هنروتجربه-کامبیز حضرتی: «با وجود تمام تعریف‌ها از گذشته بولوار، قصه چیز دیگری است.»
«قصه بولوار» ساخته داود اشرفی فقط درباره سرگذشت بولوار کشاورز نیست، بلکه داستان دراماتیکی در بستر وقایع تاریخ معاصر ایران است که با وقایع مختلف و حوادث تلخ اجتماعی گره خورده است. داود اشرفی در یازدهمین جشنواره سینما حقیقت «قصه بولوار» را روایت کرد و توانست لوح تقدیر هنروتجربه را دریافت کند. با این فیلم‌ساز درباره مستند تاریخ نگارانه و شهری، لوح تقدیر هنروتجربه و سینمای مستند به گفت‌وگو پرداختیم.

داود اشرفی درباره ساخته شدن و تولید «قصه بولوار» به صورت مستقل توضیح داد: «به دلیل این‌که فیلم مستند امکان بازگشت سرمایه را در شرایط کنونی ندارد، غالبا با سفارش و سرمایه نهادهای دولتی ساخته می‌شود. شاید عمده‌ترین تفاوت مستند  «قصه بولوار» با مستندهای قبلی‌ام، نداشتن سفارش دهنده و استقلال رای در انتخاب موضوع است که خود می‌تواند منجر به نزدیک شدن فیلم به جامعه شود.»

او اضافه کرد: «در فیلم‌های پیشین سفارش دهنده در شیوه ساخت و زبان فیلم دخالت آن‌چنانی نداشت اما در انتخاب موضوع، پیشنهاد دهنده اصلی بود. در حالی که انتخاب موضوع در«قصه بولوار» بر اساس دغدغه‌های شخصی بود و از قضا کاملا هم متاثر از شرایط اجتماعی.»

چند سالی‌ است شاهد احساس تعلق خاطر شهروندان به شهر هستیم که دلایل مشخص سیاسی، اجتماعی و تاریخی دارد و بخشی از نتیجه‌اش تولید آثار متفاوت هنری با موضوع شهر است

این کارگردان درباره توجه مستندسازان به سوژه‌های شهری و اجتماعی در مستندهایی مانند «چنارستان»، «اهالی خیابان یک طرفه» و… بیان کرد: «چند سالی‌ است شاهد احساس تعلق خاطر شهروندان به شهر هستیم که دلایل مشخص سیاسی، اجتماعی و تاریخی دارد و بخشی از نتیجه‌اش تولید آثار متفاوت هنری با موضوع شهر است. من هم علاقه‌مندی‌ام به ساخت مستندی درباره بولوار کشاورز را تحت تاثیر همین احساس تعلق خاطر جمعی به شهر می‌دانم. گرچه این حس مشترک نقطه آغازین همه این آثار است و نحوه پرداخت و زاویه دید فیلم‌ساز،هر اثر را از دیگری متفاوت می‌کند.»

او افزود: «این مستند بر پایه این ایده شکل گرفته که تاریخ منحصر به روایت اتفاقات متوالی نیست بلکه این خوانش‌های شخصی و جمعی ما هستند که تاریخ را می‌سازند. داستان‌ها، فیلم‌ها وخاطرات و ایده‌های جمعی  بخشی از این خوانش‌ها هستند. مستند «قصه بلوار» در حقیقت جور کردن خطی از تاریخ و داستان و اتفاق است باهمه پیچیدگی‌هایش».

این مستندسار درباره زمان تولید و جمع‌آوری منابع برای ساخت این مستند عنوان کرد: «ساخت «قصه بولوار»هفت سال طول کشید که قسمت قابل ملاحظه‌ای از آن به پژوهش و پیداکردن منابع تصویری گذشت و سختی‌هایی را هم از جمله در زمینه  عدم‌اعتماد نهادهایی که وظیفه نگهداری اسناد را بر عهده دارند، خصوصا به فیلم‌سازان مستقل به همراه داشت.از دیگر مشکلات هم  از بین رفتن منابع در طول زمان و تنگ نظری‌هایی بود که متاسفانه در بخشی از جامعه آکادمیک ما وجود دارد .»

او ادامه داد: «منابع تصویری این مستند از جست‌وجو در فیلم‌های قدیمی ایرانی و منابع آرشیوی و روزنامه‌ها به دست آمد که در این‌جا لازم می‌دانم از همکاری صمیمانه فیلم‌خانه ملی و سرکار خانم طاهری و آقای غلام حیدری تشکر کنم که به نظرم می‌تواند الگویی باشد از نحوه صحیح همکاری نهادهای صاحب آرشیو با فیلم‌سازان.»

اشرفی درباره واکنش مخاطبان نسبت به این مستند در جشنواره سینما حقیقت عنوان کرد: « با توجه به محدودیت سالن‌ها و سانس‌ها استقبال از مستند «قصه بولوار» خیلی خوب بود و حتی باید بگویم بیش انتظار ما بود. دو نمایش داشتیم که در هردو، سالن پر بود از جمعیت و متاسفانه عده‌ای هم پشت در سالن ماندند. دلیل این استقبال را می‌توان در رونق عمومی جشنواره سینما حقیقت، حساسیت مخاطب به موضوعات زنده و قابل لمس پرهیز از تکرار فیلم‌هایی دانست که پیش‌تر با موضوعات شهری ساخته شده بودند.»

این پژوهش‌گر و تدوین‌گر درباره موفقیت فیلم در سینما حقیقت اشاره داشت: « دیپلم افتخار گروه هنر وتجربه نصیب «قصه بولوار» شد که به لحاظ اعتبار برای من و گروه‌مان بسیار ارزشمند بود. شاید به دلیل تلاش ارزنده این گروه برای رساندن آثار مستقل به مخاطب عمومی و شاید هم به اعتبار آثاری که تاکنون در این گروه پخش شده است. از نظر فیلم‌سازی که در آرزوی به دست آوردن مخاطب عمومی است، گروه سینمایی هنر وتجربه امکانی فوق‌العاده است که سینمای مستقل را زنده نگه می‌دارد، البته این تصویر از دید فیلم‌سازی جوان و مستقل هم‌چون خودم است و شاید نیاز باشد برای ادامه، گروه هنر وتجربه از جایگاه‌های مختلف مورد ارزیابی قرار گیرد.»

او درباره پخش فیلم نیز بیان کرد: «شناخت توان واقعی هر فیلم در جذب مخاطب می‌بایست معیار نحوه پخش آن باشد. بنابر تجربه‌ام، فکر می‌کنم هر ساله چند اثر – سه، چهار اثر- قابلیت پخش عمومی را در سینماها دارند که در صورت تداوم می‌توانند باعث افزایش اقبال عمومی به سینمای مستند شوند. اما به شخصه پخش مستند «قصه بولوار» در گروه هنروتجربه را بهترین نحوه پخش آن می‌دانم و امیدوارم با همکاری گروه سینمایی هنروتجربه بتوانیم فیلم را به مخاطب‌مان برسانیم.»