هنروتجربه- سحر آزاد:روایت جدا شدن یک زوج، داستان تازه‌ای نیست با همه این‌ها آرش محمودی در فیلم «پرده توری» به سراع نشان دادن آخرین شب از زندگی مشترک یک زوج هنری رفته است. او می‌گوید با اینکه پیش از این هم فیلم‌های کوتاه دیگری ساخته اما «پرده توری» اولین تجربه جدی اوست و از بازی‌ها تا میزانسن کارش مینی‌مال محسوب می‌شود. با او درباره این فیلم و اکران فیلم‌های کوتاه صحبت کردیم.

ظاهرا یکی از مسائلی که در تعیین فضای فیلم کمک کرده، تعاملی بوده است که با فیلم‌بردار داشته‌اید. این همکاری چگونه شکل گرفت و فضای فیلم چطور بود که دغدغه داشتید با فیلم‌بردار بتوانید به یک اشتراک نظر برسید؟
بخش بیشتری از فیلم کوتاه به قاب بندی‌ها، تصاویر و نوع لحن یا ریتمی برمی‌گردد که برای ساخت متن‌تان استفاده می‌کنید و به فراخور متن متفاوت است. کل کار من از بازی‌ها تا میزانسن، مینی‌مال محسوب می‌شود و در فیلم‌برداری هم به همین شکل بود. به فراخورد حیطه کاری، یک زوج تئاتری داشتیم که قاب‌ها تقریبا تئاتری، یکسان و ثابت بودند و خیلی تحرک نداشتند اما درعین حال می‌خواستیم ریتم فیلم خیلی کند نباشد تا برای مخاطب کسالت‌بار نشود،پس تلاش کردیم ریتم متن در فیلم‌برداری هم حفظ شود. فیلم‌بردار این فیلم نورپرداز آن هم بود و به همین دلیل وقتی درباره نورپردازی و قاب‌بندی کار صحبت کردیم به یک فضای کلی رسیدیم. در واقع بخش اعظمی از کلنجار رفتن با یکدیگر را طی جلسات مختلف انجام داده بودیم و چون لوکیشن را هم از قبل دیده بودیم برای قاب‌بندی به یک دکوپاژ مشخص رسیده بودیم برای همین کلیات کار برایمان مشخص بود.

مخاطب عام همان زحمتی را برای دیدن فیلم کوتاه می‌کشد که برای فیلم بلند یعنی هزینه بلیت، گیرکردن در ترافیک شهری و رفت و آمد و.. پس او هیچ انصافی ندارد چون آمده است یک فیلم کامل ببیند و به همین دلیل اکران فیلم‌های کوتاه چالش بسیار خوبی است برای فیلم‌سازان کوتاه چون با مخاطبانی روبه‌رو هستند که تعارفی با فیلم ندارند و اگر فیلم به‌نظرشان بد بود، از وسط فیلم ممکن است سینما را ترک کنند

چطور شد یک کار مینی‌مال را انتخاب کردید. فضای این کار می‌طلبید یا اینکه این شیوه را دوست دارید؟
آثار فیلم‌سازان بزرگی که دوست دارید قطعا روی کارتان تاثیر می‌گذارد. من به سینمای کیارستمی و برگمان علاقه دارم. ضمن اینکه بخش دیگری از کار یک فیلم‌ساز هم به سلیقه او برمی‌گردد.

مراحل ساخت چقدر طول کشید؟
فیلم‌برداری چهار روز طول کشید. برای لوکیشن کمی به مشکل برخوردیم چون محلی که ما نیاز داشتیم با قاب‌بندی‌هایی که درنظر داشتیم، باید تامین می‌شد. ضمن آن باید در زمینه نورپردازی هم می‌توانستیم مانور دهیم. یکی از مشکلات‌مان در مرحله پس از تولید هم این بود که بعد از فیلم‌برداری تصمیم گرفتیم یکسری ویژوال در کار بیاوریم و همین باعث شد مرحله پس از تولید کمی طولانی‌تر شود. جمعا فکر می‌کنم حدود یک الی دو ماه از فیلم‌نامه تا تصویربرداری و تدوین زمان برد.

الان که فیلم در بسته «پنجگاه» اکران می‌شود، بارخورد مخاطبان چطور بوده است؟
امتیاز فیلم کوتاه در مقایسه با فیلم بلند، جسارت بیشتر در مطرح کردن تفکری است که شاید آن را نتوان در فیلم بلند عنوان کرد. همین جسارت باعث می‌شود وقتی نگاه نو یا فرم و ساختار نویی را به مخاطب انتقال می‌دهید، در برخورد اول شاید با موضوع خیلی ارتباط برقرار نکند اما این ارتباط به مرور انجام می‌شود. نمایش فیلم تاکنون بازخوردهای خوبی داشت و در اکران‌هایی که خودم هم حضور داشتم و گفت‌وگوهایی که با مردم داشتم، متوجه شدم آن‌ها با فیلم ارتباط برقرار کرده‌اند و فکر می‌کنم فاصله‌ای که میان فیلم‌ساز کوتاه و مخاطب عام ایجاد شده بود، با این اکران‌ها کمرنگ‌تر شد. توانسته‌ایم با مخاطبی که بلیت می‌خرد و در وهله اول دنبال سرگرمی است، ارتباط برقرار کنیم. مخاطب عام همان زحمتی را برای فیلم کوتاه می‌کشد که برای فیلم بلند یعنی هزینه بلیت، گیرکردن در ترافیک شهری و رفت و آمد و.. پس او هیچ انصافی ندارد چون آمده است یک فیلم کامل ببیند و به همین دلیل اکران فیلم‌های کوتاه چالش بسیار خوبی است برای فیلم‌سازان کوتاه چون با مخاطبانی روبه‌رو هستند که تعارفی با فیلم ندارند و اگر فیلم به‌نظرشان بد بود، از وسط فیلم ممکن است سینما را ترک کنند.

بسته فیلم‌های کوتاه هنروتجربه چقدر در معرفی فیلم‌های کوتاه موثر بوده است؟
خیلی خوب بوده است. دیده‌شدن فیلم کوتاه در حد جوایز جشنواره‌ها و در فضای مجازی بوده است و خود فیلم‌ها را کمتر می‌دیدیم اما سیاستگذاری هنروتجربه که در یک سانس تعدادی فیلم کوتاه را نمایش دهد، خیلی منطقی‌تر است. قبل از این هم، هنروتجربه فیلم‌های کوتاه را اکران می‌کرد اما وقتی در قالب این بسته‌ها معرفی می‌شوند، خیلی بهتر است و معمولا فیلم‌هایی با هم اکران می‌شوند که فضای مشترکی داشته باشند. فکر می‌کنم اگر این روند ادامه پیدا کند در سال‌های آتی با اتفاق‌های بهتر و تعداد بیشتری از مخاطبان عام روبرو هستیم.

این روزها مشغول کار جدیدی هستید؟
یک فیلم‌نامه کوتاه نوشته‌ام و قرار است امسال آن را بسازم. تهیه‌کننده هم پیدا کرده‌ام و امیدوارم تا قبل از شروع سال آینده این کار را تولید کنم. حال و هوای فیلم‌های بعدی‌ام خیلی دور از «پرده توری» نخواهد بود، چون «پرده توری» اولین فیلم کوتاه جدی‌ام است. قبل از «پرده توری» فیلم‌های کوتاه دیگری هم داشتم. از لحاظ ساختاری، سعی می‌کنم فیلم بعدی‌ام ده پله بالاتر باشد. به فکر فیلم بلند هم هستم. یکی دو فیلم‌نامه بلند دارم و در اولین فرصت که شرایط آن به لحاظ مالی و…پیش بیاید، طی دو سه سال آینده سعی می‌کنم آن‌ها را کلید بزنم.