هنروتجربه-عاطفه محرابی: با نزدیک شدن به سال ۱۳۹۶، گروه هنروتجربه که در آستانه چهارمین سال از فعالیت خود است، به دنبال جمع‌بندی و بررسی نقاط قوت و ضعف خود بوده تا بتواند برنامه‌ای مدون برای سال جدید طراحی کند. این گروه سعی دارد با تمرکز روی نکات مثبت و بررسی درباره نقاط ضعف خود، سال نو را با ایده‌ها و برنامه‌ریزی‌هایی دقیق‌تر آغاز کند. در همین راستا با دو سینماگر و هنرمند افشین هاشمی و مجید میرفخرایی گفتگو داشته‌ایم تا نظرات خود را درباره این گروه سینمایی مطرح کنند.

 

خبررسانی گروه هنروتجربه و سانس‌بندی‌ فیلم‌هایش خیلی خوب است

افشین هاشمی که فیلم سینمایی «خسته‌نباشید» و «گذر موقت» را در کارنامه هنری خود دارد، درباره این گروه سینمایی می‌گوید: «چون شخصا ارتباط مستقیم با گروه هنروتجربه نداشتم و فقط به عنوان مخاطب، فیلم‌های این گروه را پیگیری می‌کنم، نمی‌توانم درباره عملکردی که در این سال‌ها داشته است چیزی بگویم. فقط می‌دانم شکل‌گیری این گروه اتفاق خیلی خوبی بوده است و به این واسطه یک فیلم ساز خیالش راحت است که وقتی فیلمش روایتی خارج از عرف معمول دارد، امیدی برای دیده شدن اثرش وجود دارد و این بهترین اتفاق است.»

هاشمی در بیان نقاط قوت این گروه می‌گوید: «خبررسانی گروه هنروتجربه و سانس‌بندی‌ فیلم‌هایش خیلی خوب است و با پیگیری اخبار هنروتجربه به راحتی می‌توانی برنامه‌ات را برای تماشای فیلم مورد علاقه‌ات تنظیم کنی.»

او با اشاره به اینکه آخرین بار فیلم‌های ناصر تقوایی را در هنروتجربه دیده است، ادامه می‌دهد: «ممکن است یک سری افراد به سانس‌های هنروتجربه نقد داشته باشند ولی به نظرم مهم این است که فکر کنیم آیا راه جایگزینی برای این نوع سانس‌بندی داریم یا خیر. باید به جای اینکه نقد کنیم و بگوییم چرا سانس‌ها پراکنده است، به این فکر کنیم که چگونه می‌شود این سانس‌ها را متمرکزتر برگزار کرد و اگر پیشنهاد کارآمدی به ذهن‌مان می‌رسد به هنروتجربه ارائه دهیم. چون صرف گفتن اینکه سانس‌های هنروتجربه پراکنده است، کمکی به پیشرفت این گروه نخواهد کرد.»

باید در کنار سینمای حرفه‌ای از هنروتجربه هم حمایت کنند تا ورشکست نشود

مجید میرفخرایی که از پیشکسوتان طراحی صحنه و لباس در سینمای ایران است، در خصوص این گروه می‌گوید: «فکری که به تشکیل گروه هنروتجربه منجر شده است را تحسین می‌کنم. چون به این واسطه استعداهای جوان شناخته می‌شوند، البته باید حواس‌مان باشد سینما را به هنروتجربه خلاصه نکنیم. سینمای حرفه‌ای و تجاری ما باید سرجایش باشد و هنروتجربه را پشتیبانی کند. حمایت سینمای حرفه‌ای از گروه هنروتجربه خیلی با اهمیت است.»

او در خصوص اینکه نباید اولویت هنروتجربه به تمرکز بر روی فیلم‌هایی باشد که می‌توانند در گیشه درآمدزا باشند می‌گوید: «هنروتجربه همانطور که در همه جای دنیا هم به همین شیوه اداره می‌شود و از نامش هم مشخص است؛ نمی‌تواند در گیشه درآمدزایی چشمگیری داشته باشد. باید سینمای حرفه‌ای و دولت از بخش هنروتجربه حمایت و پشتیبانی کند و انتظار پول درآوردن از این بخش نداشته باشند و نگویند چون آمار فروش هنروتجربه کم بوده است پس باید درش را ببندیم. چون در همه دنیا این یک رویه مشخص است که در این گروه سینمایی، استعدادهای جوان کارشان را ارائه می‌دهند و شناخته می‌شوند.»

میرفخرایی در خصوص تأمین منابع این بخش هم می‌گوید: «در کشورهای دیگر به این شکل است که دولت به بخش خصوص و مثلا به کارخانه‌داران می‌گوید اگر به بخش فرهنگ کمک کنید، ما در مالیات به شما تخفیف می‌دهیم. بنابراین به این شیوه دولت به شکل غیر مستقیم از فرهنگ حمایت می‌کند. این شیوه باید در کشور ما هم نهادینه شود. نباید کسی توقع درآمدزایی از هنروتجربه داشته باشد، چون این توقع باعث خراب شدن مسیر و عملکرد گروه هنروتجربه خواهد شد و هنروتجربه مجبور می‌شود فیلم‌هایی را وارد این بخش کند که در گیشه فروش داشته باشند. ولی این راه درستی نیست و در این صورت فیلمسازان مستقل هم هدف‌شان را گم می‌کنند. چون تمام فکر و ذکرشان این می‌شود که فیلمی بسازند تا در گیشه بفروشد و تصور می‌کنند اگر نتوانند چنین فیلمی بسازند از دیگران جا خواهد ماند. ولی باید نگرش ما به نوعی باشد که صرفا در این گروه به دنبال استعدادهای درخشان برای سینمای حرفه‌ای بگردیم.»

او در خصوص حمایت دولت از هنروتجربه گفت: «نباید هنروتجربه را رها کنند تا خودش مستقل به کارش ادامه دهد بلکه باید در کنار سینمای حرفه‌ای از آن حمایت کنند تا ورشکست نشود. چون هر تماشاگری به دیدن آثار این گروه نمی‌رود. این فیلم‌ها برای آدم‌های خاصی است که دنبال دیدن فیلم‌های متفاوت هستند.»

این طراح صحنه و لباس معتقد است که هنروتجربه باید مطابق سینمای روز جهان به راهش ادامه دهد و در توضیح این موضوع اضافه می‌کند: «به نظرم هنروتجربه باید مطابق سینمای مستقل در دنیا کارش را پیش ببرد. فکر نکند چون در ایران بازار فیلم‌های فلان ژانرِ بخصوص داغ است و معیار گیشه است، پس باید هنروتجربه هم به سراغ چنین فیلم‌هایی برود. اتفاقا نباید اینطور باشد. باید سعی کند هم ردیف با سینمای دنیا پیش رفته و طبق استاندارهای آن گام بردارد و سیاستی که در سایر نقاط دنیا برای این نوع سینما پیش گرفته می‌شود را در برنامه‌ریزی سال جدیدش بگنجاند. در سینمای امریکا هم تمام فکر و هم و غم‌شان روی حمایت از جوانان و نوجوانان است و سعی می‌کنند میدان را برای تجربه کردن جوان‌ها باز بگذارند.»

او در پایان پیشنهاد می‌دهد هنروتجربه  تمرکز بیشتری روی جدا کردن مسیرش از سینمای بدنه داشته باشد: «به نظرم باید سیاست هنروتجربه این باشد که اگر فیلمی را به این بخش ارائه دادند که می‌شود در سینمای حرفه‌ای هم تولید شود، به هیچ وجه اکران آن را نپذیرد. چون در این صورت تجربه جدیدی رخ نداده است. باید در هنروتجربه سوژه‌های جدید، تکنولوژی متفاوت و نگاه تازه تجربه شود. بنابراین باید خط‌کشی مشخصی میان فیلم‌های تجربه‌گرا و فیلم‌هایی که در سینمای بدنه هم امکان ساخته شدن دارند کشیده شود و باید به شکل مشخص این دو را از هم جدا کرد.»