هنروتجربه-مرسده محمدی: مجتمع سیتی سنتر اصفهان عصر دوشنبه در سرمای پاییزی پنجمین روز آذرماه، میزبان فیلم «مواجهه» به کارگردانی سعید ابراهیمی‌فر بود. اجرای این برنامه را مصطفی اسماعیلی برعهده داشت.

در ابتدا سعید ابراهیمی‌فر از مسیر طولانی ساخت فیلم‌هایش تا رسیدن به «مواجهه» گفت:«سال ۶۷ فیلم «نارونی» را ساختم. شاید این اولین فیلم کاملا مستقل بعد از انقلاب است، چون خودم بدون کوچک‌ترین کمکی از ارگانی، تهیه کننده این فیلم بودم، خودم فیلم‌نامه آن‌را نوشتم وکارگردانی کردم. فیلم ابتدا مورد توجه نبود تا این‌که در جشنواره هفتم فیلم فجر، یک فرانسوی که از طرف جشنواره کن آمده بود، فیلم را دید و پسندید. تازه آن‌وقت بود که دست‌اندرکاران سینما فهمیدند فیلم، فیلم بدی نیست و خودشان را به فیلم الصاق کردند. وقتی در جشنواره‌های خارجی هم  از«نارونی» تعریف ‌کردند، ‌به این نتیجه رسیدم که فیلم بدی نساخته‌ام اما وقتی دوباره به ایران بر‌‌گشتم،هر کوششی ‌می‌کردم تا فیلم بسازم نمی‌شد. فیلم‌نامه‌هایم رد ‌می‌شد یا امکاناتی که به راحتی در اختیار دیگران می‌گذاشتند را به من نمی‌دادند. خلاصه بعد ۱۲ سال بالاخره توانستم فیلم «تک درخت‌ها» را بسازم که آن هم سرنوشت عجیبی داشت.»

او در ادامه با اشاره به سرنوشت عجیب فیلم دومش درباره حس و حال فیلم «مواجهه» توضیح داد:« از کودکی عادت به خواندن قصه داشتم. بعد از فیلم‌ساز شدن هم مدام به این فکر ‌می‌کردم که کدام قصه قابلیت اقتباس و ساخت فیلم را دارد.«تک درخت‌ها» را براساس مجموعه قصه‌ای به نام «لبخند انار» اثر هوشنگ مرادی کرمانی ساختم که دچار مشکلات فراوانی بعد از تولید شد و تا اینکه آن‌را در نهایت  به بنیاد فارابی واگذار کردم و قضیه تمام شد.همه این مسائل باعث شده بود، در سال ۸۳ عصبانی و خشمگین باشم و ‌می‌خواستم این عصبانیت را نشان دهم. از طرفی با آثار ادبیات آمریکای لاتین آشنا بودم، مثل آثار مارکز و بورخس در میان قصه‌های بورخس قصه «مواجهه» که روایت دوچاقو است که ۷۰ سال قبل دریک قتل شرکت داده ‌می‌شوند و دوباره ۷۰ سال بعد در یک مهمانی دیده ‌می‌شوند، نظر مرا به خود جلب کرد. این قصه حس عصبانیت مرا ارضا ‌می‌کرد و دوستش داشتم، برای همین طرح را نوشتم و آن‌را به فیلم‌نامه تبدیل کردم. یک سرمایه گذار هم برای ساخت فیلم پیدا شد که متاسفانه در مرحله پیش تولید بدون توضیح پا پس کشید و مرا در برزخ بدی قرار داد.»

سعید ابراهیمی‌فر در ادامه درباره به سرانجام رسیدن پروژه «مواجهه» گفت:«در پروسه پیدا کردن تهیه‌کننده برای فیلم «مواجهه» یک فیلم به اسم «شاید عشق نبود» را ساختم ، سپس با عادل یراقی که اهل اصفهان بود و تازه از آمریکا برگشته بود و ‌می‌خواست کاری بسازد، به عنوان سرمایه‌گذار به توافق رسیدیم و حاصل همکاری‌مان شد «مواجهه» که بعد از ۱۴ سال به نمایش درآمد.»

در بخش دیگری از این نشست سوالی درباره ادبیات آمریکای لاتین و رئالیسم جادویی مطرح شد که ابراهیمی‌فر در پاسخ توضیح داد:«ادبیات آمریکای لاتین از منابع غنی فیلم‌سازی است . چون پیچش‌های جالبی در این قصه‌ها وجود دارد. با توجه به تجربه مینی‌مالیستی‌ام در«نارونی» و کار با اشیا، این قصه هم این امکان را ‌می‌داد تا از اشیا برای پیشبرد قصه استفاده کنیم.»

موسیقی ترکیبی فیلم نیز نکته دیگری بود که در این نشست به آن اشاره شد. ابراهیمی‌فر با اشاره به این نکته که کل موسیقی فیلم پیشنهاد سازنده آن یعنی سعید شهرام است، عنوان کرد:« بعد از مونتاژ باید موسیقی ‌می‌ساختیم ، سعید شهرام از دوستانم که در سیاتل زندگی ‌می‌کند، آن موقع ایران بود و فیلم را دید. کل موسیقی فیلم پیشنهادات او است. در شروع فیلم موسیقی و ترانه‌ای که ‌خوانده می‌شود را سعید قبلا با دوستان آهنگسازش در سیاتل نواخته و ضبط کرده بود من هم آن‌را شنیدم ، خوشم آمد و برای فیلمم مناسب دیدم. این آهنگ‌ها ترجمه سه شعر از شعرهای فروغ فرخزاد بود.»

او سپس در مورد دلیل انتخاب سبک موسیقی تلفیقی هم گفت:«چون فیلم در حالت مدرنیته و گذشته سیر ‌می‌کند، در نتیجه سعید هم تشخیص‌اش این بود که از موسیقی دوگانه استفاده کند. یعنی هم از موسیقی ضربی و سنتی ما و هم از موسیقی غربی برای ساخت موسیقی فیلم استفاده شود. در صحنه‌هایی مثل صحنه مهمانی هم موسیقی کمی ‌کمیک ‌می‌شود که موسیقی این قسمت‌ها بین موسیقی ضربی ما و موسیقی غربی است.»

در ادامه این نشست سوالی پیرامون جوهره اصلی فیلم عنوان شد،کارگردان در پاسخ توضیح داد:« جوهره قصه فیلم، قصه «مواجهه» بورخس است البته من از قصه بورخس اقتباسی آزاد کرده‌ام با جزئیات متفاوت و با جابه‌جایی‌های متفاوت. اگر بخواهیم قصه فیلم را تعریف کنیم قصه رویا در رویا در رویا است. مثل این است که کسی خواب ‌می‌بیند که شخص دیگری خواب ‌می‌بیند که چنین اتفاقی افتاده‌است . این قصه در قصه‌ها، در پس زمینه ذهنی بورخس هم هست و در مجموعه «هزار توی بورخس» هم آمده است.»

سعید ابراهیمی‌فر در پایان با اشاره به این‌که انگار فرزندش را بعد از ۱۴ سال ‌می‌بیند، درباره اکران«مواجهه» گفت:« فیلم «نارونی» را در جشنواره‌های مختلف زیاد دیدم اما «مواجهه» را کمتر دیده‌ام و انگار بعد از ۱۴ سال دارم، فرزندم را دوباره ‌می‌بینم. از کیفیت خوب پخش در این سالن سینما واقعا متشکرم و همین طور ازهمه حضار که برای تماشای فیلمم آمدند.»