هنروتجربه: روزنامه ایران امروز(شنبه ۲۰ خرداد)  میزگردی را با موضوع مطالبات سینماگران از دولت جدید منتشر کرده‌است. در این میزگرد فرشته طائرپور، همایون اسعدیان و محسن امیر یوسفی حضور دارند و هریک به طرح نظرات و خواسته‌های خود در ارتباط با سینما و حوزه فرهنگ پرداخته و به نکات مختلفی اشاره داشته‌اند.

محسن امیر یوسفی در ابتدای این میزگرد به اقدامات دولت یازدهم اشاره و از تولد گروه هنروتجربه به عنوان یکی از مهم‌ترین دستاوردهای دولت یاد می‌کند: «بحث آواربرداری و اقدامات مخرب مدیران فرهنگی دوره هشت ساله کاملاً درست است اما اینکه در این چهار سال چه اتفاقی افتاد باید بگویم هرچند این آوار بیشتر از قبل نشد ولی آواربرداری خوبی هم انجام نشد. هر چند در دوره آقای ایوبی شاهد اتفاقات مثبتی مثل شکل‌گیری گروه هنروتجربه بودیم که جریانی را ایجاد کرد برای فیلم‌هایی که سال‌های سال منتظر اکران بودند و حق اکران داشتند. قانونی غلط در سینمای ایران به وجود آمده بود که کسانی به خودشان اجازه می‌دادند یکسری از فیلم‌ها را از اکران محروم کنند به این بهانه که نمی‌فروشند. با شکل‌گیری گروه هنر و تجربه امکان نمایش این فیلم‌ها فراهم شد و فیلم‌سازان این گروه نگاه واقع بینانه‌تری به تماشاگر و مخاطب پیدا کردند. ولی متأسفانه در ۴ سال گذشته و در این آواربرداری در حوزه فیلم‌های توقیفی اتفاقی نیفتاد و نه تنها آمار این فیلم‌ها کمتر نشد بلکه بیشتر هم شد. با وجود فشارهای روی دولت تا حدودی این اتفاق قابل درک است و سکوت فیلم‌سازانی که فیلم‌هایشان دچار مشکل شده بود هم به خاطر درک همین شرایط بود. الان هم شاهدیم که در دوره دوم دولت آقای روحانی مهم‌ترین بحث حل مشکل فیلم‌های توقیفی است، اما ای‌ کاش عملکرد چهار ساله سازمان سینمایی در دوره قبل به گونه‌ای بود که به جای اینکه مسأله اصلی دولت آقای روحانی در ابتدای دوره دوم حل فیلم‌های توقیفی باشد، ساخت سینماهای جدید و رونق سینمایی و ایجاد بازار بین‌المللی جدید مسأله اصلی بود.»

او در ادامه می‌گوید: «وقتی می‌گوییم مسأله حل مشکل فیلم‌هایی است که بخشی از آن توسط همین دولت به وجود آمده است به نظر من یعنی درجا زدن. ای‌کاش این تعداد فیلم‌های توقیفی در این چهار سال به وجود نمی‌آمد و چنین ارثیه‌ای به دولت جدید نمی‌رسید. با اکران این فیلم‌ها خواهید دید که چه عمری از فیلمسازان هدر رفته است و دلایل‌شان برای اینکه یک فیلم روی پرده نیاید چقدر بچگانه بوده است. بخصوص درباره فیلم‌هایی که پروانه ساخت دارند. فیلمی که از اساس غیرقانونی ساخته شده است بحثش با توجه به درک شرایط فیلم‌ساز متفاوت است اما ما داریم راجع به فیلم‌هایی صحبت می‌کنیم که پروانه ساخت و بعضاً حتی پروانه نمایش قانونی هم دارند و وقتی راجع به این فیلم‌ها صحبت می‌کنیم من نگران این هستم که در پایان این چهار سال باز هم چنین ارثیه‌ای برای مدیر بعدی نداشته باشیم. ممیزی از بحث‌های همیشگی است که همواره گریبانگیر دولت‌ها بوده است آیا نمی‌شود بحث ممیزی را یک بار برای همیشه به شکلی سر و سامان داد؟»