هنروتجربه:محسن استادعلی در رابطه با بازخوردهای متفاوتی که از تماشاگران فیلمش می‌گیرد می‌گوید این اتفاق کمک می‌کند تا به عنوان کارگردان از کارکرد و تاثیر فیلمش آگاه شود.
 محسن استادعلی کارگردان فیلم مستند «خسوف» درباره کسب بیشترین نامزدی در بین فیلم‌های جشنواره سینماحقیقت گفت:« بسیار خوشحالم که کار تک‎تک دست اندرکاران دیده شده است، همه افرادی که در پروژه «خسوف» حضور داشتند در این اتفاق مهم سهم دارند. طبیعتا این موضوع بسیار برای من و عوامل فیلم خوشایند است».
او در رابطه با نظر منتقدان و مخاطبان درباره «خسوف» بیان کرد: «بازخوردهای متفاوتی گرفتم، بحث‌های زیادی درباره فیلم شکل گرفت و به نظرم این گفت‌و‌گوها کمک می‌کند تا به عنوان کارگردان از کارکرد و تاثیر فیلمم آگاه شوم. به نظرم اگر «خسوف» فیلمی خنثی بود این بحث‌ها و تبادل نظرات درباره‌اش شکل نمی‌گرفت».
استادعلی در پاسخ به این‌که استقبال مخاطبان از این فیلم را چطور ارزیابی می‌کند؟ توضیح داد: «خسوف به موضوع روز جامعه پرداخته و بدون زاویه‌گیری از نقطه نظر یک انسان به این مسئله نگاه کرده است. تردید و دودلی احساسی است که در وجود همه ما در مقاطع حساس زندگی به وجود آمده و شاید استقبال از فیلم به واسطه قرابت مسئله اصلی آن با زندگی بسیاری از ماست».

این مستندساز درباره تاثیرگذاری جشنواره سینماحقیقت بر رونق و گسترش سینمای مستند ایران گفت: «زمانی که ۱۳ دوره از یک محفل فرهنگی می‌گذرد باید ببینیم در جای خوبی ایستاده است یا خیر؟ من فکر می‌کنم جشنواره سینماحقیقت چه بخواهیم، چه نخواهیم الگوسازی می‌کند و چه خوب است این الگوسازی شکل سازنده‌ای برای افرادی که وارد سینمای مستند شدند و می‌خواهند در این مسیر گام بردارند، داشته باشد. با نگاهی به تقویم سالانه سینمای ایران، در می‌یابیم سینماحقیقت مهم‌ترین جشنواره سینمای مستند است و به نظرم یکی از دلایل اهمیت این جشنواره دیده شدن نَفس به نَفس فیلم‌ها با تماشاگران و گفت‌و‌گو و تبادل نظر درباره آثار در پروسه یک هفته‌ای است که سبب پویایی و نشاط این رویداد سینمایی می‌شود».

استادعلی درباره تاثیر تغییر فرآیند بلیت فروشی در جشنواره سیزدهم بر برگزاری بهتر این رویداد سینمایی هم عنوان کرد:«یکی از موافقان شیوه بلیت فروشی جشنواره سینماحقیقت هستم چون به واسطه آن مانند سال‌های گذشته شاهد ازدحام بیهوده، بی‌نظمی و… در این رویداد سینمایی نیستیم. به هر حال ما در حال شکستن یک عادت سالانه هستیم و این اتفاق هزینه‌ای دارد، به نظرم دو سال بعد به این تغییر به چشم یک حرکت مهم نگاه می‌کنیم. بیننده‌ای که بخواهد سینمای مستند را دنبال کند، حاضر است برای تماشای فیلم‌های این حوزه هزینه کرده و بلیت تهیه کند به شرطی که شان و احترامش حفظ شود و بتواند به راحتی در سالن فیلم را تماشا کند‌. طبیعی است، در گام اول با خطاهایی مواجه شود که در سال‌های آتی قابل اصلاح است.

او در پایان پیش‌بینی خود را درباره برگزیدگان جشنواره سیزدهم چنین بیان کرد: «پیش بینی خاصی ندارم و برای دیده شدن این کار، شاکر خدای بزرگ هستم و امیدوارم هر اتفاقی که رخ می‌دهد به رشد سینمای مستندمان کمک کند».
منبع:ستادخبری سیزدهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت