هنر و تجربه- مریم شاه‌پوری: بنت میلر با این‌که داستان‌های متفاوتی را در فیلم‌هایش روایت می‌کند اما همیشه یک عنصر ثابت و رکن اساسی در آثارش دیده می‌شود؛ او هر بار شخصیت‌های پیچیده و پرمایه‌ای را بر پرده نقره‌ای به نمایش می‌گذارد.

فیلم‌های او مانند «کاپوتی»، «مانی بال» و «فاکس‌کچر» نه‌فقط برای کارگردانی‌شان تحسین شده‌اند بلکه به خاطر بازی‌های تماشایی و گاه غافلگیرکننده بازیگران‌شان هم مورد توجه‌اند. در این خصوص می‌توان گفت که چانینگ تاتم و استیو کارل بهترین باز‌های کارنامه‌شان را در آثار میلر تجربه کرده‌اند و جونا هیل یکی از بهترین بازی‌هایش را؛ و فیلیپ سیمور هافمن فقید هم که برنده جایزه اسکار شد.

به هر حال جان بخشیدن به شخصیت‌ها، چه ساختگی و چه بر اساس آدم‌های حقیقی، می‌تواند باعث موفقیت یا شکست هر فیلمی شود؛ و با تفاسیر بالا مشخص است که میلر از آن دست کارگردان‌هایی است که هرگز کم‌کاری نمی‌کند و همیشه به بهترین بازی‌های بازیگرانش دست پیدا کرده است. در این خصوص به‌تازگی ویدیومقاله جدیدی از جرمی هامفری در فضای مجازی منتشر شده که مورد توجه سایت‌های معتبر و سینمادوستان قرار گرفته است؛ و در آن به شخصیت‌های منحصربه‌فرد میلر پرداخته می‌شود.

میلر از همان اولین فیلم بلندش که مستندی با عنوان «کروز» است، هرگز در جست‌وجوی یک پروتاگونیست جریان اصلی و متعارف نبوده است. او تقریباً محدودیت‌های معرفی یک فرد را کنار می‌گذارد و ترجیح می‌دهد شخصیت‌ها را در سفرشان دنبال کند. بنابراین فیلم‌های او را می‌توان مطالعه شخصیت‌هایی ارزیابی کرد که دیوانه نیستند اما اهداف و منابع الهامی دارند که آن‌ها را از تماشاگران پیش می‌اندازند. آن‌ها آدم‌های نیستند که بشود از آن‌ها گفت و نقل کرد اما میلر به گونه‌ای جهان داستانی فیلم‌هایش را شکل می‌دهد که ما به درون آن‌ها کشیده می‌شویم.

آدم‌های فیلم‌های میلر کیفیتی هیپنوتیسمی دارند؛ و کار او زمانی شکوفا می‌شود و به اوج می‌رسد که ترکیب بازیگرانی را در اختیار دارد که مشتاق درک و تسلیم شدن به او و دیدگاه هنری‌اش هستند. شخصیت‌های پویای آثار او که حتی در دراماتیک‌ترین لحظه‌ها نیز آرام و کنترل‌شده به نظر می‌رسند، بی‌ثبات‌ترین تعامل‌ها را با آدم‌ها و محیط پیرامون خود دارند.

فیلم‌های میلر که بی‌ارتباط و مستقل از هم به نظر می‌رسند و شاید به‌سختی بشود آن‌ها را یک مجموعه تلقی کرد، احساسی ناخوشایند و تسخیرشده را با خود دارند که به طور کامل و استادانه از طریق شخصیت‌ها به تماشاگر منتقل می‌شود؛ و ما حتی زمانی که با آدم‌هایی روبه‌رو هستیم که نمی‌توانیم با آن‌ها ارتباط برقرار کنیم، باز هم به تماشای بی‌ثباتی‌ها و تسخیر غریبی از فطرت انسان می‌نشینیم که میلر در آثارش مورد بررسی قرار می‌دهد و در آن کاوش می‌کند.

  • پلی‌لیست