هنر و تجربه ترجمه رضا حسینی: رابرت ردفورد طبق روال هر سال، در روز اول نشست‌های مطبوعاتی ساندنس حضور یافت – که درست لحظه‌هایی پیش از افتتاح رسمی جشنواره برگزار می‌شود – اما بر خلاف ۳۴ سال گذشته و پس از بیان چند نکته کوتاه، مراسم را ترک کرد.

ردفورد در صحبت‌های کوتاهش گفت: «فکر می‌کنم به جایی رسیدیم که می‌توانم جای خودم را عوض کنم؛ چون در طول تمام این سال‌ها دلم برای این تنگ شده است که بتوانم با فیلم‌ها و فیلم‌سازان زمانم را سپری کنم و کارهای‌شان را تماشا کنم و عضوی از جماعت آن‌ها باشم… فکر نمی‌کنم حالا دیگر جشنواره به معرفی کاملی نیاز داشته باشد. اینک این رویداد مسیر خودش را می‌رود و من از این بابت خوش‌حالم. پس اجازه بدهید فقط بگویم که از حضورتان در این‌جا سپاسگزارم.»

ردفورد از داوطلبان پرشمار جشنواره تشکر کرد و سپس مدیر اجرایی انستیتو ساندنس، کِری پاتنِم را به روی صحنه دعوت کرد که او هم به نوبه خودش از مراسم گفت و به این موضوع جالب توجه اشاره کرد که ۶۳ درصد اهالی رسانه در رویداد امسال از گروه‌های اقلیت یا کم‌تر مورد توجه قرار گرفته‌شده هستند.

ردفورد از زمان تأسیس جشنواره ساندنس، آن چهره و سینماگر شناخته‌شده‌ای است که همه این رویداد را با او می‌شناسند؛ و در واقعیت هم ردفورد بود که کمک کرد ساندنس و تشکیلات گسترده‌اش به بزرگ‌ترین جشنواره فیلم مستقل ایالات متحده و به نوبه خودش یک رویداد فرهنگی مهم بدل شود.

جدیدترین فیلم رابرت ردفورد که «هم‌چنان» قرارست آخرین فیلمش باشد، «پیرمرد و جانی مسلح» نام دارد که دیوید لائری آن را کارگردانی کرده است و در جوایز گلدن گلوب، نامزدی بهترین بازیگر اصلی مرد را برای ردفورد به ارمغان آورد. او ماه اوت سال گذشته میلادی و پس از پایان فیلم‌برداری، بازنشستگی خود از دنیای بازیگری را اعلام کرد.

  • ایندی‌وایر