هنروتجربه:کارگردان «پرده توری» نمایش عمومی فیلم کوتاه را که در قالب بسته‌های فیلم کوتاه در هنروتجربه اکران می‌شود، فرصتی برای فیلم‌سازان دانست که با مخاطبان عام روبرو شوند.

آرش محمودی، کارگردان «پرده توری» که فیلم او در بسته فیلم‌های کوتاه «پنجگاه» در سینماهای هنروتجربه درحال اکران است، به باشگاه خبرنگاران جوان گفت:«این فیلم یک درام مدرن زناشویی است که به دوری رابطه‌ها در جهان مدرن می‌پردازد و قطعیتی برای آن وجود ندارد، یعنی این، کار را از آثاری با ساختار کلاسیک جدا می‌کند که موقعیت‌ها کامل باز تعریف می‌شود. در واقع یک طرح مسئله است و از نظر فلسفی یک چرایی مطرح می‌کند که چرا در دنیای امروزه روابط به سمت دوری و سردی می‌روند، خانواده مفهوم فروپاشیده‌ای است و آدم‌ها روزبه روز تنها‌تر می‌شوند. من این تنهایی را در بستر رابطه‌ یک زوج تئاتری در شب جدایی مطرح کردم.»

او در توضیح بیشتر جزئیات موضوع این فیلم عنوان کرد:«سیما و مانی زوجی که هر دو نیاز‌هایی به هم دارند و هر دو تنها هستند در شب آخر هر دو برای ادامه این رابطه تلاش می‌کنند، تلاش مرد کمی بیشتر و زن کمی درونی‌تر است. مانی که مدت‌ها تصمیم بر جدایی داشته حالا در شب آخر با تصمیم جدی سیما روبرو می‌شود و خود را از فردای جدایی تنها می‌بیند و این ترس او را برای ادامه این بازی وادار به تلاش می‌کند.»

محمودی درباره اینکه سخت‌ترین بخش در ساخت این فیلم چه بوده است، توضیح داد:«در همان ابتدا فضای مشخصی از ساختار فیلم در ذهنم بود که به فراخور متن باید رعایت می‌شد تا لحن کار یکپارچه شود و به اتمسفری که می‌باید می‌رسیدیم، از میزانسن تا بازی‌ها و نما‌ها، همه درخدمت این امر بود، لحنی مینی‌مال و مختصر گفتن و مطرح کردن.. از فضا، دیالوگ و…، و این با حساسیت بالایی همراه بود، خصوصا دکوپاژ و قاب بندی‌ها؛ چیزی که به من در تعیین این فضا کمک کرد حضور فیلم‌برداری بود که اشتراک نظر فراوانی داشتیم و فضای ذهنی‌مان قدری به‌هم نزدیک بود که همین باعث می‌شد در زمان فیلم‌برداری کارمان تسریع پیدا کند.»

او درباره ایده اصلی فیلم هم گفت:«ایده‌ اصلی از موضوعی بود که برای من مساله شده بود و آن جدایی و دوری روابط در جهان امروز که هیچ قطعیتی برای آن‌ها وجود ندارد و این شکل از جدایی‌ها در آدم‌هایی با حرفه‌هایی مدرن بیشتر نمود دارد. به همین دلیل حرفه‌ای که زوج «پرده توری» دارند، سینماست که اساسا حرفه‌ مدرنی است و تا حدی تعیین کننده‌ فضای فیلم و رسیدن به شخصیت‌ها بود و همین تعیین حرفه‌ این زوج یک نشانه بود. من با نمونه‌های زیادی از این شکل روابط در این حرفه در اطرافم برخورد داشتم، در واقع من یک موقعیت را مانند یک آینه همان‌طور که لمس کردم مطرح کردم.»

محمودی سپس به امکان اکران فیلم‌های کوتاه در هنروتجربه اشاره کرد:«فیلم کوتاه برای بایگانی شدن ساخته نمی‌شود و قطعا نیاز به دیده شدن دارد، بخشی از آن حضور پررنگ و موفق در جشنواره‌های داخلی و خارجی است که با بازخورد‌های خوبی برای فیلم‌ساز همراه بوده و آن دسته از فیلم‌سازانی هم که علی‌رغم داشتن نگاهی نو به دلایل مختلف موفقیتی چشمگیر کسب نکرده‌اند، فیلم‌شان آرشیو می‌شد. در این میان فیلم‌سازان هیچ‌گاه با مخاطب عام روبرو نبودند. مخاطبی که فارغ از درک مناسبات ساخت فیلم کوتاه با شرایط موجود و پیش زمینه قبلی، مساله‌ اصلی‌اش در ابتدا سرگرم شدن است.»

او ادامه داد:«نمایش عمومی فیلم کوتاه فرصتی به فیلم‌سازان کوتاه داد تا با مخاطبان عام روبرو شوند. اتفاقی که در طول اکران‌های عمومی فیلم‌های کوتاه افتاده این است که مخاطبان عام، فیلم کوتاه را نه به عنوان کوتاه شده‌ فیلم بلند بلکه به عنوان مدیومی مستقل که همانند فیلم بلند باید روی پرده می‌توان دید، پذیرفتند چون اساسا مدیوم فیلم کوتاه پرده‌ سینماست نه تلویزیون یا صفحه‌ موبایل و قطعا اکران مداوم بسته‌های فیلم کوتاه در طول زمان نتیجه بخش خواهد بود و رفته‌رفته با استقبال‌های بیشتری همراه می‌شود.»

محمودی هم‌چنین درباره این‌که فیلم‌های کوتاه در جامعه سینمایی ما مهجور است، اظهار کرد:«بخشی از این مهجوریت را می‌شود در عدم حمایت کافی از زمینه‌ تولید فیلم کوتاه مطرح کرد. به هرحال ساخت فیلم کوتاه همواره با مشکل تأمین سرمایه و بودجه‌ کافی با توجه به عدم برگشت هزینه برای فیلم‌سازان کوتاه همراه بوده که این نیازمند حمایت سازمان‌های ذی‌ربط اعم از انجمن سینمای جوان و اعتماد به استعداد‌های نوظهور است. حمایت فیلم کوتاه به لحاظ مالی شاید توجیه اقتصادی نداشته باشد اما نتیجه‌بخش خواهد بود.»

او درباره بخش‌های دیگری که باعث مهجورماندن سینمای کوتاه می‌شود، گفت:«جنبه‌ دیگری که می‌شود از این مهجوریت مطرح کرد نگاهی بوده که از سمت مدیران و مخاطبان و گا‌ها هنرمندان به فیلم کوتاه وجود داشته است. بعضا فیلم کوتاه را برش خورده یا کامل نشده‌ فیلم بلند می‌بینند، این نگاه را گا‌هی می‌شود در بازیگرانی دید که وارد سینمای بلند شده‌اند و دیگر تمایلی به بازی در فیلم کوتاه ندارند مگر در ازای دریافت دستمزد‌هایی که آن هم در فیلم کوتاه توجیهی ندارد. اگر قائل به این هستیم که فیلم کوتاه مدیومی مستقل است باید از آن حمایت کنیم.»

او درباره بازخوردهای اکران نیز عنوان کرد:«در اکران‌هایی که به اتفاق مخاطبان به تماشای فیلم نشستم، بعد از نمایش گفت‌وگو‌هایی داشتیم و بازخورد‌ها و نظرات خوبی گرفتم. به نظرم یکی از اتفاقات مثبت اکران‌های عمومی کم‌شدن فاصله بین فیلم‌ساز کوتاه و مخاطبان عام بود.»

او در پایان درباره دیگر فعالیت‌هایش گفت:«چند فیلم‌نامه بلند و کوتاه دارم. بستگی به شرایطی موجود به ویژه شرایط مالی که بسیار تعیین کننده است، فیلم بعدی خود را خواهم ساخت. در حال حاضر چند ایده خوب برای فیلم کوتاه دارم که این بار قدرتمندتر از قبل برای ساخت آن‌ها گام برمی‌دارم و به فکر ساخت فیلم بلند هم هستم که در یکی دو سال آینده امیدوارم بتوانم کار ساخت فیلم بلند را هم شروع کنم.»