هنروتجربه:دهه‌های ۶۰ و ۷۰ دوران طلایی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در زمینه عکاسی و فیلم‌سازی بود. در این دوران کارگردان‌های شاخصی چون عباس کیارستمی، بهرام بیضایی، امیر نادری، ابراهیم فروزش، مسعود جعفری جوزانی و بسیاری دیگر در کانون، فیلم‌سازی آموخته و جسارت فیلم‌سازی پیداکردند. در این دوران طلایی دکتر حمید دهقان‌پور مدیر امور سینمایی کانون بود و از نزدیک در جریان کاری فیلم‌سازان قرار داشت، برای «خانه دوست کجاست؟» آنونس ساخت و همزمان در دانشگاه هنر فعالیت می‌کرد. سال گذشته و پس از درگذشت عباس کیارستمی گفت‌وگویی با عنوان «کرسی کیارستمی در دانشگاه‌ها ایجاد کنیم» با حمید دهقان‌پور داشتم که در آن جا این سینماگر و استاد دانشگاه به تحلیل آکادمیک فیلم‌های کیارستمی تاکید داشت. این روزها هم با فرارسیدن اولین سالگرد درگذشت خالق «طعم گیلاس» او هم‌چنان اصرار دارد که باید سینمای کیارستمی تبدیل به یک مکتب سینمایی شود. حمید دهقانپور در آستانه اولین سالگرد درگذشت کیارستمی یادداشتی را در اختیار سایت هنروتجربه قرار داد و در آن از نحوه آشنایی‌اش با کیارستمی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نوشته است.

حمید دهقانپور-سهیل صلاحی زاده-6

عکس: سهیل صلاحی زاده

«تازه به عنوان مدیر امور سینمایی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منصوب شده بودم؛ که یک روز در اتاق مشغول خواندن نامه‌های اداری یا شاید فیلم‌نامه‌ای بودم که در اتاق باز شد و کسی سلام کرد. نگاه کردم دیدم آقای عباس کیارستمی است. کاملا در را بازنکرده و در آستانه در ایستاده بود. به احترام ایشان بلند شدم و به استقبالش رفتم. در همان حالتی که در آستانه در ایستاده بود گفت:«خیرمقدم می‌گویم، انشاالله موفق باشید.»

پس از چند لحظه در اتاق را بست و رفت. به دنبال او به بیرون دفتر امور سینمایی آمدم و ایشان را دعوت کردم تا چند لحظه‌ای باهم گفت‌وگو کنیم. پذیرفت. وارد اتاق شدیم و درباره سینما و امور سینمایی کانون صحبت کردیم.

«خانه دوست کجاست؟» را که ساخت، پیشنهاد ساخت آنونس آن فیلم را به شورای امور سینمایی کانون دادم و پذیرفته شد. موضوع و طرح ساخت آنونس را با آقای کیارستمی مطرح کردم و مورد تایید ایشان هم قرار گرفت.

آنونس فیلم «خانه دوست کجاست؟» شرح فعالیت‌های سینمایی کیارستمی بود و از «نان و کوچه» شروع و براساس تاریخ تولید مجموعه آثار ایشان و آوردن صحنه‌ها یا پلان‌هایی از فیلم‌های ساخته شده او تا آخرین فیلم، تدوین شد. گفتار متن بر روی صحنه‌های فیلم این طور آغاز می‌شد: آغاز طلوع سینمای شاعرانه و عارفانه و سپس شعر سهراب سپهری با نماهای فیلم همراه می‌شد. خانه دوست کجاست/ در فلق بود که پرسید سوار، آسمان مکثی کرد و…

آنونس را برای بازبینی به ارشاد فرستادم. طول زمان آن حدودا نه دقیقه شده بود و شاید تنها آنونس فرهنگی تا آن زمان بود که  جنبه تبلیغاتی و تجاری نداشت و از کارهای معمول بسیار متفاوت بود.

به دلیل طولانی بودن زمان آن پیشنهاد شد، مدت زمان آنونس به پنج دقیقه تبدیل شود که نپذیرفتم. چون امکان کم کردن آن میسر نبود. به غیر از تدوینگر فیلم شاید من تنها کسی بودم که امکان دیدن کلیه راش‌های فیلم را پیش از نمایش عمومی پیدا کرده بودم. پس از عدم‌ موافقت من با کم کردن طول زمان فیلم آقای حسن آقاکریمی آنونس دوم را ساخت.

باید گفت که کیارستمی در آن زمان به عنوان کارگردان امور سینمایی اقدام به فیلم‌سازی در چارچوب وظیفه سازمانی خود می‌کرد.

اگرچه شروع فعالیت من در کانون مربوط به سال‌های ۱۳۵۳ و تدریس فیلم‌سازی به کودکان و نوجوانان عضو کتابخانه کانون می‌شد اما به صورت رسمی همکاری من با کانون از سال ۱۳۵۸ آغاز شد و کیارستمی از همان روزهای پیش از انقلاب از این همکاری مطلع بود.»