هنر و تجربه: ترنت رزنر وقتی هنوز مشغول آهنگ‌سازی برای فیلم‌سازانی چون دیوید فینچر (شبکه‌ی اجتماعی)، پیتر برگ (روز میهن‌پرست) یا کن برنز (جنگ ویتنام) نبود و رهبری گروه موسیقی خودش را بر عهده داشت، همان کاری را می‌کرد که اغلب هنرمندان انجام می‌دهند: چک‌وچانه زدن و خشمگین شدن از دست کاربران اینترنتی خودرأی! رزنر در گفت‌وگوی جدیدی با «یاهو موزیک» به این موضوع اعتراف کرده و با اظهار تأسف چنین گفته است: «اتفاق ناخوشایندی که خیلی تدریجی افتاده این است که حالا هر کسی برای خودش مفسری شده است.»

او چنین ادامه می‌دهد: «اینترنت فرصت شنیده شدن را در اختیار هر کسی قرار داده است و به همین خاطر همه فکر می‌کنند دیگران به آن‌چه می‌گویند اهمیت می‌دهند و آن‌ها حق دارند درباره هر چیزی اظهار نظر کنند. به نظرم روی‌هم‌رفته فضا و محیط مسمومی برای هنرمندان به وجود آمده است که آن‌ها را به سمت موسیقی‌های سفارشی و مورد تأیید می‌راند. در واقع هنرمندان می‌کوشند موسیقی مورد نظر سفارش‌دهندگان را بسازند و آن‌ها به عموم علاقه‌مندان می‌گویند که چه چیزی را باید دوست داشته باشند!»

رزنر در ادامه‌ی انتقادهایش می‌افزاید: «این چرخه، ناسالم و حتی شریرانه‌ای است. به همین خاطر است که هیچ آهنگ‌ساز و موسیقی‌دان متفاوتی در این دوره و زمانه ظهور نمی‌کند. من خیلی‌ها را می‌بینم که کارهای سفارشی و فرمولی می‌سازند. به نظرم فضایی شکل گرفته است که در آن آدم‌ها دائم به دنبال این هستند که دیگران چه می‌گویند؛ و در این شرایط کسانی که خودشان تا امروز هیچ کار به‌دردبخوری نکرده‌اند، فکر می‌کنند حق دارند نظر بدهند و درباره چیزهایی صحبت کنند که اصلاً اجازه‌ی صحبت کردن درباره آن‌ها را ندارند. تو صاحب صفحه‌ای در فیسبوک هستی؟ به جهنم! این موضوع هیچ اهمیتی ندارد و تو هیچ دستاوردی نداری.»‌

ایندی‌وایر •