هنر و تجربه: «شهر ارواح» (City of Ghosts) سومین فیلم کارنامه‌ی متیو هاینمن است که در جشنواره ساندنس روی پرده می‌رود؛ پس از مستند «فرار از آتش: مبارزه برای نجات نظام سلامت آمریکا» (۲۰۱۲، که به طور مشترک با سوزان فرومکه کارگردانی شد) و مستند نفس‌گیر و غوطه‌ورکننده‌ی «سرزمین کارتل» یا «سرزمین قاچاقچیان» محصول ۲۰۱۵ (که در جشنواره سینماحقیقت سال گذشته هم روی پرده رفت) درباره جنگ با قاچاقچیان مواد مخدر در مکزیک.

امسال متیو هاینمن «شهر ارواح» را به پارک سیتی آورده است که می‌توان آن را «سرزمین کارتل با حضور داعش» توصیف کرد؛ هرچند هاینمن به‌مراتب فیلم‌ساز توانمندتر و پیچیده‌تری است که بتوان با چنین عبارت ساده‌ای از کنارش عبور کرد. او در این فیلم یک بار دیگر جانش را به خطر انداخته و پا به قلمروی تیره‌وتار و خشونت‌آمیز نیروهای داعش گذاشته است. با این حال اگر «سرزمین کارتل» فیلمی دیوانه‌وار، غریزی و از نظر اخلاقی پیچیده بود، «شهر ارواح» اثری کنترل‌شده، متمرکز و البته احساسی است.

قهرمانان «شهر ارواح» گروهی از روزنامه‌نگاران بومی اهل الرقه در سوریه هستند که دور هم جمع شدند و وب‌سایت و کانال‌های اجتماعی با عنوان «الرقه بی‌صدا غرق خون می‌شود» (Raqqa is Being Slaughtered Silently: RBSS) را راه‌اندازی کردند. این گروه سمپاتیک دنیا را از حضور داعش در کرانه‌های رود فرات و حمله‌ی آن‌ها در قالب کاروان‌های موتوری به الرقه باخبر می‌کنند و این در حالی است که داعشی‌ها تمام تلاش خود را می‌کنند تا شهر را از ماهواره‌ها، اینترنت و دوربین‌ها خالی کنند.

  • پلی‌لیست