هنروتجربه: نشست رسانه‌ای فیلم «مسخره‌باز» اولیت ساخته ساخته همایون غنی‌زاده در سالن رسانه در پردیس ملت برگزار شد. اجرای این مراسم را احسان کرمی برعهده داشت.در این نشست همایون غنی‌زاده (کارگردان)، صابر ابر (بازیگر)، علی مصفا (تهیه‌کننده)، محمدرضا غنی‌زاده (موسیقی)، محمود کاشانی (صدابردار)، سهیل دانش اشراقی(طراح صحنه)، جواد مطوری (جلوه‌های ویژه)، ماهان حیدری (مجری طرح)، علی قاضی (مدیر فیلم‌برداری)، آرش اتابک (جلوه‌های ویژه میدانی)،نازنین گودرزی (دستیار کارگردان) حضور داشتند.

در ابتدای این نشست علی مصفا بااشاره به فوت همسر علی نصیریان گفت:« چقدر متاسفم از اینکه آقای نصیریان به دلیل فوت همسرشان همراه ما نیستند. به این فکر می‌کردیم که این جلسه را برگزار نکنیم و در آن شرکت نکنیم. اما در نهایت تصمیم گرفتیم به خاطر قول و قراری که داشتیم در این نشست حاضر شدیم، اما بسیار متاسفیم برای اتفاقی که برای آقای نصیریان افتاده است.»

همایون غنی‌زاده هم با اظهار تاسف از نبودن علی نصیریان در این جمع بیان کرد: «خوشحالم که در جمع شما هستیم. اندوهناگ برای اتفاقی که برای علی نصیریان افتاده و دوست داشتم در این جلسه باشد. بارها در تخیلاتم به این پرداختم که او در نشست چه می‌گوید و من چه می‌گویم.»

این کارگردان در پاسخ به سوالی که به چند پارگی فیلم‌نامه اشاره داشت،عنوان کرد:« با چندپارگی فیلم‌نامه موافق هستم. این نکته درست است. تکرارهای زیادی در فیلم‌نامه وجود دارد که بعضا ممکن است کسالت‌آور و خسته‌کننده باشد که البته امری تعمدی بوده است. این چندپارگی برای من یک انتخاب است و امیدوارم این چندپارگی را دوست داشته باشید.»

علی مصفا، تهیه‌کننده فیلم در مورد برنامه‌ای که برای خوب اکران شدن و دیده شدن فیلم «مسخره باز» دارد،توضیح داد: «این کار از دست من خارج است و کاری است که خود فیلم باید آن را برعهده داشته باشد. با توجه به بازخورد خوبی که از اکران این فیلم دریافت کرده‌ام چندان نگران این مورد نیستم چون فکر می‌کنم فیلم این قابلیت را دارد.»

او سپس درباره تولید و هزینه آن گفت: «بودجه فیلم چهار میلیارد بوده است و لوکیشن فیلم در حکیمیه است و تمام آن دکور بوده است.»

 

  

غنی‌زاده در پاسخ به سوالی که به احتمال تکرار موفقیتش در سینما بعد از موفقیت در تئاتر «می سی سی پی نشسته می‌میرد» اشاره داشت،عنوان کرد:«تلاش کردم این فیلم از تئاتر «می سی سی پی…» بهتر بشود. وقتی من کارگردان آن اثر بودم و حالا کارگردان یک اثر سینمایی می شوم، در دام یک شباهتی می‏‌افتم که تلاش می‌کنم از آن بجهم، اما گاهی نمی‌توانم چون این تشابه در وجود من است. اصلا قصد نداشتم  بیننده یاد «می سی سی پی…» بیافتد و فرضم هم این بود که خیلی از تماشاگران این تئاتر را ندیده‌اند. با این حال اگر تشابه و تکراری در فیلم وجود دارد این ضعف از من است.همیشه دوست دارم در کارهایم نوآوری داشته باشم. تمام تلاشم این بود که «مسخره باز» جذاب تمام شود. اگر این فیلم جذاب تمام نشده، یعنی من موفق نشده‌ام که این فیلم را خوب تمام کنم.

سهیل دانش اشراقی، طراح صحنه فیلم در مورد تجربه‌اش در این فیلم، گفت: «کار کردن با آقای غنی‌زاده خیلی سخت و جذاب است. از او ممنونم که اجازه داد ذهنش را تصویر کنم. از آقای قاضی هم بابت نورپردازی فوق‌العاده فیلم تشکر می کنم که باعث شدند این طراحی های صحنه به این زیبایی دیده شوند.»

صابر ابر ضمن تشکر از گروه بازیگران فیلم از این فرصت استفاده و امیدواری خود را برای اکران یک فیلم بیان کرد: «من مطمئن هستم «آشغال‌های دوست داشتنی» به وقتش در بهترین سالن‌ها اکران می‌شود. آن هم برای مردم که هدف فیلم بودند‌.» او سپس درباره حضورسشدر فیلم «مسخره‌باز» گفت:« من اول یک نکته مهم را بگویم که شاید کمتر شنیده باشید. به نظر من ذهن جناب نصیریان آنقدر به روز و مدرن است که گاهی ترسناک می‌شود. همراه شدنشان با این جنس فیلم باورنکردنی است. یک روزهایی ما با همایون و بابک و داریوش و … صحبت می‌کردیم و همایون با ترس می‌گفت این را چطور باید به آقای نصیریان بگوید اما وقتی آن مساله را با آقای نصیریان در میان می‌گذاشت، اتفاقا او را راهنمایی هم می‌کرد. من تا به حال در هیچ پروژه‌ای یک بازیگر در این سن و سال را ندیدم که این‌قدر دقیق و درست بداند که با چه فیلمی همراه است.»

محمدرضا غنی زاده در پاسخ به سوالی درباره استفاده ویژه از موسیقی در این فیلم و پروسه انتخاب و ساخت موسیقی فیلم توضیح داد: «حدود هشت یا نه ماه با یک گروه مجارستانی برای موزیک کار کردیم. کلی دچار پیچیدگی و فکر شدیم که همایون با سخت‌گیری‌هایش این کار را سخت‌تر می‌کرد.»

در پایان نشست فیلم «مسخره باز» همایون غنی زاده کارگردان تجربه همکاری با بازیگری چون علی نصیریان را این‌گونه توصیف کرد:«شما گاهی صاحب چیزی می شوید که از نعمت وجودش اطلاع نداشتید و بعد در خلوت خودتان به این فکر می‌کنید که اگر هم‌چنان از این نعمت بی‌بهره می‌‌ماندید، چه می شد.  باور کنید بارها از فکر اینکه ممکن بود تجربه همکاری با آقای نصیریان را نمی‌داشتم و بعد متوجه نمی‌شدم که چه نعمتی را از دست دادم، می‌ترسم. نمی‌دانید چه تجربه‌ای است و نمی‌دانید کار کردن با علی نصیریان چه لذتی دارد. واقعا باید قدر ایشان را بدانیم.»