هنروتجربه- مریم شاه‌پوری: وقتی مندی واکر فیلم‌بردار با کارگردان فلسطینی «کوه بین ما» ملاقات کرد، توصیه‌ی هانی ابو اسعد بسیار ساده بود: «باید تصاویری زیبا داشته باشیم اما فیلم‌برداری خطرناک است.»

شاید واکر باید از همین جمله‌ ساده‌ کارگردان فیلم‌های «اینک بهشت» و «عمر» به خطرهایی پی می‌برد که سر صحنه قرار بود با آن‌ها روبه‌رو شود؛ به‌خصوص که ابو اسعد قصد داشت ستارگان فیلمش، کیت وینسلت و ادریس البا را به ارتفاع یازده هزار فوتی در کوهستان پرسِل در بریتیش کلمبیا ببرد. واکر در این باره می‌گوید: «ما در دمای ۳۸ درجه زیر صفر و در میان برف‌ها کار کردیم. من پیش از این، چنین تجربه‌ای را در فیلم‌برداری کسب نکرده بودم و بالای مرز رویش درختان/ Tree Line نرفته بودم.»

اما واکر هم مثل هر فیلم‌بردار کهنه‌کاری، با شرایط سخت آشنا است. او در فیلم حماسی«استرالیا» به کارگردانی باز لورمان  سرپرستی سه واحد فیلم‌برداری را بر عهده داشت و در زمان فیلم‌برداری درام حادثه‌ای جان کورِن با نام «مسیرها» در گرمای ۱۲۲ درجه کار کرد. در هر صورت، کوهستان پرسل مجموعه چالش‌های متفاوتی را برای او به همراه آورد. او با گروهش دوسه بار در هر یک از پنج لوکیشن مورد نظر حاضر شدند تا بهترین مکان‌ها را برای انجام فیلم‌برداری انتخاب کنند؛ که البته راهنماها و نیروهای ایمنی برای کشف شکاف‌های عمیق پوشیده با برف هم آن‌ها را همراهی می‌کردند.

واکر در ادامه چنین توضیح می‌دهد: «چالش مضاعف این بود که کارگردان می‌خواست دوربین تصاویری حماسی و زیبا را ثبت کند و بالای کوهستان، کرین داشته باشیم و هم‌گام با شخصیت‌ها از کوه پایین بیاییم. کرینی را با بالگرد به لوکیشن بردیم و سه روز زمان برد که در ارتفاع یازده هزار فوتی آن را سوار کنیم.» اما مشکل دیگر این بود که گروه در بالای کوهستان هیچ ابزار نورپردازی در اختیار نداشت و برای همین واکر از دوربین دیجیتال ۶۵ میلی‌متری آلکسا استفاده کرد: «ما باید به وضوح و جزییات بیش‌تری در خصوص نمایش برف سفید، چهره‌های سیاه و سفید، و آسمان آبی دست می‌یافتیم.» واکر البته پیش از این چگونگی نورپردازی سیه‌چردگان را در فیلم «چهره‌های پشت پرده» و روی فیلم ۳۵ میلی‌متری آموخته بود.

کوه میان ما

علاوه بر این، دوربین‌ها باید شخصیت‌ها را بدون ماندن جای پا روی برف‌ها دنبال می‌کردند. واکر می‌گوید: «ما سه دالی روی اسنوبردهای کوچکی داشتیم که از راه دور کنترل می‌شدند و هر یک برای تصویربرداری از زاویه‌ خاصی در نظر گرفته شدند.» اما از نظر فیزیکی، سخت‌ترین نما برای ادریس البا جایی بود که باید کیت وینسلت را روی سورتمه‌ای بر برفی به عمق چهار فوت می‌کشید. برای نشان دادن او در میان کوهستانی بزرگ، سه تصویربردار مجهز به استیدی‌کم و لباس‌های یکدست سفید برای نمایی ۳۶۰ درجه او را احاطه کردند. واکر درباره این صحنه توضیح می‌دهد: «شما آن را احساس می‌کنید و می‌بینید؛ تجربه‌ این شخصیت و عمق میدان تصویری که به صورت ۶۵ میلی‌متری گرفته شده است.»

در بالای کوهستان هوا به قدری سرد بود که حتی بخار تنفس و دهان دیگران هم دیده نمی‌شد. دوربین‌ها باید ۲۴ ساعته روشن می‌بودند وگرنه یخ می‌زدند. برای همین گروه فیلم‌برداری باتری‌ها را در شرایط دمایی خاص و مشخصی نگه می‌داشتند. واکر این تجربه را چنین توصیف می‌کند:« شیفته‌ این چالش‌های فنی‌ام.»

«کوه میان ما» حدودا دو هفته‌ دیگر یعنی از ششم اکتبر (چهارده مهر) به نمایش عمومی درمی‌آید.

  • ایندی‌وایر