هنروتجربه: نشست نقد و بررسی فیلم «آشغال‌های دوست‌داشتنی» با حضور محسن امیریوسفی کارگردان این فیلم و شاهین شجری کهن منتقد در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.

محسن امیریوسفی  در ابتدای این نشست در پاسخ به سوالی درباره کاراکتر مسعود که یک چریک چپ‌گرا بود و شهاب حسینی نقش او را ایفا می‌کرد گفت: «اولین مدیرانی که فیلم را در سال ۹۳ دیدند با این کاراکتر مشکل داشتند. هیچ وقت یادم نمی‌رود مدیری که دستش می‌لرزید و می‌پرسید که چرا شهاب حسینی این نقش را بازی کرده. این‌که کاراکتری در سینمای ایران باشد که تفکر چپ را نشان بدهد و دور از کلیشه‌های مرسوم سینما باشد، یعنی با همان سبیل همیشگی و با همان پایانی که یا معدوم می‌شوند یا رستگار نباشد. تلاش ما در ساخت این کاراکتر بود و اگر مفهوم درنیامده شاید مشکل از من کارگردان باشد.»

سوال بعدی که یکی از حاضران از کارگردان فیلم «آشغال‌های دوست‌داشتنی» پرسید درباره سکانس پایانی و نبودن کاراکتر منصور در قاب بود. او در پاسخ به این سوال با بیان اینکه این سکانس و نبودن منصور در قاب تعبیرها و تفسیرهای جذابی داشته، گفت: «همین سوال که شما با ملایمت از من پرسیدید، گروهی از مخالفین فیلم طور دیگری می‌پرسیدند و این سوال جذابی بود که اصلا باید برایش «آشغال‌های دوست‌داشتنی۲» ساخته شود.»

کارگردان «آشغال‌های دوست‌داشتنی» در ادامه درباره سختی کار بازیگرهای فیلمش توضیح داد: «سختی کار بازیگرها این بود که پنج بازیگر اصلی فیلم در تمام فیلم همدیگر را نمی‌دیدند و حس گرفتن قطعا سخت بوده در بعضی موارد بازیگرها حتی نمی‌دانستند بازیگر روبه‌رویشان چه کسی است. «آشغال‌های دوست‌داشتنی» فیلمی سیاسی نیست، درباره سیاست است و فقط خاطره تعریف می‌کند و نظر خاصی هم ندارد. نکته جذاب فیلم این بود که مخالفین و موافقین حتی در زمانی که اسم فیلم را نمی‌آوردند وقتی فیلم تمام می‌شد انگار راحت روی صندلی بودند و با فیلم همذات‌پنداری می‌کردند.»

در پایان این نشست کارگردان «آشغال‌های دوست‌داشتنی» خاطره‌ای درباره حواشی این فیلم نقل کرد. او گفت: «ما امسال یک دروغ ۱۳ داشتیم که حوزه هنری می‌خواهد فیلم را اکران کند و تلویزیون هم می‌خواهد تیزرهایش را پخش کند و البته در پایان خبر هم سیزده به در را به علاقمندان دروغ سیزده تبریک گفته بودیم. جریانی راه افتاد از تبریکاتی که از دوستان به من می‌رسید برای اینکه این محدودیت هم رفع شده. تقریبا هیچ کس متوجه دروغ سیزده بودن آن نشده بود.»