هنروتجربه: «رفتن» نخستین فیلم سینمایی نوید محمودی در مقام کارگردان است که به نویسندگی و تهیه‌کنندگی جمشید محمودی تولید شده است. این فیلم نماینده سینمای افغانستان درهشتادونهمین دوره جوایز اسکاربوده‌ و توانسته به چندین جشنواره سفر کند و در چند کشور اکران شود. فیلم «رفتن» در حال حاضر در گروه هنروتجربه در حال اکران است. روزنامه بهار با نوید محمودی کارگردان آن به گفت‌وگو پرداخته که بخش‌هایی از آن را مرور می‌کنیم.

نوید محمودی درباره موضوع اصلی فیلم «رفتن» و فضاهای شهری آن عنوان کرد: «فیلم اصلا از بیابان شروع می‌شود و شخصیت اصلی داستان (نبی) از آن جا وارد شهر می‌شود. طبیعتا نبی قصه ما به شهر می‌آید تا عشق‌اش(فرشته) را همراه خودش کند. اما شهر و عشق مانع او می‌شود. در طول فیلم متوجه می‌شویم که همراه بودن عشق مانع رفتن او می‌شود. قرار است نبی در حسن‌آباد فرشته را ببیند و از آن جا سفر آن‌ها شکل بگیرد و از ایران خارج شوند. آن‌ها پیش قاچاقچی انسان می‌روند تا کارهای مهاجرت‌شان را انجام بدهند اما چون مشکل مالی دارند، برای جور کردن پول مورد نیازشان این درو آن در می‌زنند. تم اصلی فیلم عشق و رفتن است؛ یا مهاجرت و عشق.»

او اضافه کرد: «تلاش کردم که مخاطب موضوع رفتن را درک کند. همه آن چه که در قصه این فیلم چیده شده و اجرا شده است درخدمت همین موضوعی است که اسم فیلم برآمده از آن است. رفتن پیوسته و مهاجرت پشت سرهم برای رسیدن به آرامشی احتمالی. به همین دلیل فیلم در میزانسن، ریتم، موسیقی و گفت‌وگوهای کوتاه به این سمت رفت. همه چیز در خدمت القای مهاجرت و جابه‌جایی است.»

این کارگردان با اشاره به تاریخ معاصر افغانستان اشاره داشت: «ما راجع به ملتی حرف می‌زنیم که تاریخ معاصرشان به شدت همراه با جابه‌جایی است. آن‌ها برای رسیدن به زندگی بهتر خواسته و ناخواسته مجبور به مهاجرت هستند. اما این مهاجرت بحران‌ها و مسائل مختلف و حتی ناگوار فراوانی باخودش به همراه دارد. این مسائل در تاریخ معاصر افغانستان بسیار بارز است و در این جامعه وجود دارد. حالا در این شرایط اتفاقی مانند عشق در جریان است که دستخوش مسائل حاد اجتماعی مانند جنگ، مهاجرت، قومیت و…می‌شود. هرکدام از این مسائل در روند اصلی فیلم تاثیرات مهم و موثری دارد.»

او درباره دلیل موفقیت «رفتن» در جشنواره‌های مختلف جهانی عنوان کرد: «اساسا مسئله مهاجرت و عشق در تمام دنیا جذاب است. تمام آدم‌های دنیا به نوعی مهاجر هستند و عشق در زندگی هرکسی پیش می‌آید. ما این دو مسئله را محور کار قرار دادیم و برای آن قصه روایت کردیم. شما نگاه کنید در ۵-۶ سال اخیر در خاورمیانه چه تعداد انسان دست به مهاجرت زدند. به همین دلایل بود که فیلم ما در فستیوال‌های مختلف مورد توجه قرار گرفت. چون موضوع عمده آن یک درگیری انسانی عمیق و کلی بود.»

نوید محمودی در پاسخ به این سوال که آیا خودش را یک فیلم‌ساز مهاجر می‌داند یا خیر؟ بیان کرد: « مهاجرت بخش بزرگی از زندگی من است. اگر من چهل سال سن دارم سه دهه از آن را با موضوع مهاجرت درگیر بودم. من از شش سالگی مهاجرت کردم و به ایران آمدم.من همیشه در تهران بودم و از آن جا مهاجرت نکردم. اگر درباره مهاجرت فیلم می‌سازم مربوط به جهایی است که می‌شناسم. چون همیشه در تهران زندگی کرده‌ام. قصه نبی را از جایی که به تهران می‌آید روایت می‌کنم و وارد کابل نمی‌شوم. بخشی که می‌شناسم مورد تاکید من است. این اتفاق در فیلم «چندمترمربع عشق» هم وجود داشت. باز هم اساس فیلم در ایران می‌گذرد هرچند که موضوع مهاجرت در آن فیلم بارز است.»

این کارگردان درباره همکاری مشترک‌اش با جمشید محمودی توضیح داد: «چون ما را به عنوان برادران محمودی می‌شناسند از این عنوان در تیتراژ استفاده کردیم. چون معمولا یکی از ما تهیه‌کننده و آن دیگری کارگردان است می‌نویسیم فیلمی از برادران محمودی. ما از ابتدای کار همه چیز را با کمک هم پیش می‌بریم. در هنگام نوشتن گفت‌وگو می‌کنیم ولی باید سرصحنه تصمیم بگیریم که کدام‌مان فیلمبرداری کنیم. این اتفاق تاکنون نیفتاده است و باید تصمیم روشن‌تری درباره آن بگیریم.»

او ادامه داد: «ما معمولا قصه‌های زیادی داریم. به هر قصه که علاقه داشته باشیم واردش می‌شویم. قصه «رفتن» را من دوست داشتم و داوطلب ساخت آن شدم.»

محمودی در پایان درباره اکران «رفتن» گفت: «فیلم در جشنواره‌ها و فستیوال‌های بین‌المللی بسیار موفق بود. امیدوارم در اکران فیلم در هنروتجربه نیز این اتفاق بیافتد و با معرفی مردم و افراد به همدیگر استقبال از فیلم هفته به هفته بهتر شود.»