هنروتجربه: تصور می‌شد بخاطر مشکلات موجود در تولید «ماجرای نیمروز» محمدحسین مهدویان، ساخت این فیلم متوقف می‌شود، ولی کارگردان «ایستاده در غبار»، شنبه ۱۱ دی ماه آخرین سکانس این فیلم را در حوالی جاده مخصوص کرج با حضور مهدی پاکدل، مهدی زمین‌پرداز و احمد مهران‌فر ضبط کرد.

به گزارش خبرگزاری ایلنا، هفته گذشته نسخه اولیه «ماجرای نیمروز» به دفتر جشنواره فجر ارائه شده و مورد بازبینی هیات انتخاب قرار گرفته و مراحل فنی این فیلم نیز در حال انجام است.

و اما از دیگر اخبار مرتبط با هنروتجربه که در میان رسانه‌های چاپی و مجازی روز دوشنبه ۱۳ دی دیده می‌شود، می‌توان به نقدی که خبرگزاری هنرآنلاین روی فیلم سینمایی «یک روز طولانی» به کارگردانی بابک بهرام‌بیگی نوشته است، اشاره کرد. این فیلم با بازی رضا بهبودی، شبنم مقدمی و علیرضا آرا در گروه هنروتجربه در حال اکران است. در بخشی از این نقد می‌خوانیم: «یک روز طولانی را می‌توان در زمره فیلم‌های خیابانی دانست، چرا که بیش از هر چیز از لوکیشن‌های خارجی برای پیشبرد قصه بهره گرفته است و کارگردان بیش از هر چیز علاقه‌مند است برای این روزمرگی و اتفاقاتی که ممکن است برای هرکدام از ما در زندگی عادی رخ دهد به‌جای موسیقی از صدای محیط استفاده کند، زندگی روزمره آدم‌ها و مکالمات آن‌ها در عادی‌ترین و ساده‌ترین شکل ممکن. فیلم درواقع قصد دارد به مفهومی‌ترین شکل ممکن روزمرگی‌ها و اخلاقی‌ترین موضوعات زندگی را که گاهی به‌راحتی از کنار آن عبور می‌کنیم نشان دهد و به مخاطب گوشزد کند که زندگی امروز، بسیاری از اخلاقیات گذشته را ازدست‌داده است.»

مطلبی که با تیتر «قدر نادیده‌ترین فیلم سال ۹۵» در خبرگزاری خبرآنلاین خودنمایی می‌کند، نقدی بر فیلم «وارونگی» تازه‌ترین اثر بهنام بهزادی است که اکران خود را به تازگی در سینماهای کشور و در گروه هنروتجربه آغاز کرده است.

در ابتدای این مطلب می‌خوانیم: «کاش بهنام بهزادی «استتیک» فیلمسازی را بیشتر جدی می‌گرفت و اهمیتی مضاعف برای کارگردانی و پیدا کردن معادل‌های بصری متناسب با ایده‌های مضمونی قائل می‌شد. کسی که با فیلم «تنها دو بار زندگی می‌کنیم» نشان داد کارگردان قابلی است و ایده‌هایی نو در سر می‌پروراند. گرچه آن فیلم زیر بار نمادگرایی قراردادی، کمر خم می‌کرد و به پرواز در نمی‌آمد اما از خشونت و تندی‌ای بهره می‌برد که برای سینمای محافظه‌کار و فرتوت دهه هشتاد شمسی، عجیب می‌نمود. روستای «لیو»، دخترک خیالی یادآور آیدای «نفس عمیق» و پیر پسر تهی از شوق و شور زندگی، در نسبت با تصاویر سرد و خشنی که بایرام فضلی فیلمبردار ثبت کرده بود، زیادی قابل پیش‌بینی و آماتوری بودند. در فیلم دوم «قاعده تصادف»، بهزادی مسیری معکوس را طی کرد. او تمرکز و توجه‌ خود را بر جزئیات متن و ماجرای تحت تاثیر «درباره الی» گذاشت و در اجرا، در مسیری امتحان پس داده و مطمئن از نظر پسند منتقدان قدم گذاشت؛ فیلمی بر مبنای چند «پلان-سکانس» طولانی.»

نگارنده معتقد است بهزادی در «وارونگی»، اوج در متن و فرود در کارگردانی داشته است و از بازی سحر دولتشاهی نیز به عنوان بهترین حضور بازیگر زن در سال ۹۵ یاد می‌کند: «اوج در متن و فرود در کارگردانی، در «وارونگی» شدت بیشتری پیدا کرده است. فیلمی نو، دقیق و با حوصله در پرداخت بطنی و تدریجی زوال جایگاه اجتماعی/خانوادگی یک زن سخت‌کوش و مهربان که بخاطر تنگ‌نظری زندگی و خودمحوری اطرافیانش، از طرف خانواده‌ مورد سئوال و مواخذه قرار می‌گیرد و به اجبار و از سر طبیعت جبار زندگی، به فهم تازه‌ای از مسئولیت پذیری می‌رسد. با بازی عالی سحر دولتشاهی (بهترین حضور یک بازیگر زن در نقش اصلی یک فیلم سینمایی در سال ۹۵) همراه زن و نیازهایش می‌شویم و به شکلی واقعی، به او و خواسته‌هایش حق می‌دهیم.»

فیلم سینمایی «اینجا کسی نمی‌میرد» به کارگردانی حسین کندری در گروه سینمایی هنروتجربه در حال اکران است. این فیلم یک اثر سایکودرام است که در آن بازیگرانی چون هومن سیدی، رضا بهبودی و بهاره کاتوزی حضور دارند و در خلاصه داستان این فیلم آمده است: یه بچه‌ خوش خوابی بود که هر جا ولش می‌کردن می‌خوابیده. یه بار خودش فهمید که خوابه…زور زد که داد بزنه، نتونست.

خبرگزاری مهر به بهانه اکران این فیلم در سینما از حسین کندری کارگردان و رضا بهبودی بازیگر فیلم دعوت کرده است تا درباره «اینجا کسی نمی میرد» گفت‌وگو کنند. بخش اول این گفت‌و‌گو هفته گذشته منتشر شده بود و امروز (دوشنبه ۱۳ دی) بخش دوم این مطلب در خبرگزاری مهر انتشار یافت.

حسین کندری کارگردان این فیلم سایکودرام در بخش اول این مصاحبه با اشاره به بیماری‌های روانی این‌گونه اشاره کرد که دو دسته تاثیر اختلالات روانی وجود دارد؛ دسته اول رنجی است که خود بیمار دچار آن می‌شود و اطرافیانش آنقدر رنج نمی‌کشند، دسته دوم رنج‌هایی است که اطرافیان بیمار دچار آن می‌شوند.وی در بخش دیگر صحبت‌های خود تاکید می‌کند: «آدم‌هایی که در این قصه هستند نمونه‌هایی از جامعه به شمار می‌روند.» کندری همچنین اعلام کرد که به ساخت قسمت دوم این اثر سینمایی فکر می‌کند و در این قسمت به مساله قاسم که خود یک بیمار است، توجه می‌کند.رضا بهبودی بازیگر نقش قاسم نیز در بخش نخست این گفت‌وگو به مساله تنهایی انسان مدرن اشاره داشته است.

کندری هم‌چنین تاکید کرده است که:« تنوع ژانری در سینمای ایران خوب نیست و گاهی کارگردانان دست به تولید آثار متفاوتی می‌زنند اما باز با این حال مخاطب استقبال چندانی از این نوع فیلم‌ها ندارد…..سینمای ایران بیشتر با فیلمسازی در حوزه‌های کمدی، ملودرام اجتماعی و فیلم‌های کاملا شخصی که به اشتباه می‌گویند فیلم‌های مدل زنده یاد کیارستمی، در صورتی که زنده یاد کیارستمی یک استاد سینما است و نگاه خود را دارد، مواجه است. البته بسیاری از ژانرها در ایران طرفدار ندارد، مانند علمی-تخیلی که در ایران چندان مورد علاقه نیست. البته در این میان خودمان هم از ژانرهایی که داشتیم کم کرده‌ایم، به عنوان مثال دیگر فیلمی مانند «پرده آخر» به کارگردانی واروژ کریم مسیحی ساخته نمی‌شود، یا زمانی در ایران فیلم‌هایی مانند «من زمین را دوست دارم» در ژانر علمی- تخیلی ساخته می‌شد اما دیگر چنین ژانرهایی وجود ندارد. فیلمسازان دیگر به دنبال این نوع ژانرها نمی‌روند، مخاطب هم آن را نمی‌بیند و کسی هم که بخواهد چنین فیلم‌هایی بسازد از مرحله‌ای به بعد مخاطب آن را پس می‌زند.»