هنر و تجربه، مریم شاه‌پوری: مارتین اسکورسیزی افسانه‌ای یک بار دیگر در مقاله‌ی تازه‌ای این موضوع را به ما یادآوری کرده است که سینما یک قالب هنری حقیقی است و باید عمیق‌تر درباره آن اندیشید. او در مقاله‌ای که برای «The Times Literary Supplement» نوشته است و در واقع واکنشی است به نقد آن‌ رسانه بر جدیدترین فیلمی که از اسکورسیزی به نمایش درآمده است، یعنی «سکوت»،

اسکورسیزی با منتقد این نشریه، آدام مارس‌جونز طرف شده که در بخشی از نوشته‌اش درباره نقش فیلم‌ساز چنین آورده است: «در یک کتاب، خواننده و نویسنده در تولید تصاویر با هم مشارکت دارند، و این در حالی است که کارگردان فیلم تصاویر را پشت سر هم ردیف می‌کند.» ظاهراً مارس‌جونز بر این باور است که سینما به مخاطبانش می‌گوید که باید چه احساسی داشته باشند و چه فکری بکنند، اما دیگر رسانه‌ها به مخاطبان‌شان فضا می‌دهند تا خودشان با اثر درگیر شوند. خب، به طور طبیعی اسکورسیزی با این نظر مخالف است و در ادامه می‌توانید بخشی از استدلال او در این رابطه را بخوانید:

«مسأله‌ی رویارویی و برقراری ارتباط با یک اثر هنری، چه در یک گالری برای چند دقیقه مقابل آن بایستیم،یا آن را در طول هفته‌ها بخوانیم یا این‌که در سالن تاریک سینما دو ساعت به تماشای آن بر پرده بنشینیم، فقط یک موقعیت، شرایط و واقعیت است. از این رو بله، وقتی من واقعاً فیلمی را از ابتدا تا انتها تماشا می‌کنم، برای تلفن زدن فیلم را متوقف نمی‌کنم تا بعد دوباره ادامه‌اش را ببینم. از سوی دیگر، اجازه نمی‌دهم فیلم، زندگی و هستی مرا تحت‌الشعاع قرار بدهد. من فیلم را تماشا می‌کنم و آن را تجربه می‌کنم و در این مسیر، پژواک‌هایی از تجربه‌ی شخصی‌ام را در آن می‌یابم و حتی برعکس. من با فیلم به طرق بی‌شماری، کوچک و بزرگ، تعامل دارم. بنابراین هرگز برای من پیش نیامده است و احساس نکردم که فقط نشستم و اجازه دادم فیلمی مثل موج بیاید و من را شست‌وشو بدهد، و در نهایت پس از روشن شدن چراغ‌ها دوباره به حالت اولم و حواس خودم برگشته باشم…»

اسکورسیزی در بخش دیگری از مقاله خود آورده است :«فیلمسازان بزرگ درست مثل رمان‌نویسان و شاعران بزرگ می‌کوشند تا حس و مفهومی از مشارکت با مخاطب را به وجود بیاورند. آن‌ها نمی‌کوشند تماشاگران را اغوا کنند یا از آن‌ها پیشی بگیرند، بلکه سعی‌شان بر این است که آن‌ها را تا جای ممکن درگیر و وارد دنیای اثر کنند. تماشاگران هم با فیلم‌ساز – یا نقاش – «مشارکت» دارند. هر تماشاگری نظر خودش را دارد و برداشت‌ها و تعابیر خودش را برای اثر به همراه می‌آورد.»

  • پلی‌لیست