هنر و تجربه ترجمه رضا حسینی: «راپسودی بوهمی» هرگز فیلم محبوب منتقدان نبوده است اما در نودویکمین مراسم اسکار، برنده چهار تندیس طلایی شد و موفق‌ترین فیلم عنوان گرفت!

یکی از اسکارهای «راپسودی بوهمی» در رشته تدوین به دست آمد که خیلی از منتقدان و سینماروها را شگفت‌زده کرد چون تدوین این فیلم به‌شدت مورد انتقاد و نکوهش قرار گرفته بود (و شاید برای همین بود که این خبر و ویدیوی آن نیز در فضای مجازی حسابی پخش و دیده شد). در واقع تامس فلایت ویدیومقاله‌ای را تدارک دیده و در فضای مجازی منتشر کرده است که تحلیل جامعی را در این باره عرضه می‌کند و با استدلال می‌گوید که چرا این فیلم «مسترکلاسی است در تدوین بد»!

ویدیومقاله مورد اشاره – که آن را می‌توان با عنوان کامل Bohemian Rhapsody’s Terrible Editing – A Breakdown یافت – دست روی فصلی می‌گذارد که یکی از بدترین نمونه‌ها در تدوین فیلم است؛ جایی که گروه موسیقی کویین برای اولین بار با مدیر برنامه‌های خود، جان رید، دیدار می‌کند. همان طور که فلایت توضیح می‌دهد این فصل ۱۰۴ ثانیه زمان دارد و ۶۰ برش خورده است که یعنی به طور متوسط، طول هر نما یک‌وهشت ثانیه است. جالب این‌که سرعت برش نماهای این فصل، حتی سی درصد از اغلب فصل‌های اکشن فیلم مایکل بی، «تبدیل‌شوندگان: آخرین شوالیه»، سریع‌تر است؛ فیلمی که در آن متوسط زمان هر نما دووهشت ثانیه است!

وقتی فصل گفت‌وگوی آدم‌ها دور یک میز، تدوینی سریع‌تر از صحنه نبرد بزرگی میان آدم‌ها و روبات‌ها دارد، قطعاً نشانه خوبی نیست. به عبارت دیگر، در فصل ملاقات کویین با جان رید، برش‌های متعددی دیده می‌شود که فاقد کارکرد هستند و هیچ هدفی را دنبال نمی‌کنند. در واقع تدوین جایی کارکرد خود را از دست می‌دهد که الگوی «نما/ نمای معکوس» برای نمایش واکنش‌های شخصیت‌های براین مِی و دیگر اعضای گروه به کار گرفته می‌شود بدون این‌که اطلاعات جدیدی را به تماشاگر منتقل کنند. یک نمونه جایی است که براین می به لباس‌های فرِدی مِرکوری واکنش نشان می‌دهد و بعد از چند ثانیه دوباره و بدون دلیل تازه‌ای تکرار می‌شود.

علاوه بر این، تدوین با زاویه دید و بدن شخصیت‌ها نسبت به یکدیگر جور درنمی‌آید و در نتیجه، در لحظه‌هایی مشخص نیست که مخاطب یک شخصیت، دقیقاً چه کسی است. این فصل جامپ‌کات ندارد اما تدوین به گونه‌ای پیش می‌رود که احساس می‌شود چند جامپ‌کات را در خود دارد! در نهایت این ویدیومقاله، نماهای پی‌درپی را در یک تصویر و کنار هم نشان می‌دهد تا بگوید کدام نماها اطلاعات تازه‌ای را در خود ندارند و اگر حذف شوند نه‌فقط هیچ خللی به وجود نمی‌آید بلکه با تدوینی بهتر و قابل قبول‌تر طرف هستیم؛ و البته که در این میان، تا حدی مشخص می‌شود که عدم حضور کارگردان فیلم به صورت تمام وقت در پروژه و اخراجش در اواخر فیلم‌برداری، چه‌طور به «راپسودی بوهمی» آسیب رسانده است (همان طور که می‌دانید براین سینگر به دلایل خانوادگی، گروه فیلم‌برداری را در زمان کار – با مرخصی و بدون مرخصی – رها می‌کرد چون استودیو حاضر نبود پروژه را به طور کامل متوقف کند. این اتفاق به اختلاف شدید رامی مالک، بازیگر نقش اصلی، و برخی دیگر از اعضای گروه تولید منجر شد و استودیو در نهایت سینگر را اخراج کرد. در فصل جوایز هم حمایت از این فیلم بیش‌تر گویای یک صنعت سینمای بازیگرسالار و استودیومحور بود تا هر چیز دیگری).

  • ایندی‌وایر