هنر و تجربه، مریم شاه‌پوری: جدیدترین فیلم زامبی‌گونه‌ی جرج رومرو هنوز مشکل تأمین سرمایه دارد اما شاید این مسأله به‌زودی حل شود.

جرج ای. رومرو نیم قرن پس از خلق «شب مردگان زنده» هنوز کارش با این ژانر تمام نشده که خودش در شکل‌گیری آن نقش داشته است. او در جدیدترین فیلمش با عنوان «راه مردگان» تهیه‌کننده است و در نگارش فیلم‌نامه با مت برمن مشارکت داشته که روی صندلی کارگردان هم نشسته است. او کسی است که در سه فیلم قبلی رومرو به عنوان کارگردان واحد دوم فیلم‌برداری کار کرده است. البته هنوز مشکل تأمین بودجه‌ی فیلم به طور کامل حل نشده است.

آن‌ها اواخر ماه جاری میلادی عازم جشنواره بین‌المللی فیلم فانتِیژا در مونترال هستند تا این وضعیت را تغییر بدهند چراکه رومرو واقعاً از به جاده زدن و پیش رفتن هیجان‌زده است. داستان فیلم تداعی‌کننده‌ی «مد مکس» است چون در بدترین دوران در آخرالزمانی که توسط زامبی‌ها رقم خورده است، فقط یک جای امن روی کره زمین باقی مانده که آن هم در اختیار حاکمی مستبد است که با استفاده از شرایط، جمعیتش را تحت کنترل گرفته است. البته این ساختار داستانی به طرفداران این فیلم‌ها یادآوری می‌کند که از «سپیده‌دم مردگان» تا فیلم‌های بعدی «روز مردگان» و «سرزمین مردگان» و حالا «راه مردگان»، این فرنچایز قدیمی و چنددهه‌ای دائم در حال تغییر و تحول بوده است.

رومرو درباره اظهار تنفر قبلی‌اش از «جنگ جهانی زد» و این‌که قرار شده است دیوید فینچر دنباله‌ی آن را کارگردانی کند، در گفت‌وگوی تازه‌ای گفته است: «خیلی رنجیده شدم و تنفر شدیدم را ابراز کردم… من سابقاً تنها کسی بودم که در زمینه‌ی فیلم‌های زامبی‌محور کار می‌کرد. متأسفانه براد پیت و مجموعه‌ِی تلویزیونی «مردگان متحرک» این گونه‌ی سینمایی را هالیوودیزه کردند. من آماده بودم تا فیلم دیگری را با دوسه میلیون بودجه بسازم اما دیگر کسی روی فیلم‌های زامبی‌محور سرمایه‌گذاری نمی‌کند. هالیوود فقط وقتی به این مردگان علاقه‌مند می‌شود که پتانسیل بلاک‌باسترسازی وجود داشته باشد مثل «جنگ جهانی زد» که ۵۴۰ میلیون دلار در گیشه فروخت. آن‌ها جایی برای «…مردگانِ» من ندارند!»

رومرو در پاسخ به این‌که به‌تازگی چه فیلم‌هایی را دیده است و کدام‌ها را دوست داشته یا از آن‌ها خوشش نیامده هم گفت: «باید اعتراف کنم که «مهتاب» را دوست نداشتم. رأی من در نظرسنجی آکادمی به «لالا لند» رسید چون به هدفش رسیده بود و به نظرم بهترین فیلمی بود که واقعاً هدفی برای خودش در نظر گرفته بود و به‌درستی به آن دست یافته بود.»

ایندی‌وایر•