هنر و تجربه: فهرست‌های مختلف منتقدان و نویسندگان و سینماگران منتشر شده و همه گویای این موضوع‌اند که «انگل» اثر برنده نخل طلای جشنواره کن جون‌هو بونگ، یکی از بهترین فیلم‌های ۲۰۱۹ است.

بونگ در گفت‌وگوی جدیدی با «ددلاین» توضیح جالبی درباره فیلم داده است و به این موضوع اشاره کرده که ایده اصلی‌اش برای «انگل» این بود که آن را در قالب نمایش‌نامه روی صحنه ببرد؛ ولی در جریان کار روی آن برایش مشخص شد که داستان باید برای نمایش روی پرده بزرگ سینما ساخته شود: «حقیقت دارد که ابتدا می‌خواستم این ایده را به تئاتر ببرم ولی از همان ابتدای کار جواب نداد. در واقع از همان خط اول به این فکر کردم که جای دوربین کجاست. چنین شد که مثل همیشه متوجه شدم باید فیلمی بسازم».

موضوع جالب دیگری که بونگ در این گفت‌وگو به آن می‌پردازد، خنده‌دار بودن نمادگرایی و کاوش در معانی استعاری فیلم‌ها به‌خصوص توسط منتقدان است! البته منظور بونگ حالت افراطی است و نه آن‌چه منطق و دلیل ساخته‌شدن و در زمره جنبه‌های سینمایی اثر قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، او به صحنه‌ای اشاره می‌کند که یکی از شخصیت‌ها سنگی را در دست گرفته و درباره استعاری‌بودنش صحبت می‌کند. بونگ می‌گوید قصدش از این صحنه، خارج کردن جنبه تحلیلی از دستان منتقدان و افشای آن بوده است.

بونگ چنین توضیح می‌دهد: «من هرگز ژانری که می‌خواهم داستان را در بر بگیرد یا استعاره‌ها و نمادهای درون داستان را تعریف نمی‌کنم. فقط می‌خواهم هر موقعیت جذاب و سرگرم‌کننده‌ای را تصویر کنم. من تمایلی به نمادها ندارم و می‌خواهم عینیت فیلم بیش‌تر احساس شود».

  • پلی‌لیست