هنروتجربه:در آستانه برگزاری اختتامیه جشنواره سینما حقیقت و در حالی‌که علاقه‌مندان به سینمای مستند منتظر اعلام نتایج و معرفی برگزیدگان هستند، روزنامه آسمان‌آبی و خبرگزاری آنا به سراغ کارگردان‌های  مستند«درجست‌وجوی فریده» رفته‌است.مستندی که جزو پنج نامزد تندیس هنروتجربه است و با هفت عنوان نامزدی برای جوایز جشنواره سینما حقیقت،از جمله موفق‌ترین فیلم‌های جشنواره به شمار می‌آید.

آزاده موسوی در گفت‌وگو با آسمان آبی درباره شروع داستان ساختن این مستند می‌گوید:«داستان از گزارشی شروع شد که سال ۱۳۹۲ در روزنامه همشهری منتشر شده بود. قصه دختری که سال‌ها پیش از ایران به فرزندی گرفته شده بود و حالا دنبال پدر و مادر واقعی‌اش می‌گشت. ما از طریق تامس ارت برک که یک روزنامه‌نگار هلندی بود با او و وبلاگی که می‌نوشت، آشنا شدیم. تامس به ما گفت فریده آدم خاصی است و به‌شدت دنبال پیدا کردن ریشه‌های هویتی‌اش است. بعد از ای‌میلی که به خود فریده زدیم بسیار خوشحال شد که دو کارگردان ایرانی می‌خواهند این مستند را بسازند چون قبلا هم به او پیشنهادهایی در این‌باره شده و او رد کرده بود.»

کوروش عطایی هم در ادامه درباره نحوه شکل‌گیری ارتباط با فریده توضیح می‌دهد:« فریده به ما اعتماد کرد، بدون هیچ دلیل خاصی و شاید هم به‌دلیل انرژی و حسی که از اولین اسکایپ حتی توانایی گذشتن از دنیای مجازی را داشت. ما با همدیگر دوست شده بودیم و تنها مساله ساخت فیلم در میان نبود و نمی‌توانست باشد؛ چراکه فیلم درباره شخصی‌ترین مساله یک انسان بود که به ما اجازه داده بود در جریانش قرار بگیریم. مهم‌تر این‌که ما می‌خواستیم کنتراست فرهنگی بین این دو کشور را که فریده متعلق به هر دوی آن‌ها بود، نشان دهیم و ببینیم چه اتفاقی می‌افتد وقتی کسی که در ایران به دنیا آمده است، اما در دل فرهنگ اروپایی بزرگ شده برای جست‌و‌جوی خانواده‌اش به دل فرهنگ و شهری مذهبی و سنتی چون مشهد می‌رود؟!»

آزاده موسوی سپس پیرامون تجربه ساختن فیلم در کشوری دیگر عنوان می‌کندقرار گرفتن در فضای زندگی هلند به خود ما هم کمک کرد تا از دریچه چشم آن‌ها هم کشور خودمان را ببینیم. گاه پیش می‌آمد که فریده به دوستان هلندی‌اش می‌گفت در راه ایران است و آن‌ها با ترس به او می‌گفتند نباید این اشتباه را بکند چون در ایران داعش هست و خط ترور وجود دارد و این برای ما جالب بود که حتی مردم هلند هم تصور درستی از کشور ما ندارند و وضعیت ما را شبیه سوریه و عراق و افغانستان و عربستان می‌بینند.»
کوروش عطایی هم در همی ارتباط می‌افزاید:«راه‌حل دادن شناخت درست از کشورها و فرهنگ‌ها نه رسانه‌ها و سیاست‌مداران که هنرمندان و کالاهای فرهنگی هستند. همان‌طور که هر خارجی‌ای که وارد ایران می‌شود تصور ذهنی‌اش از ایران تغییر می‌کند، ما امیدوار هستیم با دیدن و نمایش این فیلم در کشورهای دیگر همین تاثیرگذاری را داشته باشیم.»

گروه هنروتجربه سال ۹۳ مستند «از ایران یک جدایی» که مراحل ساخت فیلم برنده اسکار «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی، بازتاب آن در رسانه‌ها، مخاطبان فیلم و… را به تصویر می‌کشید، از این دو مستندساز اکران کرد.بخشی از گفت‌وگوی خبرگزاری آنا به این نکته توجه دارد. کوروش عطایی درباره نحوه اکران و دیده‌شدن مستندها می‌گوید:« هرسال چند فیلم مستند خوب در همین جشنواره سینماحقیقت داریم که می‌توانند ارتباط خوبی با مخاطب برقرار کنند و اکران عمومی شوند. این موضوع کم‌کم در جامعه ما در حال پیشروی است و از چهار سال گذشته هم آغاز شد. اکنون هم فیلم مستند «صفر تا سکو» را در اکران داریم که اتفاق مثبتی تلقی می‌شود.»

آزاده موسوی هم درباره تجربه اکران مستند «از ایران یک جدایی» در گروه هنروتجربه توضیح می‌دهد:« واقعا فکر می‌کنم هنروتجربه شروع خوبی بود، به دلیل این‌که حداقل در قدم اول افراد حرفه‌ای جامعه را برای دیدن فیلم مستند به سینما کشاند. در جشنواره‌های مستند اکثر مخاطبان حرفه‌ای هستند و برای تماشای فیلم هزینه‌ای نمی‌پردازند؛ اما باید دید همان‌ها اگر قرار باشد هزینه‌ای پرداخت کنند و برای دیدن مستند به سینما بیایند آیا خواهند آمد؟ برای همین فکر می‌کنم فعلا هنروتجربه شروع خوبی است و در حال‌حاضر اکران عمومی شاید کمی زود باشد. اکران عمومی فقط این نیست که هنرمندان راضی باشند، بلکه از پخش‌کننده و سینمادار گرفته تا مردم باید رضایت داشته باشند. من مطمئن نیستم که هنوز همه این این شرایط مهیا باشد.»