هنروتجربه:نشست نقد و بررسی فیلم «رضا» به کارگردانی علیرضا معتمدی چهارشنبه دوازدهم تیر ماه در پردیس سینمایی گلستان شیراز برگزار شد.در این برنامه علیرضا معتمدی کارگردان فیلم و علی آذری منتقد سینما حضور داشتند.

در ابتدای نشست علی آذری پرسشی را در خصوص روی آوردن منتقدان سینما به عرصه فیلم‌سازی مطرح کرد که معتمدی با بیان این‌که فیلم هنری ساختن تاوان دارد،عنوان کرد:«تا قبل از ایرج کریمی منتقدانی که به فیلم‌سازی روی می آوردند از نگرانی اینکه به ساختن فیلم ضعیف متهم شوند، راه ساده را انتخاب می‌کردند و به سینمایی که من نامش را تجاری می‌گذارم و لزوما بد هم نیست، روی می‌آوردند و به سینمای هنری ورود نمی‌کردند اما ایرج کریمی این راه را برای امثال من و صفی یزدانیان هموار کرد.»

در ادامه درباره نحوه پرورش فیلم‌نامه سوال شد. معتمدی در پاسخ گفت:«نحوه نگارش فیلم‌نامه چندان سخت نبود؛سختی کار از زمانی آغاز شد که قرار شد خودم جای شخصیت رضا بازی کنم.در حقیقت بازیگر مورد نظرم را پیدا نکردم و می‌دانستم اگر خودم جای رضا بازی کنم، شاید برخی از مخاطبان تصور کنند، فیلم برگرفته از زندگی خودم است.اما در واقع  این‌گونه نیست و فیلم از رویاها و نگاه و دغدغه‌های من سرچشمه می‌گیرد.فیلم «رضا» فیلمی زنانه است درباره یک مرد. من این یک مرد را از دید زنان به تصویر می کشم و قرار است در فیلم بعدی مسیر عکس را طی کنم.»

در بخش دیگری از این نشست، مجری جلسه نکاتی را درباره مسائل فنی فیلم عنوان کرد و از معتمدی خواست تا درباره دلیل استفاده از کادر آکادمی(مربع)توضیح دهد. معتمدی این انتخاب را مرتبط با لوکیشن فیلم دانست:«بسیاری از فیلم‌سازان از این کادر به این دلیل استفاده می کنند تا ما را به یاد گذشته بیاندازند ولی من در مرحله انتخاب لوکیشن در شهر اصفهان به این نتیجه رسیدم که کادر مربع با توجه به قرینه بودن همه چیز در اصفهان بهتر نتیجه می‌دهد.ضمن اینکه با استفاده از این کادر تنهایی آدم‌ها بیشتر هویدا است و نماهای توشات جلوه بهتری دارد.در مرحله تدوین هم تصمیم گرفتم تا سکانس‌های زیادی را حذف کنم تا به فیلم حال حاضر برسم که راهنمایی و همراهی میثم مولایی گره گشا بود.»

در ادامه این جلسه، بحث به سمت عناصر محتوایی فیلم کشیده شد و یکی از مخاطبان پایان فیلم را همخوان با سیر تسلسل رویدادهای فیلم ندانست که معتمدی پاسخ داد:«این پایان از ابتدا در ذهن من بود و در ادامه همان مسیر قصه‌ای است که از طرفی رضا در فیلم روایت می کند و از طرفی دیگر در ادامه زندگی رضا است.در واقع داستانی که رضا در حال نگارش آن است، ماکتی از کلیت فیلم است و در پایان شهر اصفهان از کنتراست میان این‌ها زاده و صاحب شخصیت می‌شود.»

در پایان نشست  از علیرضا معتمدی درباره سینمای مورد علاقه‌اش سوال شد،او توضیح داد :« به سینمایی که در روایت به ادبیات نزدیک باشد، تمایل بیشتری دارم،یعنی نوعی از سینما که از کلیشه‌ها فاصله بگیرد.»