هنروتجربه:روزنامه «سازندگی» در گزارشی به تحلیل کارنامه مهرشاد کارخانی، عکاس و کارگردان پرداخته و به سراغ آخرین ساخته او «دو لکه ابر» رفته که این روزها در سینماهای هنروتجربه درحال اکران است.

این گزارش که «دختر گمشده» نام دارد، با مفهوم گم شدن و محبوبیت این تم در سینما آغاز شده و به ربط این موضوع با فیلم «دو لکه ابر» پرداخته است:«این موضوع وقتی سوژه‌ اصلی یک فیلم می‌شود و دغدغه‌ یک فیلم‌ساز، حتما دیدنی خواهد بود. اما به شرطی که فقط همین موضوع خط اصلی داستان باشد و با وجود داستان‌های فرعی به حاشیه نرود. فیلم «دو لکه ابر» درمورد دختری است که فقط مادر و برادرش نگرانش هستند و معلوم نیست چه بر سرش آمده و مدتی است برادرش به دنبال او می‌گردد. این فیلم جدیدترین ساخته‌ مهرشاد کارخانی است که در سال ۹۵ ساخته شده و به تازگی در گروه هنروتجربه به نمایش درآمده است. اگر طرفدار فیلم‌های خیابانی و اجتماعی هستید، به تماشای «دو لکه ابر» بنشینید.»

این گزارش در ادامه با سابقه عکاسی کارخانی اشاره کرده و اینکه عکاسی را از امیر نادری آموخته‌است.

همچنین در بخشی از این گزارش با اشاره به اینکه اولین فیلم بلند این کارگردان «گناه من» و دومین فیلم «ریسمان باز» نام داشتند، در مورد تحلیل سینمای کارخانی می‌نویسد:«حالا بعد از پنج فیلمی که کارخانی کارگردانی‌شان را برعهده‌ داشته‌ است، می‌توان گفت او بیشتر به فیلم‌هایی علاقه‌مند است که بیرون از فضای خانه و آپارتمان‌ها مقابل دوربین می‌روند. فیلم‌هایی که در اصطلاح، خیابانی گفته می‌شوند و بیشتر فضای حاکم بر جامعه و شهر را به مخاطب نشان می‌دهند. اما چند سالی می‌شود که کارخانی دیگر به فاصله‌ یک سال، کارگردانی فیلمی را برعهده نمی‌گیرد و هر چند سال یک‌بار فیلمی جدید را مقابل دوربین می‌برد. او در فیلم جدیدش «دو لکه ابر» باز هم به چارچوبی که برای خود تعریف کرده، پایبند است و همه‌ سکانس‌های این فیلم را بیرون از خانه و در خیابان‌های مرکز شهر به تصویر کشیده است.»

کارخانی درباره‌ انتخابش که همیشه این نوع فیلم‌ها را می‌سازد، می‌گوید:«سعی می‌کنم حقیقت و واقعیتی را که در جامعه وجود دارد، در فیلم‌هایم نشان بدهم. غلو نکردم و چیزی را که بوده است، نوشتم. در این سال‌ها زندگی من و خانواده من و امثال من شیرین نبوده. همه‌اش تلخ بوده. این تلخی با کمترین اغراق منعکس شده. انتخابم هم انتخاب این نوع سینما بوده و این تلخی را می‌شود در این سینمای اجتماعی و خیابانی نشان داد. با فیلم کمدی هم شاید بشود نشان داد.»

در بخش پایانی گزارش هم در مورد حضور بازیگران چهره در فیلم‌های کارخانی چنین عنوان شده است:«مهرشاد کارخانی اصولا برای فیلم‌هایش از بازیگران چهره کمتر استفاده می‌کند. کارخانی در فیلم «دو لکه ابر» امید علومی را به عنوان بازیگر اصلی فیلمش انتخاب کرده است. این دومین تجربه‌ همکاری علومی با کارخانی بعد از فیلم «دربست آزادی» به حساب می‌آید. علومی که سابقه‌ زیادی در عرصه‌ بازیگری ندارد، در فیلم‌های «شانس، عشق، تصادف» و «دریاکنار» هم به عنوان بازیگر حضور داشته است و در «دو لکه ابر» نقش کسری، پسری را که به دنبال خواهرش می‌گردد،  برعهده دارد. او در ایفای نقشی که خواهرش گم شده و مدام به دنبال راهی است تا از او خبردار شود، چندان موفق نبوده است. یعنی ما تصویر نگران و برافروخته‌ای از علومی نمی‌بینیم. انگار که او با ناپدید شدن خواهرش کنار آمده و در کنار مسافرکشی‌های روزانه‌اش، به خواهرش هم فکر می‌کند. گاهی هم در گوشه و کنار خیابان، دختری را می‌بیند که با خود فکر می‌کند حتما خواهرش است، اما وقتی جلو می‌رود و او را از نزدیک می‌بیند، متوجه می‌شود که اشتباه کرده است.»

در مورد دیگر بازیگران فیلم هم آمده است:«در کنار علومی دو بازیگر شناخته شده هم حضور دارند، نیما رئیسی و آشا محرابی. آن‌ها از دوران مدرسه به یکدیگر علاقه‌مند بوده‌اند و حالا خاطرات زیادی از آن زمان دارند. نیوشا مدبر هم بازیگر دیگری است که در فیلم «دو لکه ابر» به ایفای نقش پرداخته و چهره‌ جدیدی برای مخاطب به حساب می‌آید. او پیش از این در سریال «کیمیا» و فیلم «دختر» به عنوان بازیگر نقش‌آفرینی کرده است. مدبر نقش دختری را که به تازگی از زندان آزاد شده به خوبی از خود به نمایش گذاشته و با پیچیدگی‌های نقشی که زیاد حرف نمی‌زند، سختی‌های زیادی را در زندان تحمل کرده و حالا می‌خواهد به هر قیمتی شده به خارج از کشور برود، همراه شده است. افشین سنگ‌چاپ و شهین تسلیمی بازیگران دیگری هستند که در فیلم «دو لکه ابر» مقابل دوربین قرار گرفته‌اند.»