هنروتجربه- مرسده محمدی: پردیس سینمایی سیتی سنتر اصفهان عصر دوشنبه ۲۴ روز از اولین ماه زمستان میزبان فیلم «گلدن تایم» به کارگردانی پوریا کاکاوند بود. بعد از نمایش فیلم جلسه نقد و بررسی آن با حضور کارگردان فیلم برگزار شد. اجرای این برنامه را سید مهدی سجادزاده بر عهده داشت .

در آغاز جلسه مجری برنامه از نحوه چینش دوازده اپیزود فیلم سوال کرد و کاکاوند در جواب توضیح داد:«همه انتظار دارند چینش ارتباط با ماهی که اپیزود در آن اتفاق می‌افتد داشته باشد اما تنها اپیزود اسفند است که در آن موضوع چهارشنبه سوری مطرح می‌شود . چینش موضوعی قصه‌ها‌ به نکات مختلفی ربط داشت که مهم‌ترین آن‌ها ریتم بود.احساس می‌کردم اپیزود یک باید پرشتاب باشد و حالت فان هم داشته باشد. چون معتقدم باید برای ورود به فیلم شروع خوبی داشت.»

او در پاسخ به این پرسش که چطور ۱۲ داستان کوتاه را به یک فیلم بلند تبدیل کرده است گفت:«ایده یک فیلم بلند داشتم بعد برایش داستان نوشتم این‌طور نبود که ۱۲ داستان کوتاه داشته باشم که بخواهم آن‌ها را کنار هم بچینم و یک فیلم بلند بسازم . وقتی کلید زدیم، بیشتر از ۷ یا۸داستان‌ ‌نداشتیم. یک اپیزود را فیلم‌برداری می‌کردیم بعد از اتمام می‌رفتیم سراغ نوشتن متن اپیزود بعد و انتخاب بازیگر برای آن و یک پروسه تولید را انجام می‌دادیم.»

در بخش دیگری از این نشست پوریا کاکاوند در توضیح طولانی شدن مدت زمان ساخت فیلمش عنوان کرد:«می‌خواستم فیلمی‌بسازم که هم سر خودم به فیلم‌سازی گرم باشد و هم یک جور برایم مشق شب فیلم‌سازی باشد.فروردین و اردیبهشت که دو اپیزود را با هزینه شخصی ساختم، دیدم خیلی گران شد.البته قبلا فیلم کوتاه ساخته بودم اما این اپیزودها فرق داشت .فکر می‌کردم در روند ساخت می‌توان با همان پروسه فیلم کوتاه پیش رفت اما به بی‌پولی خوردیم و کار طولانی‌تر شد چند اپیزود ماند برای سال بعد همین باعث شد فیلم‌برداری طولانی شود. چند اپیزود هم در غیر ماه خودش فیلم‌برداری شد.در گلدن تایم نور هر ماهی با ماه دیگر فرق می‌کند. نور غروب در شش ماه اول خیلی زرد است و در شش ماه دوم سال خیلی نارنجی است. نمی‌شد مثلا اپیزود خرداد را در آذرماه فیلم‌برداری کرد  و این طول کشیدن به خاطر بی پولی بود.»

در ادامه همین بحث ،کارگردان به هزینه ارزان فیلمش هم اشاره داشت:«فیلم ۱۱۰ میلیون تومان هزینه برداشت که الان خیلی بیشتر می‌شود. شما الان با ۴۰ میلیون تومان می‌توانید یک فیلم کوتاه بسازید . هیچکس در فیلم ما دستمزد نگرفت و هزینه‌ها‌ بیشترمصروف تجهیزات شد.ابتدا فیلم را بدون مجوز ساخت شروع کردم تا بعد مجوز نمایش بگیرم اما در ادامه سخت گیری‌ها بیشتر شد و مجبور شدیم بعد از ساخت چهار یا پنج ایپزود از فیلم با آقای فتحی به عنوان تهیه کننده به کار ادامه دهیم ، که در همه زمینه‌ها‌ مشاور خوبی برای ما بودند.»

این نشست با توضیحات کاکاوند در مورد این‌که قصد نداشته فیلمش به ناهنجاری‌ها‌ی اجتماعی بپردازد ادامه یافت:« چون موقع نوشتن فرصت داشتم اصلا به این فکر نکردم که حالا یک اپیزود درباره اعتیاد بنویسم و یکی در مورد تجاوز و … راستش علاقه‌ای هم به شیوه‌ای که باب شده به اسم فیلم اجتماعی ندارم . آنچه که در مورد هر اپیزود می‌دانستم فرم قصه‌گویی‌اش بود. اینکه ما باید با یک قصه‌ای روبرو شویم که در وهله اول کاملا یک شرایط عادی را نشان دهد، بعد یک پیچ داستانی بخورد که موقعیت اولیه عادی را غیره منتظره کند. این فرم داستانی مد نظرم بود. اما عمدی در مورد نشان دادن نابهنجاری در اپیزودها نداشتم.»

پوریا کاکاوند در پاسخ به این پرسش که ربط اپیزودهایش به یکدیگر چیست هم عنوان کرد:«در فیلم‌ها‌ی اپیزودیک رسم بود موضوع مشترکی بیان شود یا کاراکتری تکرار شود اما من به عمد سعی کردم اپیزودها در ظاهر ربطی به هم نداشته باشند اما بعد به این نتیجه رسیدم، فیلمی‌که هر اپیزودش در ماهی اتفاق می‌افتد که به دنبال ماه دیگر می‌آید، همین خودش ربط اول است. بعد در تک تک اپیزودها یک آدم را داشتیم که دچار تردید بود و باید در اوج تردید تصمیم می‌گرفت،پس این اشتراک بعدی شد و برای خودم هم خشونت مثل خطی بود که اپیزودها را به هم وصل می‌کرد. خشونت مستتر در تصمیمات.»

آنچه که در مورد هر اپیزود می‌دانستم فرم قصه‌گویی‌اش بود. اینکه ما باید با یک قصه‌ای روبرو شویم که در وهله اول کاملا یک شرایط عادی را نشان دهد، بعد یک پیچ داستانی بخورد که موقعیت اولیه عادی را غیره منتظره کند. این فرم داستانی مد نظرم بود. اما عمدی در مورد نشان دادن نابهنجاری در اپیزودها نداشتم

در ادامه این کارگردان با اشاره به محدودیت موضوعی در فیلمش تاکید کرد:« وقتی فیلم اپیزودیک می‌بینیم قانون فیلم دستمان می‌آید اینکه مثلا در کدام دقیقه ازاپیزود قرار است اتفاق مهمی ‌بیافتد. این خودش محدودیت است از طرف دیگر به خاطر دوربین ثابت، دستم از تنوع نمایی و جلب توجه مخاطب به آن، خالی بود،پس باید سعی می‌کردم، دیالوگ‌ها‌ را جذاب‌تر بنویسم تا تنوعی ایجاد شود. اما در بعضی از اپیزودها چنین امکانی نبود مثلا در اپیزود آمبولانس نمی‌شود حرف خارق العاده‌ای زد، پس باید پیش فرض‌های مخاطب را به هم می‌زدم. برای نمونه ریما رامین فر را که همیشه نقش زن مهربان را بازی کرده انتخاب کردم، تا مخاطب دچار پیش فرض شود اما وقتی می‌فهمیم او برای انتقام از شوهرش این کار را کرده ضربه می‌خوریم و غافلگیر می‌شویم که خود این نکته برای تماشاگر ایجاد جذابیت می‌کند.»

کاکاوند درمورد انتخاب بازیگران فیلمش گفت:«چون شرایط ما طوری بود که فقط می‌توانستیم در یک روز یک بار فیلم‌برداری کنیم یعنی گلدن تایم که در زمستان ۲۰ دقیقه است و در تابستان ۳۰ دقیقه و هر یک دقیقه بی رحمانه نور تیره‌تر می‌شود و امکان تکرار را از ما می‌گرفت باید خیلی تمرین می‌کردیم، پس احتیاج به بازیگرانی داشتیم که زمان تمرین داشته باشند مثلا دوماه زمان تمرین داشته باشند که این کار فقط از عهده بازیگران تئاتر برمی‌آید نه سلبریتی‌ها. نصف بازیگرها هم دوره‌ای‌ها‌یم بودند،عده‌ای را در این سال‌ها طی تئاترهایم با آن‌ها کار کرده‌بودم و تعدادی هم در جشنواره‌ها‌ی مختلف آشنا شده بودم که البته از بچه‌ها‌ی با استعداد بودند.»

و در مورد انتخاب آقای گلمکانی و پوراحمد برای بازی در فیلمش هم توضیح داد:«آقای گلمکانی و عباس یاری برای دیدن تئاترهایم با هم می‌آمدند و زوج خوبی برای بازی در نقش دو رفیق فیلم من بودند اما آقای یاری نقش را نپذیرفت و من آقای پوراحمد را پیشنهاد دادم و ایشان هم پذیرفتند . نمی‌توانستم کنار آقای گلمکانی یک بازیگر مطرح بگذارم چون سطح کار به هم می‌خورد و ایشان هم بازی برایشان سخت می‌شد پس بهتر دیدم هر دو نفر بازیگر نباشند.»

کاکاوند در مورد موسیقی خوب و صدا گذاری دقیق فیلمش هم که در نشست به آن اشاره شد،گفت:« آقای نیما قهرمانی در مجله فیلم نقد موسیقی می‌نوشت و آقای گلمکانی ایشان را پیشنهاد دادند من کارهایش را گوش کردم و دیدم خیلی خوب است و به خودم گفتم چون تعدادی از عوامل فیلم از جمله کارگردان و فیلمبردار فیلم اولی هستند پس بهتر است یک کار اولی هم موسیقی‌اش را بسازد. به آقای قهرمانی هم گفتم فقط برای تیتراژ شروع و پایان موسیقی می‌خواهم. در مورد صداگذاری هم که کار آقای عرفان ابراهیمی‌است، باید بگویم در چند اپیزود که ما صدابردار نداشتیم که دلیلش هم طولانی شدن زمان ساخت فیلم بود، ایشان صدابرداری کردند، مثل اپیزود دانشجوها که با موبایل فیلم می‌گرفتیم و ایشان با کلی ایده آمدند و با وصل کردن وسایلی به خود موبایل، صداها را گرفتند و کارشان خیلی خوب بود ما هم صداگذاری فیلم را به خودشان سپردیم که کار اصلی ایشان هم صداگذاری است.»

در پایان کاکاوند به استقبال خوب تماشاگران هنروتجربه از فیلمش اشاره کرد.