هنروتجربه:نشست نقد و بررسی مستند‌های «اعتراض وارد نیست» و«بی‌سرزمین تر از باد» عصر روز چهارشنبه چهارم دی ماه، با حضور فرناز جورابچیان، محمدرضا جورابچیان و غلامرضا جعفری  کارگردانان این دو مستند و با اجرای دکتر علی آذری در پردیس سینمایی گلستان شیراز برگزار شد..

در ابتدای این نشست فرناز جورابچیان در مورد ایده اولیه ساخت فیلم توضیح داد: «این ایده از بچگی من و محمدرضا شروع شد. ما در زمین‌های تنیس تهران با دیدن بچه‌های توپ جمع کن بزرگ شدیم. بعضی از آن‌ها هم بازی ما بودند، فرقی که بین ما وجود داشت این بود که ما بازی می کردیم و آن‌ها کار می کردند. زمانی که وارد کار فیلم‌سازی شدیم، تصمیم گرفتیم در مورد این افراد فیلم بسازیم. خیلی‌ها بودند که تا قبل از دیدن این مستند، در مورد بچه‌های افغانستانی که در زمین‌های تنیس کار می‌کنند، چیزی نمی‌دانستند. این بچه‌ها چون ۲۴ ساعته در زمین تنیس هستند، بازی را یاد می‌گیرند و بعضی از آن‌ها بسیار با استعداد هستند، اما متاسفانه حق و حقوقی ندارند. ساخت این فیلم حدود سه سال طول کشید و در طول پروسه تحقیق و پژوهش تا ساخت فیلم، با وجود این که از قبل با این سوژه آشنایی داشتیم، اما به شناخت عمیق‌تری رسیدیم و یاد گرفتیم چطور بدون پیش داوری، صدای آن‌ها را بشنویم.درواقع این مساله، رسالت اصلی فیلم است و ما می‌خواهیم  آگاهی مخاطبان را نسبت به این مساله بالا برود. در طول پروسه تحقیق، با کاراکترهای زیادی آشنا شدیم و با افراد زیادی مشورت کردیم. اسماعیل را در تنیس ایران، چهره‌ای شناخته شده و انسان بسیار صادقی است».

محمدرضا جورابچیان در تکمیل این صحبت‌ها گفت:«بسیاری از بازیکنان و مربیان به نام در تنیس ایران، از دوران کودکی در زمین‌های تنیس کار می‌کرده‌اند، اما از زمانی که کار کردن بچه‌های ایرانی در زمین تنیس ممنوع شد، جای آن‌ها را افرادی با سن بالا و یا افغانستانی گرفتند. در ایران اجازه بازی به افغان‌ها داده نمی‌شود، حتی اگر حرفه‌ای باشند. اما این امر در کشورهای دیگر کار متداولی است، مثلا تیم ملی آلمان چند بازیکن ترک تبار دارد».

در ادامه این نشست نکاتی در ارتباط با جذابیت‌های مضمون این مستند از سوی علی آذری مطرح شد:« یکی از جذابیت‌های فیلم، تقابل تنیس به عنوان یک ورزش لوکس و اتباع خارجی بود. شاید اگر فیلم شما در موقعیت دیگری مثل کارگری ساختمان، ساخته شده بود، این‌قدر تاثیرگذار نبود. اختلاف طبقاتی که در زمین‌های تنیس بین بازیکنان و اتباع افغان وجود دارد و در فیلم شما دیده می‌شود، بسیار تاثیرگذار است. این روزها، اختلاف طبقاتی و مهاجرت، هر دو موضوع بسیاری از فیلم‌های سینمای جهان  و از جمله دغدغه‌های جهانی است. یک نکته جذاب دیگر این بود که آدم‌های متفاوتی را انتخاب کرده بودید. یکی از سکانس‌های فیلم که برای من تکان دهنده بود، بازی تیم امید افغانستان بود که ۸۰ هزار نفر از افغان‌های ساکن ایران برای تشویق آمده بودند. ورزش موقعیتی را فراهم کرده بود که آن‌ها بدون ترس و واهمه اسم کشورشان را یک صدا فریاد می‌زدند و از ملیت خود خجالت نمی‌کشیدند».

در ادامه جلسه، غلامرضا جعفری کارگردان «بی‌سرزمین‌تر از باد» هم درباره فیلمش گفت:« در حین ساخت این مستند تلاش کردم فقط ثبت واقعیت را انجام دهم و هیچ دخل و تصرفی در واقعیت نداشتم».