هنر و تجربه: هفدهم ژوئن مصادف بود با چهل‌وپنجمین سالروز ماجرای واترگیت؛ حادثه‌ای به‌ظاهر کم‌اهمیت که به‌سرعت به رویدادی بین‌المللی بدل شد و به افشاگری‌های گسترده‌ای انجامید؛ و یکی از نتایج پرشمارش این بود که رییس‌جمهور وقت آمریکا ریچارد ام. نیکسن استعفا کرد.

در سال ۱۹۷۲ پنج مرد در حال ورود به مقر اصلی هیأت ملی دموکراتیک در مجموعه‌ی واترگیت دستگیر شدند. دو سال بعد کتاب کارل برنستین و باب وودوارد با عنوان «همه مردان رییس‌جمهور» منتشر شد و در سال ۱۹۷۶ کمپانی برادران وارنر فیلم تحسین‌شده‌ای به همین نام را به کارگردانی آلن جی. پاکولا بر اساس فیلم‌نامه‌ای از ویلیام گولدمن و با بازی رابرت ردفورد و داستین هافمن در نقش‌های اصلی روانه‌ی نمایش در سینماها کرد. ردفورد نیروی محرکه‌ی پشت فیلم بود که به خاطر سرعت تولیدش نمونه‌ای مثال‌زدنی است.

وقایع واترگیت دنیا را شوکه کرد و مردمی که آلوده‌ی پوشش‌های تلویزیونی شده بودند، واکنش‌های متفاوتی در مواجهه با فیلم «همه مردان رییس‌جمهور» داشتند. بجز نیکسن، ۶۹ مقام رسمی دولتی دیگر متهم و دست‌آخر ۴۸ نفرشان گناهکار شناخته شدند؛ از میان آن‌ها می‌توان به کارمندان کاخ سفید اچ. آر. هالدِمَن و جان ارلیشمن، مشاور حقوقی جان دین و دادستان سابق جان میچل اشاره کرد.

«همه مردان رییس‌جمهور» به موفقیت بزرگی بدل شد و با میخکوب کردن تماشاگرانی که می‌دانستند داستان فیلم به کجا ختم می‌شود، به فروشی هفتاد میلیون دلاری دست یافت. در فصل جوایز نیز هشت نامزدی جایزه اسکار برای فیلم حاصل شد که در نهایت، چهار تندیس طلایی در رشته‌های بهترین فیلم‌نامه، صدا، طراحی صحنه و بازیگر مکمل مرد (برای جیسن روباردز) به دست آمد.

بدون این‌که قصد بی‌حرمتی به فیلم موفق و دیدنی «اسپات‌لایت» در میان باشد، باید گفت که «همه مردان رییس‌جمهور» بهترین فیلم در خصوص تصویر کردن روزنامه‌نگاری دقیق و موشکافانه است.

  • ورایتی