هنروتجربه: توجه به گسترش شبکه‌های مجازی و آسانی دسترسی به محتوای آثار تولید شده، موضوع مالکیت محصولات سینمایی از منظر حقوقی با ورود دیجیتال به سینمای ایران از گذشته تاکنون مطرح بوده است و کامبیز نوروزی از جمله حقوقدان‌هایی است که به مسائل حقوقی سینما اشراف کامل دارد. این حقوق‌دان در گفت‌وگویی کوتاه با خبرآنلاین درباره چگونگی مالکیت محصولات سینمایی در سینمای آنالوگ و دیجیتال توضیحاتی ارائه داده است.

کامبیز نوروزی درباره سینمای دیجیتال بیان کرد: «موضوع مالکیت محصولات سینمایی چه در زمانی که سینما به شکل آپارات و فیلم های ۳۵ میلیمتری کار می‌کرد و چه در حال حاضر که تولید و پخش به صورت دیجیتال و یا از طریق اینترنت و یا حامل‌های دیگر مانند فِلَش، انتقال و جابجایی می‌شود؛ در هر دو صورت مفهوم مالکیت فیلم تغییر نمی‌کند و فیلم متعلق به تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار است. درست مانند زمانی که مالکیت را روی یک کاغذ به عنوان یک سند می‌نوشتند و اکنون همان سند را از طریق کامپیوتر به معنای عنصری از عصر دیجیتال به ثبت می‌رسانند.»

اوادامه داد: «از موارد مهم در بحث ورود دیجیتال به سینما، نکات مربوط به حوزه اکران آثار سینمایی است به این معنا که ساز و کار اکران فیلم های ۳۵ میلیمتری در گذشته مشخص بود و طبق قواعد تعریف شده پیش می‌رفت اما با ورود اینترنت و انواع سیستم‌های پخش حامل، مهمترین اتفاقی که حوزه سینما در عصر دیجیتال رخ می‌دهد مربوط به نظارت بر پخش و اکران فیلم‌های سینمایی است.

این حقوق‌دان آگاه به مسائل روز سینما در ادامه توضیح داد: «در واقع با پیشرفت تکنولوژی و ساده شدن شرایط تولید، عملا امکان کنترل و نظارت مستقیم بر آثار به شکل گذشته وجود ندارد و افراد می‌توانند با موبایل و یا دوربین‌های پیشرفته خانگی فیلم بسازند و از طریق حامل‌های گسترده سیستم پخش آثار خود را بدون نیاز به سالن‌های سینما به سادگی به نمایش بگذارند.»

او اظهار داشت: «بنابراین نظارت بر روی سیستم تولید و پخش توسط مراکز دولتی عملا وجود ندارد و هر اندازه بخواهند نظارت مستقیم خود را تشدید کنند و نقش کنترل داشته باشند به ایجاد مقاومت‌های محتوایی کمک می‌کنند و در نتیجه منازع پنهان صورت می‌گیرد و می‌توان گفت دولت بازنده است. از طرفی دولت به عنوان نماینده حاکمیت ملی نمی تواند به طور کلی عرصه را خالی کند چراکه ممکن است در برخی از آثار هنری و البته سینمایی مواردی وجود داشته باشد که با اخلاق عمومی و امنیت ملی منافات داشته باشد بنابراین این مفاهیم باید در حوزه سینما بازتعریف شود.»

نوروزی در پایان گفت: «در دورانی که اتومبیل وجود نداشت تمام قواعد حقوقی مربوط به چارپایان بود اما با ورود اتومبیل قوانین چارپایان برای اتومبیل سواری به کار نیامد. در حال حاضرهم همین است فاصله سینمای ۳۵ میلیمتری با آن حلقه‌های سنگین با سینمای دیجیتال فاصله بسیار دارد و دولت نمی‌تواند و نباید براساس معیارهای نظارتی سنتی وارد جهان دیجیتال شود.»