هنر و تجربه: مارتین اسکورسیزی تقریباً سه دهه پس از علاقه‌مندی به اقتباس از رمان شوساکو اندو، سرانجام توانست «سکوت» را به نمایش بگذارد؛ سال‌ها پس از اولین فیلم‌های مذهبی که به عنوان کارگردان ساخت، یعنی «آخرین وسوسه‌ی مسیح» (۱۹۸۸) و «کوندان» (۱۹۹۷). حالا او در گفت‌وگوی تازه‌ای با «کامِن‌ویل» از این موضوع پرده برداشته است که سال‌ها قبل تحت تأثیر درام معنوی دیگری هم قرار گرفت که هرگز فرصت ساختش مهیا نشد. این طرح او درباره مسیح بود که سر از نیویورک زمان حال درمی‌آورد.

اسکورسیزی درباره ایده‌اش چنین توضیح می‌دهد: «تصویر عمومی از مسیح در ذهن عموم سینماروها به فیلم سسیل بی. دمیل برمی‌گشت. تقریباً همه‌ی فیلم‌هایی که بر اساس این سوژه‌ی مذهبی ساخته شده بودند از داستان‌های انجیلی نشأت می‌گرفتند؛ که البته بهترین نمونه‌اش “انجیل به روایت متی” (۱۹۶۴) پیئر پائولو پازولینی بود. ایده‌‌ی اصلی من اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ شکل گرفت. زمانی که فهمیدم می‌توان فیلم‌سازی را با فیلم‌های شانزده میلی‌متری سیاه‌وسفید آغاز کرد؛ همان کاری که جان کاساوتیز با “سایه‌ها” انجام داده بود. آن روزها در این آرزو به‌سر می‌بردم که شاید روزی بتوانم فیلمی بسازم. همان موقع بود که ایده‌ی ساخت فیلمی بر اساس انجیل در محله‌ی “لوئر ایست ساید” منهتن در آپارتمان‌های کوچک و با لباس‌های آن زمان به ذهنم خطور کرد. مصلوب کردن مسیح هم در “وست ساید داکس” و در قالب تصاویر سیاه‌وسفید رخ می‌داد.»

اسکورسیزی در ادامه توضیح می‌دهد که با وجود چنین الهام‌پذیری و ایده‌ای، استاندارد کار آن قدر بالا رفته بود که دیگر نمی‌توانست با این پروژه به جایی برسد: «وقتی فیلم پازولینی را دیدم به این نتیجه رسیدم که باید این ایده را فراموش کنم چون (با توجه به شرایط آن دوران) کاری بهتر از آن نمی‌توانم انجام دهم.»

  • ایندی‌وایر