هنروتجربه-مرسده محمدی :پردیس سینمایی سیتی سنتر اصفهان دوشنبه ۲۱ آبان میزبان فیلم «دولکه ابر» به کارگردانی مهرشاد کارخانی بود. در این جلسه علاوه بر کارگردان، ستاراورکی آهنگساز و امید علومی ‌بازیگر این فیلم هم حضور داشتند.

در ابتدای جلسه مهرشاد کارخانی ضمن تشکر از پخش با کیفیت فیلمش در سالن سیتی سنتر، درباره ایده «دولکه ابر» گفت:« از نوجوانی مسأله آدم‌ها‌ی گم شده ذهنم را درگیر می‌کرد مخصوصاً گمشدگان بهمن ۵۷ تا به امروز.این فیلم درباره گم شدن است نه گمشدگان ، در کشور ما اگر کسی گم شده‌ای داشته باشد باید به کجا رجوع کند؟ سازمان‌های مردم نهادی وجود ندارد و این خیلی غم‌انگیز است .»

او اشاره کرد به اینکه:« علاقه‌ام به سینمای نوآر و وسترن است و به سینمای خیابانی دهه ۵۰ خودمان مثل آثارفریدون گله برمی‌گردد.» توضیح داد:« سینمای کلاسیک را دوست دارم اما نسل امروز در این عصر ارتباطات که سرگرمی‌اش موبایل و فضای مجازی است، حوصله قصه  کلاسیک را ندارد. از فیلم‌ها‌ی کلاسیک تاثیر زیادی گرفتم اما در فیلم «دولکه ابر» قصه روایت کلاسیک ندارد. شاید فقط نشانه‌ها‌یی از سینمای کلاسیک و نوآر را در آن می‌بینیم، سینمای ضد قصه که با تصویر حرف می‌زند را بیشتر دوست دارم و به سلیقه‌ام نزدیک‌تر است. مثل فیلم‌ها‌ی روبر برسون و کارگردانانی دیگر که هر کدام تاثیر خاص خودشان را روی من گذاشته‌اند.»

نکته‌ دیگری که در ادامه این نشست مطرح شد، به شیوه بازی گرفتن کارخانی از بازیگران اشاره داشت. این کارگردان عنوان کرد:«بازی گرفتن از بازیگر قوائد مختلفی دارد، در سینمای امروز ما بازیگران زشت و بد چهره زیادند که به تکرار رسیده‌اند. به‌نظرم بازیگر نقش اصلی فیلم در وهله اول باید فتوژنیک و جذاب باشد که تماشاگر بتواند او را در نمای کلوزآپ روی پرده عریض تحمل کند،نکته‌ای که در سینمای امروز ما رعایت نمی‌شود . قبل از شروع فیلم‌برداری اصلا روخوانی ندارم، ‌فیلم‌نامه‌ هم به بازیگر نمی‌دهم. فقط ۲۰ روز مانده به فیلم‌برداری بازیگر را به لوکیشن‌ها‌ی فیلم می‌برم تا فضا را ببیند و به آنجا عادت کند و نکاتی را از همان فضا و نقش برای او تعریف می‌کنم. به نظرم بازیگر نباید با خواندن ‌فیلم‌نامه‌ و قبل از جلوی دوربین رفتن، برای نقشش ذهنیت بسازد. وقتی اولین پلان را گرفتیم متوجه می‌شویم او بازیگر این فیلم هست یا نه .»

در ادامه نشست امید علومی‌ درباره نحوه ایفای  نقش در این فیلم گفت:« کار متفاوت و سختی بود چون تا حالا در چنین فضاهایی زندگی نکرده بودم اما فضای «دولکه ابر» را خیلی  دوست دارم و از این فیلم بسیار آموختم. آقای کارخانی هم نکات زیادی را یادم دادند؛ این‌که خودم باشم و قالب نقش را به خود بگیرم . ایشان در توضیح این نقش به من گفتند او یک آدم تنها است که هیچ امیدی ندارد، پس فکر کردم باید خیلی خسته و در مانده و تنها باشد.»

دولکه ابر.نشست نقدوبررسی.اصفهان

ستار اورکی که این فیلم پنجمین همکاری‌اش در زمینه ساخت موسیقی با مهرشاد کارخانی است، پیرامون نحوه این همکاری توضیح داد:« مهرشاد گوش موسیقی خوبی دارد و با هم تا ساخته شدن موسیقی چلنج زیادی داریم. او از ابتدای ساخت فیلم مرا در جریان ‌فیلم‌نامه‌ قرار می‌دهد و همه جنبه‌ها‌ی فیلم را توضیح می‌دهد. ساخت موسیقی فیلم تبدیل ذهنیت کارگردان به عینیت است و این بسیار دشوار است. اگر کاری را دوست نداشته باشم، موسیقی‌اش را نمی‌سازم.»»

در بخش دیگری از این نشست مهرشاد کارخانی با اشاره به استفاده از نشانه‌ها‌ در فیلمش عنوان کرد:« نشانه‌ها‌ در فیلم حرف می‌زنند ، با شیرفهم کردن مخاطب مخالفم. این فیلم جزو فیلم‌ها‌یی است که یک بخشی از گفتن‌ها‌یش را به تماشاگر می‌سپارد مثلاً اینکه دختر چرا و چه جور زندانی بوده‌است.نگاه دوربین در بیشتر پلان‌ها‌ یک نوع جست‌وجو دارد و یک لختی و نا امیدی در فضا و آدم‌ها‌ی می‌بینیم.»

در ادامه و در ارتباط با همین بحث کارخانی به علاقه‌‌اش به فرم و چیدمان اشاره داشت و درباره موضوع فیلم‌ها‌یش افزود:« موضوع فیلم‌ها‌یم از تجربیاتم در گذشته و آنچه رخ داده گرفته شده و تجربیاتم در عکاسی و چگونه دیدن. شخصیت‌هایم هم اغلب ضدقهرمان‌ها‌یی هستند که در فضای فعلی جامعه کاری از دستشان بر نمی‌آید و در مرز ناامیدی قرار دارند. مثل کسری در این فیلم. این ضد قهرمان‌ها‌ دیگر مانند قهرمان‌ها‌ی قدیمی ‌نمی‌توانند جلوی زور بایستند.در واقع آن‌ها تلاش‌شان را می‌کنند اما حریف جامعه نمی‌شوند و زورشان نمی‌رسد و در سیستم نابرابری گم می‌شوند.»

کارخانی هم‌چنین در پاسخ به سوالی درباره شیوه فیلم‌سازی‌اش گفت:«فیلم‌ها‌یم همیشه خلاف جریان سینمای رایج و دولتی بوده، کسی از من حمایت مالی نمی‌کند.هیچ‌وقت دنبال فیلمی ‌که موضع نداشته باشد نیستم و یا فیلم‌ها‌ی که به جایی برنخورد.»