هنروتجربه- مریم شاه‌پوری: مایکل مان یکی از مهمانان بزرگ این دوره جشنواره لومیر است. او در برنامه نمایش نسخه ترمیم‌شده‌ فیلم «مخمصه»/ Heat که تاکنون در فرانسه به نمایش در نیامده، درباره کارنامه‌ چنددهه‌ای خود و فرایند خلاقه‌ تولید آثارش با تیئری فرمو رییس بنیاد لومیر و هم‌چنین همکار فیلم‌سازش گیرمو دل تورو گفت‌وگو کرد.

مان در بخشی از این گفت‌وگو با تاکید بر این‌که خودش را یک فیلم‌ساز مؤلف می‌داند،گفت:«این موضوع ربطی به بازتاب فیلم‌ساز در اثر ندارد و همه‌اش در مسئولیت خلاصه می‌شود. هر چیزی، خوب یا بد، در خصوص انتخاب‌های هنری، از انتخاب بازیگران گرفته تا پرده‌برداری، مد، موسیقی، تدوین و… همه‌اش به من کارگردان برمی‌گردد و مسئولیت من است؛ و این همان چیزی است که درباره سینما همیشه برایم هیجان‌انگیز است.»

در بخش دیگر این گفت‌وگو با تغییر موضوع بحث و به میان آمدن پای شخصیت‌های آثار مان، دل تورو به این موضوع اشاره کرد که در فیلم‌های این کارگردان هم‌چون «مخمصه» یا «آخرین بازمانده‌ موهیکن‌ها»، اغلب داستان مردانی روایت شده است که بازماندگان دوران خود هستند و تقلای آن‌ها در شرایطی به تصویر کشیده می‌شود که تاریخ آن‌ها را پشت سر می‌گذارد: «و این طور به نظر می‌رسد که آن‌ها مجموعه‌ای بسیار شخصی از ارزش‌ها را در اختیار دارند.»

مایکل مان:هر چیزی، خوب یا بد، در خصوص انتخاب‌های هنری، از انتخاب بازیگران گرفته تا پرده‌برداری، مد، موسیقی، تدوین و… همه‌اش به من کارگردان برمی‌گردد و مسئولیت من است؛ و این همان چیزی است که درباره سینما همیشه برایم هیجان‌انگیز است

دل تورو هم‌چنین تاکید داشت که آثار مان به گونه‌‌ای فراموش‌نشدنی‌ با ایالات متحده گره خورده‌اند. او این فیلم‌ها را شاهکارهای سینمای آمریکا توصیف کرد: «نمی‌توانم تصور کنم این داستان‌ها در جایی جز آمریکا روی دهند. مفاهیم سرنوشت و تاریخ در تک‌تک فیلم‌های تو دیده می‌شوند.» خود مان درباره شخصیت‌پردازی گفت: «درام برای من در کشمکش خلاصه می‌شود. کسی که در شرایط و موقعیت متناقضی قرار می‌گیرد و کسی که در حال نبرد با نظام ارزشی جامعه است، همیشه جذاب است.از این رو چه شخصیت هاکای باشد که با آینده‌ای نامعلوم مواجه شده و خانواده‌اش باید با نابودی اجتناب‌ناپذیر نسل موهیکن‌ها روبه‌رو شود، و چه فرانک باشد، در «دزد» که مبارزه خاص خودش را دارد، این جور کشمکش‌ها برای من جذاب هستند.»

علاوه بر این، مان طی این گفت‌وگو درباره تفاوت‌های تلویزیون و سینما صحبت کرد: «خیلی فرق دارند. من در مجموعه تلویزیونی «میامی وایس» تهیه‌کننده اجرایی بودم که حکم کارگردانی ۲۲ ساعت مصالح تصویری را دارد. به خاطر ماهیت داستان‌گویی، شما از نظر اجتماعی و فرهنگی تمام راه‌های مؤثر را تجربه می‌کنید. این ۲۲ ساعت دو بار دیده شدند که می‌شود ۴۴ ساعت تأثیرگذاری بر تماشاگر.»

دل تورو در بازگشت به فیلم«مخمصه»، از تماشاگرانی که فیلم را دیده بودند خواست که دست‌های‌شان را بالا ببرند؛ به طور طبیعی اغلب حاضران دست‌شان را بالا بردند. دل تورو هم گفت: «باید بگویم که این فیلم حاوی شگفت‌انگیزترین فصل سرقت در تاریخ سینماست؛ و همین طور یکی از شگفت‌انگیزترین کلوزآپ‌های تاریخ سینما: آخرین کلوزآپ از رابرت دنیرو که تصمیم خودش را می‌گیرد.» دل تورو در ادامه جمله‌ای را عنوان کرد که تشویق ایستاده حاضران را به همراه داشت:« پیچیدگی و اجرای تمام‌عیار این صحنه است که مان را به استاد مدرن سینمای آمریکا بدل کرده است.»

  • ورایتی