمده‌است . غیر از آن برای این‌که مسئله ی کپی رایت به وجود نیاید مخصوصا ً برای نمایش خارجی مانند فیلم جدیدم که موسیقی‌های کلاسیک را به صورت الکترونیکی  کار را می‌کردم . به هر حال سختی کار تدوین مجدد باعث شد من فیلم را همانطور که ساخته شده بود برای نمایش به هنروتجربه بدهم ».

در پایان علیرضا رسولی نژاد با تشکر از گروه هنروتجربه عنوان کرد :« هنر و تجربه جای فیلم هایی مانند ” مینور ، ماژور ” است ، فیلم‌هایی که مانند فیلم من به واقع تجربی هستند در جشنواره‌ها جایی برای حضور ندارند مثلا ً این فیلم در جشنواره ی فیلم شهر جایزه‌ی اول را برد یا در جشنواره سینما حقیقت در بخش مستند نامزد جایزه شد در صورتی که مستند نیست اکسپریمنتال ( تجربی ) است . هنروتجربه محل مناسبی برای نمایش این نوع فیلم هاست».

عکس: دامون درخشانی