هنروتجربه: فرانکو زفیرلی فیلمساز تحسین‌شده ایتالیایی در سن ۹۶ سالگی درگذشت.او یکی از نمادهای سینمای ایتالیا برای ساخت آثار  پرهزینه  به خصوص اقتباس‌هایی بر مبنای نمایشنامه‌های شکسپیر و اپراهای مجلل بود.

زفیرلی که متولد ۱۲ فوریه ۱۹۲۳ در فلورانس بود، خارج از ایتالیا بیش از همه با فیلم «رومئو و ژولیت»(۱۹۶۸) با بازی اولیویا هاسی و لئونارد وایتینگ که آن زمان بازیگرانی ناشناس  و بسیار جوان بودند، شهرت دارد. این فیلم با در نظر گرفتن نرخ تورم پرفروش‌ترین اقتباس سینمایی از یکی از نمایشنامه‌های شکسپیر است. «رومئو و ژولیت» نامزد اسکار بهترین کارگردانی و بهترین طراحی هنری شد .

از دیگر ساخته‌های معروف زفیرلی می‌توان به فیلم «رام کردن زن سرکش»(۱۹۶۷) با بازی الیزابت تیلور و ریچارد برتن در نقش‌های اصلی و سریال کوتاه «عیسای ناصری» تولید ۱۹۷۷ اشاره کرد که همچنان در ایام کریسمس در بسیاری کشورها روی آنتن می‌رود .«هملت» (۱۹۹۰) با بازی مل گیبسن در نقش اصلی و گلن کلوز یکی دیگر از فیلم‌های مطرح اوست.

فیلم‌های مذهبی زفیرلی قالبی سنتی داشتند و مورد تأیید واتیکان بودند. او در ۱۹۷۲ فیلم «برادر خورشید، خواهر ماه» را کارگردانی کرد که روایتی دراماتیک از زندگی سنت فرانسیس است. او پنج سال بعد سریال کوتاه «عیسای ناصری» را ساخت .این سریال به صورت یک فیلم بلند با عنوان «عیسی‌بن مریم» در سال‌های اولیه پس از انقلاب در ایران به نمایش درآمد.

از دیگر فیلم‌های او می‌توان به «La Traviata»تولید ۱۹۸۲ و «اتللو» (۱۹۸۶) هر دو با بازی پلاسیدو دومینگو خواننده تِنور اپرایی مشهور اسپانیایی – مکزیکی اشاره کرد. زفیرلی برای «La Traviata»نیز نامزد اسکار بهترین طراحی هنری شد.”چای با موسولینی” (۱۹۹۹)، یک زندگی‌نامه شخصی درباره دوران جوانی او در سال‌های ظهور فاشیسم در ایتالیاست.

زفیرلی دانش‌آموخته آکادمی هنرهای زیبا در فلورانس بود. او ابتدا در رشته معماری تحصیل می‌کرد، اما بعد از دیدن فیلم «هنری پنجم»لارنس اولیویه تصمیم گرفت حرفه نمایش را دنبال کند. زفیرلی در مقام بازیگر هم بسیار تحسین شد و به او لقب مونتگامری کلیفت ایتالیایی دادند.

او در ۱۹۴۵ به عنوان طراح دکور در فلورانس مشغول کار شد. در آنجا با لوکینو ویسکونتی کارگردان صاحب‌نام ایتالیایی آشنا شد . زفیرلی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بیشتر بر تئاتر و اپرا و طراحی لباس، طراحی صحنه و کارگردانی متمرکز بود و نمایش‌های زیادی را به صحنه برد.زفیرلی جدا از این به عنوان تهیه‌کننده فیلم، نویسنده و منتقد هم فعال بود و هشت سال نیز سناتور بود. او در ۱۹۷۰ به درخواست پاپ و به مناسبت دویستمین سال تولد بتهوون اپرای « Missa solemnis»را به صحنه برد.

او سال‌ها در یک ویلای بزرگ به سبکی بی‌شباهت با بسیاری از چهره‌های صنعت فیلمسازی ایتالیا زندگی می‌کرد. اطراف او مملو از گنجینه‌های هنری و ده‌ها عکس قاب‌شده از دوستان و آشنایان معروف از بازیگران افسانه‌ای چون سوفیا لورن، لایزا مینه‌لی و آنا مانیانی و رهبران سیاسی مانند سیلویو برلوسکونی و ولادیمیر پوتین بود. زفیرلی همچنین در ویلای خود میزبان چهره‌هایی چون باربارا استرایسند، میک جگر و… شد.

زفیرلی در آوریل ۲۰۱۴ در حرکتی دور از انتظار چند روزنامه‌نگار را به ویلای خود دعوت کرد تا کتاب جدیدش «فرانچسکو» را به آن‌ها معرفی کند، کتابی که بر مبنای عکس‌های خیره‌کننده از فیلم «برادر خورشید، خواهر ماه»گردآوری شد. “فرانچسکو” از سویی یک ادای احترام به خورخه ماریو برگولیو کاردینال سابق است که نام خود را از قدیس قرن سیزدهم گرفته و در آن سال پاپ فرانسیس شد. زفیرلی یک نسخه از کتابش را به فرانسیس تقدیم کرد که همچنان رهبر کاتولیک‌های جهان است.