هنروتجربه:بازیگر فیلم «بی‌صدا» گفت که انتخابش در آینده برای ادامه بازی در سینما، سینمای مستقل خواهد بود.

ندا مقصودی، بازیگر فیلم سینمایی «بی صدا» به کارگردانی حسین شهابی که این روزها در سینماهای گروه هنروتجربه در حال اکران است، در گفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا در مورد بازیگری و حضورش در «بی‌صدا» صحبت کرده‌است. او که در عرصه نمایش و تئاتر هم فعالیت دارد،درباره بازیگری در سینما توضیح داد:«بازیگری دنیای عجیب و پیچیده‌ای است و تلاش من از نوجوانی تاکنون برای این حرفه همیشه از سر عشق بوده و هست. سینما برای من جهانی همچنان ناشناخته است. زیرا تاکنون فقط در چهار فیلم سینمایی بازی کرده‌ام اما انتخاب من در آینده برای ادامه بازی در سینما، قطعاً سینمای مستقل خواهد بود زیرا هم برای نمایش مهارت‌های بازیگری فرصت می‌دهد و هم با توجه به تجربه‌هایم می‌دانم در این ژانر موفق‌تر هستم. از طرفی عجله‌ای برای معروف شدن و دیده شدن ندارم بنابراین سعی می‌کنم کارهای خوب را انتخاب کنم.»

او درباره دلیل حضورش در فیلم «بی صدا» گفت:«برای من کار حسین شهابی نیز در ادامه همین مسیر و تصمیم است. «بی صدا» از نظر من فیلمی است که به نسبت امکانات موجود و کم‌بودجه بودنش اثری شریف است. به‌هرحال بی‌نقص نیست اما از آنچه فکر می‌کردم، فیلم بهتری است.»

مقصودی درباره جزئیات بیشتر بازی در این فیلم ادامه داد:«بعد از چند جلسه صحبت درباره فیلم‌نامه با آقای شهابی، بسیار خوشحال بودم از اینکه در «بی صدا» بازی می‌کنم و بار دیگر با پیام دهکردی همبازی هستم زیرا سال‌ها قبل همبازی او در تئاتر بودم. همچنین می‌دانستم این فیلم از فیلم‌‌های بفروش تجاری و بعضاً سخیف فاصله دارد.»

این بازیگر درباره موضوع این اثر سینمایی عنوان کرد:«دنیای بیماران مبتلا به سرطان آنقدر وسیع است که شاید یک فیلم نظیر «بی‌صدا» نتواند کاملاً آن را بازنمایی کند. اما به نظرم در این فیلم دست کم سعی شده است ادای دینی به آن‌ها صورت بگیرد.»

بازیگر فیلم «دلم می‌خواد برقصم» هم‌چنین گفت:« اکنون در میانسالی وقتی به گذشته بر می‌گردم و مرور می‌کنم، اگرچه بارها و بارها از این حرفه دلگیر شده‌ام اما همچنان صبر کرده‌ام زیرا بارها در تئاتر کاندیدا شده و البته جایزه هم گرفته‌ام. اما در مقاطعی که فکر می‌کردم یا اطرافیانم می‌گفتند که شایستگی یک جایزه را دارم، آن را به‌دست نیاورده‌ام و تعداد دفعات کاندیدا شدن یا برگزیده شدنم کمتر از آن چیزی بوده که انتظارش را داشته‌ام. با این وجود انگار بازیگری در من نهادینه شده است و با من هست و خواهد بود.»

او با بیان اینکه دلش می‌خواهد نقش‌هایش ماندگار شود، افزود:«شاید نقشی که آرزویش را دارم را در ۷۰ سالگی بازی کنم و به چیزی درونی‌تر در بازیگری اعتقاد دارم و نگران این نیستم که جوانی و زیبایی‌ام را از دست بدهم؛ ترسی که بازیگران ممکن است از آن داشته باشند.»