هنروتجربه: این روزها خبرهای مرتبط با جشنواره فیلم فجر در صدر اخبار سینمایی رسانه‌ها قرار دارد از گفت‌وگو با کارگردان‌هایی که در جشنواره حضور دارند تا انعکاس گلایه آن‌هایی که نیستند و البته اخبار رسیدن و نرسیدن فیلم‌ها به جشنواره. اما در این میان مرور می‌کنیم اخبار مرتبط با هنروتجربه را.

هفته نامه همشهری جوان در شماره این هفته (شنبه ۲۳ دی) با عبد آبست به بهانه اکران اولین ساخته‌اش «تمارض» و بازی در فیلم «هجوم» گفت‌وگو کرده‌است. آبست در بخشی از این گفت‌وگو درباره نظرهای متعددی که در ارتباط با فیلم «تمارض» بیان شده،می‌گوید:«واقعا در ساخت این فیلم منظور خاصی نداشتم. این آدم‌ها هستند که فیلم را براساس اطلاعات ذهن‌شان می‌بینند و برداشت‌های خودشان را از آن دارند.فکر نمی کنم مخاطب امروز حوصله شنیدن بیانیه داشته باشد.این احترام به مخاطب نیست که بخواهیم راه فکر کردن را نشان دهیم.درست است که فیلم‌ساز در زمینه کاری که انجام می دهد،نسبت به مخاطب آگاه‌تر است اما اگر بیانیه بدهد و راه را نشان دهد شکست خورده است.همان اندازه که فیلم‌ساز می‌تواند روی مخاطب تاثیر بگذارد، مخاطب هم می‌تواند روی فیلم‌ساز اثر داشته باشد و هردو را با هم برابر می‌بینم.»
او هم‌چنین درمورد بازی‌اش در «هجوم» عنوان می‌کند:«وقتی شهرام مکری شخصیت اصلی فیلم «هجوم» را به من پیشنهاد داد.می‌دانستم کار وحشتناکی پیش رو دارم .درست است که تجربه «ماهی و گربه »را داشتم اما این جا وضعیت فرق می کرد. شما فرض کنید این همه میزانسن و این همه دیالوگ را باید حفظ باشید و از طرف دیگر حواست باید به فوکوس دوربین هم باشد.در فیلم شهرام مکری هم یک اشتباه کوچک مساوی است با ضبط مجدد تمام فیلم از ابتدا.اگر دقیقه بیست اشتباه کنی، شاید ضبط مجدد ۲۰ دقیقه کار سختی نباشد اما اگر دقیقه ۴۵ اشتباه کنی همه چیز به روز بعد موکول می شود.این فشار روانی زیادی به بازیگر اصلی وارد می‌کند.و من چند روز مانده به شروع فیلم‌برداری اصلی دچار کابوس شده بودم.شما اگر در تئاتر تپق بزنی مشکلی پیش نمی‌آید اما در فیلم شهرام تپق یعنی کات.»

روزنامه هنرمند هم امروز(یکشنبه ۲۴ دی) در صفحه سینما گزارشی را درباره گروه هنروتجربه منتشر کرده است. در این گزارش که تیتر «سینمای متفکر» برای آن انتخاب شده،نکاتی درباره ضرورت‌های تشکیل این گروه،اهداف آن و دستاوردها و قواعد آن مطرح شده‌است. افشین علیار در بخشی از این گزارش تاکید می‌کند:«اگر فکر می کنید نمایش فیلم‌ها در این گروه برای آدم‌های خاص است سخت در اشتباه هستید چرا که فیلم‌هایی که در هنروتجربه به نمایش در می‌آیند از بیشتر فیلم‌هایی که به صورت آزاد اکران می‌شوند، ارجحیت بیشتری دارند.اگرچه سه سال زمان اندکی است برای تحلیل و بررسی اما فیلم‌هایی که در این گروه به نمایش درآمدند، گاها موجب شگفتی تماشاگران شده است.در این برهه زمانی که فیلم‌های سخیف با رقص و آواز پرفروش‌ترین فیلم سال می‌شوند یا فیلم‌هایی که با هزینه‌های گزاف که مشخص نیست از کدام نهاد یا ارگانی بودجه این فیلم‌ها تهیه و به خورد مخاطب داده می‌شود، دیدن فیلم‌های گروه هنروتجربه به ما یادآوری می‌کند که هنوز سینما به معنای درست و استاندارد در این کشور موجودیت دارد.گروه هنروتجربه نه تنها مهجور نمانده ،بلکه توانسته درآمدزا هم باشد….»