هنروتجربه:مصطفی گندمکار و مهدی بوستانی که در نشست نقد و بررسی «فیلم‌های کوتاه روز» در مشهد حضور داشتند، پیرامون  شرایط ساخته شدن آثارشان صحبت کردند.

نمایش فیلم‌های کوتاه روز به همراه جلسه نقد و بررسی با حضور مصطفی گندمکار کارگردان فیلم «آلان» و مهدی بوستانی کارگردان فیلم«درس» به همراه منتقدین و علاقه‌مندان عصر شنبه ۱۴ اردیبهشت در پردیس سینمایی هویزه مشهد برگزار شد.

در ابتدای جلسه مهدی بوستانی و مصطفی گندمکار درباره قرار گرفتن فیلم‌های کوتاه در یک مجموعه برای اکران صحبت کردند. علی بوستانی کارگردان فیلم «درس» گفت:«فیلم‌ها به لحاظ موضوعی متفاوت هستند و ژانر مشابهی ندارند و از جهتی این تنوع بد هم نیست اما به طور کلی باید تدبیری برای نمایش فیلم‌های کوتاه در یک مجموعه اندیشیده شود.»

مصطفی گندمکار، کارگردان فیلم «آلان» هم درباره نمایش چند فیلم کوتاه در قالب یک مجموعه عنوان کرد:« این مساله در ابتدا شاید نکته‌ای منفی به‌نظر برسد اما این همزمانی می‌تواند برای مخاطب تنوع ایجاد کند اما به لحاظ محتوایی مخالف گنجاندن چند فیلم از ژانرهای مختلف در یک مجموعه هستم.»

در ادامه این نشست مهدی بوستانی در پاسخ به سوالی درارتباط با چگونگی شکل‌گیری ایده فیلم «درس» توضیح داد:«قرار بر این بود که موضوعی مرور شود که همه مخاطبان متوجه آغاز و پایانش هستند (دفاع مقدس). تفاوت «درس» در نوع روایت آن از موضوع جنگ بود و فرم فیلم باعث شکل‌گیری نگاهی متفاوت به موضوع هشت سال دفاع مقدس می‌شود. قاب ثابت در فیلم انتخاب شد تا هیچ‌گونه جهت‌گیری نداشته و نسبت به هیچ چیزی موضع نزدیک‌تر و دورتر نداشته باشد. دوربین فقط ناظر است. «درس» برای یادآوری تاریخ ساخته شده است تا هیچگاه فراموش نکنیم که جنگ چه پیامدهایی داشت.»

او درباره نحوه اتمام داستان فیلم عنوان کرد:«نظر تهیه‌کننده و حوزه هنری بر این بود که فیلم با فتح خرمشهر تمام و گذر سال‌ها نمایش داده نشود، ولی نظر من به عنوان کارگردان اثر این بود که دوباره درس در کلاس برقرار شود و لوکیشن فیلم که همان کلاس است به کارکرد اصلی خود بازگردد. استفاده از کلاس برای لوکیشن فیلم به خاطر معنای آن بود تا رساندن معنای فیلم که درس گرفتن از تاریخ  و آموختن است برای مخاطب باورپذیرتر شود.»

مهدی بوستانی درباره شرایط ساخت فیلم «درس» گفت:«شرایط ساخت این فیلم دشوار بود. پیداکردن لوکیشن مناسب که در نهایت در خوزستان که محل اصلی اتفاقاتی است که روایت در آن رخ می‌دهد کلاسی پیدا شد که به دلیل وسعت، امکان فیلم‌برداری در آن وجود داشت.»

در بخش دیگری از این نشست، مصطفی گندمکار درباره ایده‌پردازی «آلان» گفت:«ایده اصلی، مربوط به سال ۱۳۹۵ است که تصویری از «آلان» پسربچه‌ای که در کنار دریا در ترکیه مرده بود منتشر شد و همه را متاثر کرد. پس از آن دیدن زندگی فلاکت‌بار پناهندگان از رسانه‌های دنیا و برخوردهای زننده و غیرانسانی که در اردوگاه‌ها با آن‌ها می‌شد، جوری بود که انگار از اول آفرینش آواره بودند. هدف من این بود که به مخاطبان در جهان بگویم که تمام آواره‌های حاصل از جنگ، قبلاً زندگی، آرزو و هدف برای خود و بچه‌هایشان داشتند درست مثل شهروندی در پاریس یا نیویورک زندگی می‌کند اما جنگ آن‌ها را به نقطه‌ای رسانده که باعث شده با آن‌ها این‌گونه رفتار شود.»

او در توضیح بیشتر دلایل ساخته شدن فیلمش افزود:«تمام تلاشم این بود که نشان دهم سایه جنگ آرام آرام بر زندگی افراد افتاد و در جایی رخنه کرد و باعث آوارگی شد.»

کارگردان فیلم «آلان» شرایط ساخت فیلم را دشوار خواند و از یافتن لوکشین و حضور کردها اظهار کرد:«بیشتر برایم مهم بود که مخاطب غیرایرانی با قومیت‌ کردی آشنا شود و ذهنش درگیر حدس زدن این باشد که شخصیت‌های فیلم کرد کجا هستند ایران، ترکیه یا عراق.»

گندمکار سپس به انتخاب بازیگران اشاره کرد:«محدودیت و سختگیری زیادی برای انتخاب بازیگر خانم داشتیم. تعیین لوکیشن و پیش تولید طولانی از دیگر سختی‌های ساخت این فیلم بود.»