هنر و تجربه، مریم شاه‌پوری: درام تاریخی «بانو مکبث» که مورد توجه منتقدان غربی هم قرار گرفته است، صدرنشین جدول فروش «اکران محدود» شد.

با این وجود متوسط فروش «بانو مکبث» در سالن‌هایش پایین‌تر از پانزده هزار دلار بود و در مقایسه با آثار پرفروش و مطرح ۲۰۱۷ حرفی برای گفتن ندارد. البته ناگفته نماند که در هفته‌های اخیر، به‌واسطه‌ی استقبال غیرمعمول منتقدان از «جنگ در سیاره میمون‌ها» در قیاس با قسمت‌های اول و دوم آن، و اکران «دونکرک» و افزایش تعداد سالن‌های فیلم‌های محبوبی که پیش از این به نمایش درآمده‌اند، کار آثار خاص و هنری تازه‌وارد به‌مراتب سخت‌تر شده است و ظاهراً دیگر فقط استقبال پرشور منتقدان برای موفقیت‌شان کافی نیست.

در این میان، دو فیلم موفق جشنواره ساندنس («تا استخوان»/ To the Bone که در بخش رقابت داستانی حاضر بود و مستند آمریکایی «در تعقیب مرجان» که جایزه تماشاگران را به دست آورد) هم‌زمان با اکران محدودشان توسط نتفلیکس هم عرضه شدند و طبق معمول، این کمپانی آماری از فروش‌‌شان گزارش نکرده است.

اما فیلم‌های جدید «اکران محدود» از این قرارند:

 

بانو مکبث/ Lady Macbeth

امتیاز میانگین منتقدان در سایت «متاکریتیک»: ۷۸ از ۱۰۰

حضور جشنواره‌ای: تورنتو ۲۰۱۶ و ساندنس ۲۰۱۷

فروش کل در هفته‌ی اول: ۶۸ هزار و ۸۱۳ دلار با نمایش در ۵ سالن

میانگین فروش در هر سالن: ۱۳ هزار و ۶۷۲ دلار

این درام قرن نوزدهمی کم‌هزینه به کارگردانی ویلیام اولدروید، بیش‌تر به فیلم‌هایی چون «مادام بوواری» و «عاشق بانو چترلی» شباهت دارد تا آثار شکسپیر. با توجه به نقدهای تحسین‌آمیزی که بر فیلم نوشته شده است، انتظار می‌رفت فروش بالاتری برای این درام تیره‌وتار رقم بخورد. احتمالاً ترکیب بازیگران فیلم که فاقد نام‌های بزرگ و مشهور است و جذابیت فیلم برای تماشاگران بزرگسال از دیگر دلایل چنین فروشی در هفته‌ی اول بوده است. تعداد سینماهای «بانو مکبث» به‌تدریج بیش‌تر و بیش‌تر می‌شود اما بعید نیست که خشونت بیش از حد فیلم، مانع بعدی در سر راه استقبال عموم تماشاگران از آن باشد.

شعر بی‌پایان

شعر بی‌پایان/ Endless Poetry

امتیاز میانگین منتقدان در سایت «متاکریتیک»: ۷۹ از ۱۰۰

حضور جشنواره‌ای: کن ۲۰۱۶

فروش کل در هفته‌ی اول: ۲۷ هزار دلار با نمایش در ۲ سالن

میانگین فروش در هر سالن: ۱۳ هزار و ۵۰۰ دلار

آلخاندرو خودوروفسکی – کارگردان مطرح متولد شیلی که فیلم‌های تحسین‌شده‌ای چون «ال توپو» و «کوهستان مقدس» را در کارنامه دارد – نزدیک به پنجاه سال است که یک کارگردان کالت به شمار می‌رود. او با فیلم جدیدش در زمره‌ی کارگردانان هشتادوچندساله‌ای مانند کلینت ایستوود، ژان‌لوک گدار و النور کوپولا قرار گرفته است که در این سن‌وسال موفقیت تجاری را هم با داستانی اتوبیوگرافیک – که در دوره‌ی جوانی‌اش می‌گذرد – تجربه می‌کند. استقبال قابل توجه از طرفداران پروپاقرص خودوروفسکی این نوید را می‌دهد که با افزایش سالن‌های نمایش فیلم در شهرهای مختلف، فروش درخور توجهی برای فیلم به دست آید.

 

پی‌نوشت‌ها/ Footnotes

امتیاز میانگین منتقدان در سایت «متاکریتیک»: ۶۰ از ۱۰۰

حضور جشنواره‌ای: پام اسپرینگز و سیاتل ۲۰۱۷

فروش کل در هفته‌ی اول: ۵ هزار و ۹۰۰ دلار در ۱ سالن

«پی‌نوشت‌ها» (پل کالوری و کاستیا تستو) موزیکالی فرانسوی است به سبک ژاک دمی و «لالا لند» که بر بدبختی‌های کارگران معاصر تمرکز دارد. این فیلم با وجود نمایش در یک سالن سینما در منهتن و این‌که به زبان خارجی است و با زیرنویس انگلیسی، به رقم فروش قابل قبولی دست یافته است که با توجه به افزایش فروشش به‌واسطه‌ی تبلیغات شفاهی در روز دوم اکران، می‌تواند در نمایش گسترده‌تر هم موفق عمل کند.

 

داستان روحی

«داستان روحی» (بازگشت دیوید لوئری به سینمای مستقل) و مستند «شهر ارواح» (ساخته‌ی متیو هاینِمَن که به شهروندان تحت محاصره‌ی نیروهای داعش می‌پردازد) در هفته‌ی دوم اکران به‌ترتیب با ۱۶ و ۹ سالن بیش‌تر به کار‌شان ادامه دادند. کمپانی «A24» سال گذشته در این روزها فیلم موفق «خرچنگ» (یورگوس لانتیموس) را بر پرده داشت که نه‌فقط دو برابر فروش «داستان روحی» (با فروش کلی نزدیک به ۳۰۰ هزار دلار) فروخته بود بلکه نقدهای تحسین‌آمیزتر و ترکیب بازیگران چشمگیرتری هم داشت. با این وجود «داستان روحی» هم از آن دست فیلم‌های مستقل باکیفیت و جوان‌پسندی است که «A24» معمولاً در برنامه‌ی اکرانش دارد و به نوبه‌ی خودش می‌تواند با گسترش تدریجی اکرانش که دست‌کم تا دو هفته‌ی دیگر و ۲۸ ژوییه ادامه دارد، موفقیتش را پررنگ‌تر کند. «شهر ارواح» هم به‌واسطه‌ی نقدهای مثبت و جوایزی که به دست آورده، تا این‌جا ۴۸ هزار و ۵۰۱ دلار فروخته و قرار است بر تعداد سالن‌های نمایش‌دهنده‌اش اضافه شود.

ایندی‌وایر•