هنروتجربه: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با راه‌اندازی بیش از ۵۰ سینما در سراسر کشور شرایط را برای اکران فیلم‌های کودک و نوجوان که در این سال‌ها امکان اکران نداشتند ایجاد کرده است. قرار است به تازگی فیلم «هامون و دریا» ساخته ابراهیم فروزش بعد از گذشت ۱۰ سال نمایش داده شود.  ابراهیم فروزش معتقد است با آغاز به کار سینماهای جدید کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، گنجینه سینمایی این مرکز که شامل فیلم‌هایی است که سال‌ها فرصت اکران نداشتند، نمایش داده می‌شود.

ابراهیم فروزش کارگردان فیلم سینمایی «هامون و دریا» که پس از گذشت ۱۰ سال در سینماهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اکران می‌شود درگفت‌وگو با خبرگزاری مهر گفت: «خوشبختانه با مدیریت درست علیرضا کریمی صارمی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، این مرکز با راه اندازی بیش از ۵۰ سینما در سراسر کشور شرایطی را بوجود آورده است تا فیلم‌های سینمای کودک و نوجوان که تا امروز فرصت اکران نداشتند در سینماها نمایش داده شوند.»

به گفته این کارگردان، قدم مثبتی در حوزه سینمای کودک و نوجوان برداشته شده است و کودکان و نوجوانان بعد از سال‌ها می‌توانند فیلم‌های خود را در سینماها ببینند.

او با اشاره به این‌که اکران «هامون و دریا» به عنوان فیلمی برای نوجوانان بعد از گذشت ۱۰ سال اتفاق مهمی است، بیان کرد: «این فیلم تاریخ مصرف ندارد و امروز هم می‌تواند با مخاطب ارتباط بگیرد. «هامون و دریا» یک عاشقانه با مخاطب نوجوان است به همین دلیل باید دید که نوجوانان نسبت به این مساله چه عکس‌العملی نشان می‌دهند.»

این کارگردان پیشکسوت سینمای کودک و نوجوان توضیح داد: «با راه‌اندازی این تعداد سینما در سطح کشور توسط کانون زمینه برای اکران گنجینه سینمای کودک و نوجوان که سال‌ها در کانون مانده است، فراهم می‌شود. امیدوارم به زودی فیلم‌های دیگری که در گنجینه کانون مانده است نیز فرصت اکران پیدا کنند.»

و در ادامه با اشاره به این‌که فیلم سینمایی «هامون و دریا» یک داستان کاملا عاشقانه دارد، افزود: «نباید فراموش کرد که جرقه‌های اول بلوغ در دوران نوجوانی زده می‌شود و بسیاری از نوجوانان که اکثرا دختر هستند قبل از ۱۸ سالگی که همچنان دوران نوجوانی است ازدواج کرده و وارد جامعه می‌شوند، به همین دلیل نوجوانان امروز با تمام مسایلی که برای بزرگسالان وجود دارد، درگیر می‌شوند.»

فروزش در پایان گفت: «نوجوانان حرف‌های خاص خود را دارند و سینمای آنها نیز با سینمای کودک متفاوت است و ما می‌توانیم از طریق سینمای نوجوان با رعایت تابوها و خط قرمزها، روابط عاشقانه را که می‌توانند در نهایت به جاهای خوب کشیده شوند، به تصویر کشیم.»