هنروتجربه: مشکلات و چالش‌های پیش روی گروه هنروتجربه موضوع گزارش امروز (چهارشنبه ۱۱ مرداد) صفحه کلاکت روزنامه فرهیختگان است. در این گزارش با چند سینماگر پیرامون عملکرد و موقعیت  گروه هنروتجربه گفت‌وگو شده است.

سیروس الوند یکی از این هنرمندان است که در بخشی از صحبت‌های خود تغییر میدران را مشکل اصلی عنوان می‌کند:«:گروه هنر و تجربه سیستم سینما را به هم ریخته است. این گروه برای سینمای بدنه ضررهای زیادی دارد. البته از ابتدا سیاست دیگری برای گروه هنر و تجربه در نظر گرفته شده بود که بد نبود اما رفته‌رفته با تغییر مدیران خرد و درشت سیاست‌ها به هم ریخت. اگر ما در دهه شصت سینمای خوبی داریم به این دلیل است که مدیران ما حداقل مطمئن بودند که یک دهه مدیر هستند. آنها برنامه‌هایی که داشتند را به ثمر می‌رساندند اما در حال حاضر هیچ چیزی سر جای خودش نیست. وقتی هر روز مدیری عوض می‌شود و نفر بعدی با سیاست خودش و با آدم‌های خودش روی کار می‌آید، چه انتظاری دارید؟ هنر و تجربه حرکت خوبی بود برای فیلم‌هایی که جایی برای اکران در سینمای بدنه نداشتند. یا می‌توانست جایی برای نشان دادن آثار فیلم اولی‌ها باشد. من مخالف این گروه نیستم اما با رویکرد‌های این گروه و تصمیمات و سیاست‌های غلطی که برای این گروه در نظر گرفته شده مخالف هستم…..»

مهدی گنجی کارگردان مستند «من می‌خوام شاه بشم» که در گروه هنروتجربه اکران شد، چاره کار را در اختصاص یک پردیس فرهنگی به این گروه می‌داند:«هنر و تجربه باید تبدیل به یک پاتوق فرهنگی شود. بیشترین فروش فیلم‌های هنر و تجربه در خانه هنرمندان بوده است. به خاطر اینکه خانه هنرمندان پتانسیل فرهنگی کافی در این زمینه را دارد. اگر در تهران بشود یک پردیس فرهنگی برای این کار در نظر گرفت تا تبدیل به پاتوق شود و همیشه فیلم‌های این گروه را اکران کند به نظرم وضعیت بهتر می‌شود. این کار باعث می‌شود من مخاطب بدانم که جایی وجود دارد که هر وقت بروم می‌توانم فیلمی را تماشا کنم. با این کار بسیاری از مشکلات حل خواهد شد. حتی تنوع فیلم‌های این گروه و فضای فرهنگی این مکان می‌تواند باعث جذب مخاطبان جدیدی شود.»

محمد رضا امام‌قلی، عادل یراقی،حسین فرح بخش و جواد نوروز بیگی هم از دیگر سینماگرانی هستند که درباره گروه هنروتجربه صحبت کرده‌اند.

روزنامه فرهیختگان (3)

 

امام‌قلی در صحبت‌هایش پیشنهاد توجه به تنوع در نحوه  پخش فیلم‌ها را مطرح می‌کند:«به هر حال کارهایی که در هنر و تجربه پخش می‌شوند مجوز نمایش و پروانه ساخت دارند و طبیعتا می‌توان برای آنها فروش اینترنتی و شبکه خانگی در نظر گرفت. حتی می‌توان بعد از اکران در گروه هنر و تجربه به اکران‌های دانشگاهی هم فکر کرد.»

عادل یراقی هم با یک توصیه به فیلم‌سازان جوان،لزوم حمایت از این سینما را گوشزد می‌کند:«از فیلم‌سازانی که می‌خواهند فیلم‌شان در گروه هنر و تجربه اکران شود یا سناریوی فیلم‌شان به نوعی است که اکران عمومی نمی‌شود و فقط در گروه هنر و تجربه به نمایش درمی‌آید می‌خواهم که برای ساخت فیلم‌شان خیلی خرج نکنند تا آسیب نبینند. من دوست دارم از گروه هنر و تجربه حمایت شود.»

حسین فرح بخش تاکید می‌کند که این گروه برای امثال او ساخته نشده‌است اما:«آنها هیچ‌وقت جای من را تنگ نکرده‌اند اما جای برخی از تهیه‌کنندگان را تنگ کرده‌اند. این گروه فقط آمده است تا کار ما سینماگران حرفه‌ای را زیر سوال ببرد. تعریف صنعت سینما با آن چیزی که در این گروه پخش می‌شود تفاوت دارد. سینما یعنی سرگرمی، هر کسی توانست این سرگرمی را فراهم کند بسم‌الله. بعضی اوقات هم آمارهایی می‌دهند که خیلی خنده‌دار است مثلا می‌گویند با اکران «ماهی و گربه» فلان قدر فروختیم.«ماهی و گربه» در هر سینمایی اکران می‌شد می‌فروخت. چرا درباره دیگر فیلم‌هایتان آمار جزئی نمی‌دهید؟ اینها همه نمایش بازی می‌کنند و دکان باز کرده‌اند.»

جواد نوروزبیگی تهیه‌کننده سینما که فیلم‌های «بهمن»، «اعترافات ذهن خطرناک من» و«جاودانگی» را در گروه هنروتجربه اکران کرده و فیلم«سوگ» هم به تهیه‌کنندگی او این روزها در حال اکران است، از رضایت خود از این گروه می‌گوید:«من به شخصه از هنر و تجربه راضی هستم. هنر و تجربه برای ما هم موفقیت و هم درآمدداشته است. البته به تازگی برخی از فیلمسازان جوان اعتراض کرده‌اند که درآمدی از اکران فیلم‌شان در هنر و تجربه نداشته‌اند. من حرف‌شان را قبول دارم اما آنها باید شرایط را بسنجند. مگر قرار بود فیلم‌شان در کجا اکران شود که حالا معترض هستند. اگر هنر و تجربه نبود، آیا فیلم آنها اکران می‌شد؟ به نظرم خیر. من خودم با جوان‌ها سر و کار دارم و برایشان فیلم می‌سازم و می‌دانم که آثارشان اصلا موقعیت اکران نداشته‌اند. خیلی از فیلم‌ها هفت یا هشت سال پیش ساخته شده‌اند ولی نتوانسته‌اند اکران شوند و حالا با وجود هنر و تجربه اکران می‌شوند. ما توقع داریم از این گروه حمایت شود. به هر حال فیلم‌ها به تبلیغات بیشتری نیاز دارند و باید سانس‌های بیشتری به آنها اختصاص داده شود.