هنروتجربه: خبر فوت ناگهانی علی معلم؛ منقد، روزنامه‌نگار و سینماگر در شب گذشته، جامعه هنری و به خصوص اهالی سینما را در غم و اندوه فرو برده است. هنرمندان با یاد کردن از این سینماگر فقید، در صفحه‌های شخصی خود درباره علی معلم نوشته و به خانواده این بزرگوار تسلیت گفته‌اند. پرویز پرستویی، فرهاد اصلانی، فرهاد آییش، مهتاب کرامتی، بهرام رادان، آتیلا پسیانی، مینا ساداتی، سعیدآقاخانی، امیر آقایی، رضا عطاران، مهناز افشار، جمشید مشایخی، ویشکا آسایش، اشکان خطیبی، نوید محمدزاده، مهران مدیری، هدیه تهرانی، محمد حسین لطیفی و… از جمله این هنرمندان بودند که در صفحه اینستاگرام خود با گذاشتن تصویری از این مرد بزرگ سینما، غم از دست دادن او را تسلیت گفتند.

روزنامه اعتماد نیز یادداشت‌هایی کوتاه از شهرام مکری، سیروس الوند، شادمهر راستین و سامان سالور منتشر کرده است.

سامان سالور در بخشی از این یادداشت آورده است: «خبری بود بسیار شوکه‌کننده؛ مرد سپیدپوش سینمای ایران نزدیک به آغاز فصل بهار، سینمای ایران را سیاهپوش کرد… علی معلم چقدر برای ساخت فیلم «کوروش» به عنوان پروژه‌ای عظیم و ملی تلاش کرد اما هرگز فرصت‌ها و امکاناتی که به راحتی در اختیار برخی از افراد قرار می‌گیرد، برای فرهیخته‌ای چون او فراهم نشد. با این حال علی معلم و امثال او با عرقی که به فرهنگ و کشور خود داشتند، هرگز کنار نکشیدند و نومید نشدند…علی معلم نیز مانند عباس کیارستمی از نوع منش و تفکر خاص خود برخوردار بود و چنین اشخاصی حتی بعد از مرگ فیزیکی، همچنان با آثار خود حضور دارند. اما برای او خیلی زود بود که اینگونه از دنیا برود، برای اوکه تاثیرگذار بود و در بیان موضوعاتی که به نظرش قابل نقد بود، جسارت داشت. هیچ انسان نامیرایی نداریم ولی برخی از افراد با وجود سن و سال کمی که از خدا می‌گیرند، به دلیل نوع نگاه، تفکر، زندگی حرفه‌ای، منش و جسارت‌شان ماندگار می‌شوند. علی معلم تا جایی که می‌توانست و به او اجازه داده شد، تاثیرگذار بود.»

سیروس الوند در قسمتی از این یاداشت نوشته است: «علی معلم به همراه یکی دو چهره دیگر در سال‌های بعد از انقلاب به ادبیات و نشریات سینمایی ایران هویت دادند. نشریه او طی سالیان طولانی دریچه‌ای بود رو به سینمای جهان. رویکردی که در نشریات دیگر کمتر دیده می‌شد یا به این زیبایی دیده نمی‌شد اما با مجله «دنیای تصویر» علی معلم، ارتباط مخاطب با سینمای جهان حفظ می‌شد آن هم در شرایطی که فیلم‌های خارجی در کشور ما اکران نمی‌شدند یا با کیفیت‌های پایین و نازل و به صورت قاچاق به دست مردم می‌رسیدند. اما مجله او برای مخاطبان سینما پر از مطالب جذاب، پر نکته و آموزنده‌ بود.»

شادمهر راستین در بخشی از یادداشتش اینگونه درباره خاطراتی که از معلم دارد پرداخته است: «انتظار شنیدن هر خبری را داشتم ولی این خبر… در این لحظه منطق و احساسم در هم تنیده است و خیلی سخت بتوان درباره فردی مثل علی معلم نوشت. خاطره‌های زیادی از جشنواره‌های فیلم فجر و ایستادن در صف تماشای فیلم‌های تارکوفسکی و کارگردانان صاحب‌نام آن دوران به یاد می‌آورم. فراموش نمی‌کنم دفتر خیابان جمالزاده چطور به پاتوق جوانان علاقه‌مند به سینما بدل شده بود و هرجا که علی معلم حضور داشت این امکان برای جوان‌ها به وجود می‌آمد. عباس کیارستمی و علی معلم چهره‌هایی بودند که هیچکس انتظار شنیدن چنین خبری در مورد آنها را نداشت. لحظه شماری می‌کنم این سال مار به پایان برسد که گویا قصد دارد تا آخرین لحظه از میان هنرمندان قربانی بگیرد. امیدوارم هرچه زودتر این سال به پایان برسد.»

شهرام مکری نیز در بخش آخر یادداشت خود که آن را در ۴ قسمت تنظیم کرده است به گرفتن جایزه‌ نشان عباس کیارستمی در آخرین دوره جشن حافظ با مدیریت علی معلم اشاره کرده و نوشته است: «من در آخرین دوره برگزاری جشن تصویر، نشان عباس کیارستمی را از علی معلم و همکارانش دریافت کردم. این نشان بیش از هر چیز حکایت از توجه این تهیه‌کننده سینما به جریان هنری دارد، او علاوه به فعالیت در جریان اصلی سینما، ارادت خود را به جریان هنری هم ابراز می‌کرد. ردپای این ارادت را می‌شود از حضور بین‌المللی او در فستیوال‌هایی چون کن بیشتر دید.  به نظرم جای علی معلم از این پس خالی خواهد ماند، دعا می‌کنم سال ٩۵ هر چه زودتر با تمام اتفاقات بدش به پایان رسد.»