هنر و تجربه: همان طور که گولدی هان زمانی به این موضوع اشاره کرد، هالیوود برای زنان فقط سه نوع نقش دارد: دختر یا زن جوان ساده و بی‌گناه، بازپرس قضایی و پیرزن‌هایی از نوع شخصیت فیلم «رانندگی خانم دیزی». حقیقت امر این است که بازیگران زن بااستعداد زیادی هستند که با رسیدن به میانسالی در مواجهه با کمبود نقش‌های خوب قرار می‌گیرند. در این شرایط و با این‌که به نظر نمی‌رسد فیلم جدید مارتَن پراوِست با عنوان «ماما»، بتواند موفقیت‌های چشمگیر فیلم فرانسوی «آن‌چه در پیش است» (میا هانسن‌لووه) را در سال گذشته تکرار کند اما یک بار دیگر این موضوع را ثابت می‌کند که فیلم‌سازان فرانسوی می‌دانند چه‌طور از بازیگران زن در این سن‌وسال بهره ببرند.

«ماما» که نقش‌های جالب و دلچسبی را در اختیار کاترین فروت و کاترین دنوو قرار داده است، فیلم کوچک و جمع‌وجور خوشایندی است درباره دوستی، بخشش و رویارویی با دشواری‌ها؛ که این روزها اولین نمایش جهانی‌اش را در جشنواره برلین تجربه می‌کند. دنوو در نقش بئاتریس زن خوشگذرانی درخشیده است که پس از تشخیص ابتلا به سرطان ناگهان به خود می‌آید و می‌بیند که پس از این همه سال و دشواری‌های مختلف، چیز زیادی در زندگی‌اش ندارد. کاترین دنوو که همیشه در انتخاب نقش‌هایش وسواس به خرج داده و آن‌هایی را برگزیده است که درخور او باشند، در این‌جا هم بازی تمام‌عیار و فوق‌العاده‌ای را ارائه کرده است که دست‌کم از نگاه اولین منتقدانی که به تماشای فیلم نشسته‌اند از جمله بن کرول، می‌توان آن را بهترین بازی سال‌های اخیر دنوو ارزیابی کرد.

ایندی‌وایر •