هنروتجربه:ششمین جشن نوشتار سینمای ایران شامگاه سه شنبه۱۹ آذر ماه، با حضورسینمایی‌نویسان، هنرمندان و اصحاب رسانه درسالن سیف الله داد خانه سینما برگزارشد.

در ابتدای این مراسم کامران ملکی که اجرای این برنامه را برعهده داشت با تاکید براین‌که برگزاری این مراسم برخلاف نامش جشن بزرگی نیست، گفت:«شرایط اقتصادی و فرهنگی کشوربه گونه‌ای است که نمی‌توان جشنی برگزار کرد. بنابراین به روال سایر مراسم‌های فرهنگی وهنری مراسمی برگزارمی‌شود و قراراست به افرادی که براساس نظر هیات داوران آثارشان بررسی و برگزیده شده است،جوایزی اهدا شود».

درادامه خسرودهقان رئیس هیات مدیره انجمن منتقدان ونویسندگان آثارسینمایی نیز ضمن تشکرازمدیرعامل وهیات مدیره خانه سینما درصحبت‌های کوتاهی به اهمیت برگزاری این جشن اشاره داشت:«این رویداد فرهنگی، سنتی است که اگر قرار باشد در طول سال تنها یک اتفاق در دستورکارمان قرار گیرد قطعا برگزاری این مراسم است.اگردرآینده از داوری محدود خارج شویم و وارد داوری آکادمیک شویم و حدود چهارصد نفردر داوری درگیر شوند، می توانیم ادعا کنیم همه چیز را رصد کردیم.این داوری که نتایج آن به زودی اعلام می شود نتیجه داوری است که برطبق آثارارسالی صورت گرفته است».

و منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما نیز گفت:«حتما شما بیشتراز من می‌دانید که به نظر می‌رسد ما وارد دوران رکود رسانه‌های مکتوب شدیم و امر کاغذ،قلم و نوشتن کمی اعتبار و گستردگی گذشته خودش را از دست داده و بیشترفضا به سمت فضای مجازی می‌رود. ولی فکرمی‌کنم چاره‌ای نداریم جز این‌که به این ماجرا برگردیم. این یک منحنی است. آنچه اعتبارجهان را ثابت کرده، خلاقیت و قلم‌های گرانقدری است که آثار بسیاری را به‌جا گذاشته‌اند.برای همین است که هنوز هم اگر قرارباشد به یک امر تحقیقی و پژوهشی درست در یک موضوعی مراجعه کنید حتما دوباره به سوی کتاب خواهید رفت. فضای اینترنت بیشترراهنمایی کننده شما است وبیشتر شبیه نقشه راه است. ضمن اینکه با تاسف باید گفت فضای مجازی درکشورما بیش ازآنکه به امرگفت و گو وملاحظات انسانی و عاطفی بپردازد، پراز هیجانات خشونت آمیز است و این فضای خشن و گاهی اوقات پراز توهین ،ما رانسبت به هم دچارسو تفاهم می کند. به همین دلیل است که فکر می کنم انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ما یک وظیفه تاریخی برعهده دارند. آنقدر که من این بخش از فعالیت انجمن منتقدان را دوست دارم، بخش دیگری از فعالیتش که اهدای جوایز به بخش های دیگر سینما است را محصول کار خلاقانه نمی دانم. ولی انصافا فکر می کنم جشن نوشتار سینمایی کاردرجه یکی است وامیدارم با ملاحظات جدی بتوان آن را در فعالیت آکادمی خانه سینما قرار داد .»

 سپیده ابرآویز دبیراین دوره ازجشن نیزکه به دلیل سفردرمراسم حضور نداشت،پیام صوتی را ارسال کرده‌بود که برای حاضرین پخش شد.

در بخشی از این مراسم و پیش از اعلام اسامی برگزیدگان،سعید مروتی به عنوان نماینده هیات داوران، بیانیه هیات داوران این دوره را خواند:« هیچ کس قادر نیست سخن آخر را بگوید،هیچ کس نمیتواند ادعا کند حقیقت نزد اوست،زیرا حقیقت ، همچون دانه های برف پراکنده است. به همین دلیل نوشتن ، یکسره رنج است زیرا کاشف است.در تاریکی جیب‌ها و کیف‌هایتان قلم‌هایی خاموش هست  که منتظرند ، از غلاف بیرون آمده تا به جهان انسانی معنایی تازه ببخشند. بی‌شک چنین کار سترگی دستکارِ تک تک شماست .هیات داوران که خود از میان شما برآمده ، با احترام بی‌دریغ به قلم و حضور شما نویسندگان، منتقدان و مترجمان سینمایی، به عیاری دست یافت که اتفاقا جز از متون ارسالی بیرون نیامده است، عیار و معیار داوری ما از درون آثار خود شما بر آمده ؛ و آن ، دانایی، آگاهی و عدالت قلم است . این هرسه اما درساحت فکر ، افق‌های معنایی متنوعی دارد و ما سعی کردیم در این مسیر به افق دانایی یکدیگر نزدیک شویم . اکنون به روشنی اعلام می‌کنیم : آنچه به داوری اش نشستیم، همان بود که به دفتر جشن ارسال شده بود ، گرنه همه می‌دانیم چه بسیار آثار درخشانی که خود به میدان نیامده‌اند. شکی نیست که ترکیب هیات داوران کنونی، و نتیجه به دست آمده ، می‌توانست در گروه  دیگری از داوران ، دستاوردی متفاوت داشته باشد. متون ارزشمند مربوط به تولیدات  تلویزیون ، به دلیل رویکرد جدی انجمن بر آثار سینمایی، داوری نشدند . آثار رسیده ، بر مبنای عدالت قلم، از دو گروه اعضای انجمن و دوستان غیر عضو پذیرفته و داوری شدند. تصور ما این است که همه کاندیداها به نوعی برنده‌اند، اما چه کنیم که به رسم جشن‌ها و جشنواره‌هایی از این دست، ناگزیرِ انتخاب یکی از چند برنده بودیم. پس صمیمانه به همه همکاران، کاندیدا ها و برندگان تبریک می گوییم. هیات داوران در همه بخش‌ها، پس از گفت‌وگو و چالش جدی ، چنین برگزیده است که امشب مشاهده خواهید کرد. در هر یک از بخش‌های مقاله، نقد، گفت و گو، و یادداشت، علاوه بر روش‌شناسی نوشتن ، تکیه بر موضوعیت سینمای ایران بوده ، مگر ترجمه که اصالت منبع و روش ترجمه ، انتخاب موضوع منطبق با نیازهای سینمای ایران  مد نظر داوران بود. با آرزوی عبور ملت ایران از این شرایط دشوار و بحران‌های ناگزیر که جهان امروز گرفتار آن است، به استقبال ششمین جشن کوچک نوشتار سینمایی می‌رویم».

در این مراسم از مهدی خرم‌دل، هوشنگ حسینی و شاهپور عظیمی تقدیر شد و تندیسی هم به یاد زنده‌یاد همایون خسروی دهکردی به نیلوفر نیاورانی سردبیر ماهنامه سینما ادبیات اهدا شد.

پایان بخش این مراسم اهدای جوایز به برگزیدگان  بود.در بخش مقاله آریا قریشی، در بخش یادداشت حسام نصیری، در بخش ترجمه سعید نوری،در بخش نقد سینمایی امیررضا نوری پرتو و در بخش  گفت‎و‌گو  امید نجوان تندیس و لوح سپاس ششمین جشن نوشتار سینمایی را دریافت کردند.