هنروتجربه- ندا محمدیان: نشست نقد و بررسی فیلم«نویسنده بودن» روز چهارشنبه بیست‌و‌دو دی در سینما هنر و تجربه شیراز برگزار شد. در این نشست مصطفی آل‌احمد کارگردان فیلم و محسن مقدم به عنوان منتقد حضور داشتند.

در ابتدا محسن مقدم پس از بیان کارنامه هنری کارگردان گفت:« به جرات می توانم بگویم تنها کسی که در دهه هفتاد و هشتاد به صورت تجربی و استاندارد فیلم کوتاه ساخته است مصطفی آل‌احمد بوده است و می توان فیلم کوتاه  ” بچه مگس” را با آن تولید عظیم نام برد».سپس مقدم ادامه بحث را به آل احمد و تماشاگران که با حضور خود  از فیلم استقبال کرده بودند واگذار کرد و جلسه به صورت پرسش و پاسخ برگزارشد.

مصطفی آل احمد ضمن تشکر از تماشاگران گفت: « نویسنده بودن اساسا فیلم جلال آل احمد است و من گردآورنده و پژوهشگر فیلم هستم نه مولف آن. جلال آل احمد به لحاظ اجتماعی و سیاسی شخصیتی اثر گذار بوده ،اما نسل امروز ما نسبت به مشاهیر اجتماعی و هنری گذشته ما بی‌اهمیت است. من در این فیلم سعی کردم شخصیت واقعی جلال را با همه نقطه ضعف‌هایش به تصویر بکشم. همه‌ی ما شاهد نوشته شدن نقدهای بسیار تند و تیز در مورد جلال هستیم و همین طور تمجیدهای چاپلوسانه‌ای را شنیده‌ایم. من سعی کردم این‌ها را کنار بزنم و چهره واقعی نویسنده را به تصویر بکشم». این کارگردان با اشاره به اینکه روند ساخت مستند نویسنده بودن هفت سال طول کشیده، اظهار داشت:« تحقیقات مفصلی برای این کار انجام دادم و در جریان ساخت با دوستان مرحوم جلال و چند باری به صورت تلفنی با خانم دانشور صحبت کردم. با استناد به تمامی تحقیقات و گفت‌و‌گوهایی که برای این کار انجام داده‌ام، شاید بتوانم بگویم این جامع‌ترین فیلم مستند درباره مرحوم جلال است».سپس وی تصریح کرد:« من به شدت منتقد جلال آل احمد بودم و در آغاز کار به دنبال این بودم که نگاهی انتقادی به جلال آل احمد داشته باشم، اما در نهایت و پس از ساخت این اثر مستند و بررسی مصاحبه‌ها به این نتیجه رسیدم این جریان روشنفکری بوده که ثبات نداشته و جلال به دلیل پویایی اندیشه، در یک گروه خاص فکری و سیاسی نمانده و به اصطلاح از این شاخه به آن شاخه پریده است».

مصطفی آل‌احمد: جلال را باید را در زمان خودش بسنجیم. شاید یکی از بخش‌های سخت فیلم این بود که بخواهم همواره به مخاطب تاکید کنم که به خاطر داشته باشید‌ او متعلق به دهه ۳۰ و ۴۰ است

کارگردان در پاسخ به پرسش این‌که چرا از حضور سیمین دانشور همسر جلال آل احمد در فیلم استفاده نشده است متذکر شد:« به دلیل بیماری این نویسنده، اصراری به حضور سیمین در این مستند نداشتم. هر چند که فصل اول این مستند، شخصیت سیمین دانشور و آثار وی را به عنوان اولین زن نویسنده ایران به تصویر درمی‌آورد».آل احمد همین‌طور درباره نقاشی‌هایی که در فیلم دیده شد، اظهار کرد:«در واقع بخشی از فیلم آرشیو عکس و بخشی هم آرشیو فیلم از سال ۱۳۲۰ تا کنون است. جلال در سال ۴۹ فوت شده است پس ما از عکس و فیلم و اتوبیوگرافی او استفاده کردیم و سعی کردم به نویسنده وفادار بمانم و درحقیقت با توجه به نقاش نبودن جلال، نقاشی‌ها بخشی بود که من برای تنوع تصویری از آن استفاده کردم و بعضا کار خود من بوده است که سعی کردم آن را آن‌گونه جلوه بدهم که انگار جلال آل احمد آن را روایت می کند و گوشه یاداشت‌های وی بوده است».این فیلمساز یادآور شد: «جلال آل احمد، بسیار کار و تلاش کرده و باید این نکته را همواره در نظر داشته باشیم که او را در زمان خودش بسنجیم. شاید یکی از بخش‌های سخت فیلم این بود که بخواهم همواره به مخاطب تاکید کنم که به خاطر داشته باشید‌ او متعلق به دهه ۳۰ و ۴۰ است و ما درباره تاریخ معاصر صحبت می‌کنیم نه شخصیتی از همین روزها. همه نقدها و امتیازهای این شخصیت متعلق به آن دوره است. من سعی کردم در این فیلم افرادی که موافق این شخصیت نبودند هم حاضر باشند تا مجموعه فیلم انتقاد صرف و یا تمجید صرف نباشد. با طرح دیدگاه‌های مختلف زمینه فراهم است تا مخاطب برداشت خود را داشته باشد».

آل احمددر پایان به تاثیرگذاری جلال در دوران خودش اشاره کرد:«مهم‌ترین نکته‌ای فیلم  این است که نویسنده را در دوره خودش ارزیابی کنیم. او در سال‌هایی یونسکو ، کامو و سارتر را ترجمه کرد و وارد فضای ادبیات ایران کرد ،سال‌هایی که همانند این روزها نبود. ترجمه‌های او کارهای مهمی‌اند و همین طور کارهای تاثیرگذار دیگری هم انجام داده که همگی باید در زمان خودشان بررسی شوند».