هنروتجربه:ابراهیم فروزش، کیارستمی را فیلم‌سازی توصیف کرد که با حال و هوای درونش فیلم می‌ساخت و نه با سفارش‌هایی که از بیرون می‌گرفت.

نشست نقد و بررسی مجموعه فیلم‌های آموزشی عباس کیارستمی در حاشیه چهارمین روز جشنواره بین‌المللی فیلم رشد با حضور وحید نیکخواه آزاد دبیر جشنواره چهل و هشتم فیلم رشد، محمود امانی مدیرکل دفتر تالیف کتاب‌های درسی، ابراهیم فروزش کارگردان و سعید پوراسماعیلی مدرس سینما برگزار شد.

در ابتدای نشست پوراسماعیلی با بیان اینکه امروز فیلم‌های آموزشی کمتر ساخته می‌شود و بخشی از این اتفاق به نبود سفارش‌دهنده برمی‌گردد، گفت:«امروزه به ساخت فیلم‌های آموزشی که در عین حال آرتیستی (هنری) باشند، اهمیت کمتری داده می‌شود چرا که نه سفارش‌دهنده مشخص است، نه متریال (مواد) لازم شناخته شده و نه سازنده اثر.»

این استاد و مدرس سینما با اشاره به دوران طلایی کانون پرورش کودکان و نوجوانان و حضور کارگردانانی چون عباس کیارستمی، امیر نادری و مجید مجیدی در این مجموعه گفت:«کانون، دست کارگردان‌ها را باز می‌گذاشت تا مفاهیم مورد نظرشان را با آزادی و از نگاه خودشان به تصویر بکشند.»

او تاکید کرد:«عباس کیارستمی دغدغه کودکان را داشت و حتی در فیلم‌های بلندی که سال‌های بعد ساخت به آن‌ها توجه نشان می‌داد.»

وحید نیکخواه آزاد، دبیر جشنواره بین‌المللی فیلم رشد نیز با بیان این‌که با دیدن فیلم‌های آموزشی کیارستمی به شخصه حیرت‌زده شده است، گفت:«قرار بود فیلم «مشق شب» هم در جشنواره نمایش داشته باشد اما به دلیل گستردگی برنامه‌ها و تعداد فیلم‌ها تنها پنج فیلم آموزشی انتخاب و نمایش داده شدند.»

او با اشاره به نقش کانون برای فراهم آوردن فرصت ساخت چنین فیلم‌هایی، افزود:«زمانی که کیارستمی فیلم‌های آموزشی می‌ساخت آدم بزرگی بود؛ کسی که تیتراژ «قیصر» را ساخته بود و برای ساخت فیلم برای کودکان قد خودش را کوتاه کرد تا از نگاه آن‌ها فیلم بسازد اما امروز اگر به فیلم‌سازی بگویید فیلم آموزشی بسازد که در حد و اندازه کیارستمی هم نیست؛ به احتمال زیاد قبول نمی‌کند تا مثل کیارستمی بر زمین بنشیند و درباره موضوع‌های ساده صحبت کند.»

ابراهیم فروزش کارگردان پیشکسوت سینما و از همکاران قدیمی عباس کیارستمی در کانون از دیگر حاضران این نشست بود.

فروزش با اشاره به ساخت فیلم‌های آموزشی در سال‌های دهه چهل و پنجاه خورشیدی گفت:«فیلم «نان و کوچه» یکی از فیلم‌های کیارستمی است که در نهایت سادگی، از جرات و حرکت حرف می‌زند، این فیلم‌ها نه به سفارش کسی که تنها با دلایل شخصی افرادی ساخته می‌شد که دغدغه کودکان را داشتند.»

او با اظهار تاسف از اینکه کتاب‌های بسیاری در جهان درباره عباس کیارستمی نوشته شده است و ما باید ترجمه آن‌ها را بخوانیم؛ ادامه داد:«فیلم‌های آموزشی کیارستمی در ظاهر موارد بسیار ساده را مطرح می‌کنند اما در دل خود به مشکلات بزرگ‌تری می‌پردازند که نمونه آن را در «دندان درد» و «دو راه حل برای یک مساله» هم می‌بینیم.»

این کارگردان پیشکسوت ادامه داد:«کیارستمی به دلایل مشکلاتی که فیلم‌ها در اکران داشتند و مسائل دیگر کم کم به سمت خارج از ایران کشیده شده اما همچنان دغدغه کودکان را داشت. کیارستمی فیلم‌سازی بود که با حال و هوای درونش فیلم می‌ساخت و نه با سفارش‌هایی که از بیرون می‌گرفت و سینمای کودک به افرادی چون او احتیاج دارد.»