هنروتجربه- مریم شاه‌پوری: میشل آزاناویسوس فیلم‌سازی است که با فیلمش «آرتیست» در جشنواره کن سال ۲۰۱۱ غوغایی به‌پا کرد و با حمایت کمپانی واینستین جوایز آکادمی سال ۲۰۱۲ را درو کرد.

اما دو سال بعد از این موفقیت چشمگیر بود که آزاناویسوس دست به بازسازی اثر کلاسیک فرد زینمان محصول ۱۹۴۸ زد و فیلم «جست‌وجو» را کارگردانی کرد که در جشنواره کن مورد انتقاد شدید روزنامه‌نگاران قرار گرفت و اکرانی نصفه‌ونیمه را در گیشه سینماها تجربه کرد تا در هیچ زمینه‌ای موفقیت را تجربه نکرده باشد. او با فیلم جدیدش «موحش» که نگاهی بازیگوشانه دارد به زندگی ژان‌لوک گدار جوان، موفقیتی نسبی را تجربه کرد و حالا پس از یک سال قرار است اکرانی محدود را هم در ایالات متحده تجربه کند.

به هر حال آزاناویسوس که از اعضای هیأت مدیره جشنواره کن است (و در واقع رییس انجمن مدنی نویسندگان/ کارگردانان/ تهیه‌کنندگان فرانسه)، در گفت‌وگوی تازه‌اش با «ایندی‌وایر» در شرایطی به ژان‌لوک گدار پرداخته و به میراث مدرن او اشاره کرده است که چند هفته دیگر این فیلم‌ساز بزرگ سینمای فرانسه اولین نمایش اثر جدیدش با عنوان «کتاب تصویر»/ The Image Book را در جشنواره کن تجربه می‌کند.

در این میان یکی از ماجراهای بزرگ جشنواره کن امسال این بود که لارس فون تریئر دوباره می‌تواند به این رویداد بازگردد یا نه؛ که در نهایت جشنواره فیلمش را دعوت کرد ولی آن را خارج از مسابقه روی پرده می‌فرستد. آزاناویسوس در این باره چنین توضیح می‌دهد و دست‌آخر به وضعیتی کلی درباره هر هنرمند و فیلم‌سازی اشاره می‌کند: «لارس فون تریئر شوخی بدی کرد اما او یک نازی نیست. راستش را بخواهید گدار هم حرف‌های خیلی بد و جنجالی زده است اما در بخش رقابتی کن حضور دارد و این طور به نظر می‌رسد که همه فکر می‌کنند او دست‌نیافتنی است. ژرار دوپاردیو هم حرف‌های عجیبی درباره مسائل سیاسی زد اما انگار به کسی بر نخورد یا کسی مشکل با آن‌ها نداشت. اما از آن طرف بریژیت باردو هم به خاطر کاری که پس از جنگ انجام داد، هرگز بخشیده نشد و هیچ جایزه افتخاری به او تعلق نگرفت. بنابراین فکر می‌کنم برخوردها تبعیض‌آمیز است چون نمی‌توانم با اطمینان بگویم که رفتارها و حرف‌های باردو و فون تریئر بدتر از گدار و دوپاردیو بوده است. البته منظورم هم این نیست که باید همه‌شان را محکوم کنیم. اما روی‌هم‌رفته برای عموم مردم خیلی سخت است که با این موضوع کنار بیایند که هنرمندان بزرگ ممکن است در زندگی شخصی‌شان یک آدم عوضی باشند.»

  • ایندی‌وایر